Poranek wart MILION cz.56

Poczucie własnej wartości buduje się codziennie.

Życia nie da się nadrobić ani sobie „ułożyć” z czysto mentalnej perspektywy.

Można jedynie nie dopuszczać do pojawiania się jakichkolwiek zaległości.

Zapisz się na listę mailingową i zmierz się z poziomem swoje motywacji:

https://www.dostrojonadusza.pl/2021/07/20/pewnoscsiebie/

Miłość z naukowego punktu widzenia jest wymianą poczucia własnej wartości.

Wartości, a nie deficytu czy pustki, jaką ktoś musi wypełnić.

Nie można oczekiwać normalnego zachowania od osoby zaburzonej lub dysfunkcyjnej.

Oczekiwanie powoduje zatracanie się i samo-zdradę pogłębiającą deficyt = działanie wbrew własnemu potencjałowi i oderwanie się od źródła co jest jednoczesne z oderwaniem nie od zasilania z energii źródła i wejścia do kałuży.

Postawa zamknięta na rozwój, zamiast solidnego fundamentu.

Miłość wymaga mnóstwa kompetencji oraz odpowiedzialności za swoją stronę równania.

Czy znasz swój blask i cień?

Jak stać się człowiekiem nie do odparcia?

Co jest atrakcyjne?

Co działa?

Mity o współzależności:

Mit 1: Tylko kobiety są współzależne. 

Nieprawda. Każda płeć, ekspresja płci, osoby binarne i niebinarne, każdy może być współzależny. 

Mit 2: Współzależność to choroba. 

Nie. Współzależność nie jest diagnozowaną chorobą psychiczną.

To świetna wiadomość, ponieważ oznacza to, że masz moc, aby to zmienić.

Współzależność to wzorzec wyuczonych zachowań. A jeśli się ich nauczyłeś, możesz się ich oduczyć. 

Mit 3: Współzależność występuje tylko w relacjach z osobami uzależnionymi. 

Chociaż współzależność jest często obecna w relacjach umożliwiających, nie jest to jedyny rodzaj relacji, w którym może się pojawić. 

Mit 4: Współzależność zdarza się tylko w romantycznych związkach. 

Fałsz.

Współzależność może wystąpić w każdej dynamice relacji, niezależnie od tego, czy jest to członek rodziny, przyjaciel, współpracownik, klient czy romantyczny partner. 

Mit 5: Albo jesteś współzależny, albo nie. 

Jeśli chodzi o współzależność, to nie jest tak czarno-białe. Istnieje spektrum współzależnych zachowań. Mówimy o wzorcach zachowań relacyjnych i o tym, jak wchodzimy w interakcję z innymi ludźmi w naszym życiu.

Mit 6: Współzależność nie ma poważnych konsekwencji. 

Kiedy wiążesz się w sposób współzależny, nie jesteś w pełni widziany, słyszany ani poznany.

Możesz stać się wyczerpany, zgorzkniały i urażony nadmiernym funkcjonowaniem.

Ogromną konsekwencją współzależnych wzorców zachowań jest to, że kiedy mówisz „tak”, gdy chcesz powiedzieć „nie”, lub przesadzasz, z miejsca strachu, zamiast dawać z miejsca miłości, ludzie nie znają prawdziwego ciebie.

I jak ktoś może naprawdę cię kochać, jeśli naprawdę cię nie zna?

Prawda jest taka, że ​​nie może. 

Mit 7:

Współzależni zbytnio troszczą się o innych ludzi. 

Współzależność jest tak naprawdę jawną lub ukrytą próbą kontroli. Nawet jeśli myślimy, że nasze działania są napędzane miłością lub troską, jeśli spojrzymy głębiej, prawdziwym motywem współzależnych zachowań jest uchronienie się przed bólem, jaki mogą nam powodować wybory innych ludzi.

Może to wyglądać jak udzielanie niechcianych porad, usprawiedliwianie złego zachowania innych osób lub wykonywanie zadań, które inni mogą i powinni wykonywać dla siebie. 

Mit 8: Każdy, kto pomaga innym, jest współzależny. 

Fałsz.

Jest pomoc zdrowa i pomoc niezdrowa. 

Mit 9:

Jeśli nie jestem współzależny, będę musiał być surowy i nieczuły. 

Znowu nie.

Pracowałam z tak wieloma niesamowitymi osobami z głębokim strachem, że gdyby nie byli już współzależni, musieliby być twardzi, a nawet złośliwi wobec ludzi, których kochają.

Wierząc, że gdyby wyszli ze współzależnych wzorców zachowań, nie byliby tak bliscy lub intymni w swoich związkach.

Nieprawda. 

Mit 10: Tylko słabi ludzie są współzależni. 

Współzależność nie ma nic wspólnego z byciem słabym lub silnym. Ma wszystko, co wiąże się z granicami, modelowanym zachowaniem, osobistą historią i przeżytymi doświadczeniami, ale nie chodzi o słabą wolę. 

Mit 11: Zawsze możesz rozpoznać osobę współzależną. 

Nie.

W rzeczywistości wiele osób nie identyfikuje się ze staromodną definicją współzależności.

​​Dokonałam tego rozróżnienia lata temu i stworzyłam nowy termin „wysoko funkcjonująca współzależność”.

Wysoko funkcjonująca współzależność jest często osobą inteligentną, odnoszącą sukcesy, niezawodną i spełnioną.

Nie identyfikująca się z uzależnieniem, ponieważ prawdopodobnie jest bardzo zdolna i robi wszystko dla wszystkich innych.

Mit nr 12:

Współzależność zawsze zaczyna się w dzieciństwie. 

Chociaż korzenie współzależności mogą zacząć się w dzieciństwie,

nie zawsze tak jest. Ten rodzaj zachowania może rozpocząć się w późniejszym życiu w agresywnym związku lub w związku z uzależnionym lub narcyzem, nawet jeśli twoje dzieciństwo było stosunkowo „normalne”.

Współzależność nie jest genem, który można odziedziczyć, jest behawioralna.

Nawet jeśli nie doświadczyłeś współzależności w dzieciństwie, nadal możesz rozwijać te zachowania w wieku dorosłym. 

Teraz, gdy obaliłam najpopularniejsze dla ciebie mity, przejdźmy do kilku cech tego, jak może wyglądać współzależność w praktyce:

1. Udzielanie niechcianych rad bez pytania.
2. Nadmierna ofiarność.
3. Brak szacunku dla prawa innych ludzi do bycia oddzielną jednostką lub samostanowienia.
4. Dawanie, dopóki nie będzie bolało i wykraczanie poza to, nawet jeśli nie jest się o to proszonym.
5. Ciągła gotowość do przejścia w tryb niszczącej kontroli (powiększone ciało migdałowate, zmniejszający się hipokamp, życie w F.O.G)
6. Poczucie odpowiedzialności za rozwiązywanie problemów innych ludzi.
7. Nieustanne ocenianie innych, ponieważ w głębi duszy wierzy się, że ma się wszystkie właściwe odpowiedzi = osobowość turbulencyjna i oceniająca
8. Uczucie wyczerpania, depresja nie biologiczna, uraza i zgorzknienie. Frustracja lub złość, gdy inni nie skorzystają z dawanych rad. 
9. Odbieranie osobiście, uraza i/lub zdezorientowanie, jeśli ktoś nie podziela tych samych przekonań lub opinii.

Jeśli te cechy rezonują z tobą, proszę nie obwiniaj się z tego powodu.

Wysoko funkcjonująca współzależność obejmuje nieuporządkowane granice lub ich brak, w których jesteś nadmiernie zaangażowany w uczucia, decyzje, wyniki i okoliczności innych, kosztem własnego wewnętrznego spokoju lub fizycznego, emocjonalnego lub finansowego dobrego samopoczucia. 

Kiedy myślisz o współzależności, w rzeczywistości tworzy się relacje, w których jedna osoba zarządza relacją, a druga… i to nie jest intymność, to kontrola. 

Nie musisz zarządzać wszystkim i wszystkimi wokół siebie. Możesz to zmienić.

Pokażę ci jak, jeśli zechcesz. 

Kompetencje Miłości

dlaczego dobro nie wraca

Żadna ilość MIŁOŚCI, poświęcenia, starania, chcenia nie zastąpi należnego wysiłku, którego wymaga każda jedna relacja – 50/50.

Aby była jednia i spełnienie Wasz system przywiązania musi być BEZPIECZNY i spokojny, matryca miłości przynajmniej 3 wspólne nogi.

Relacja ma być bezpieczną przystanią, a nie źródłem problemów i daleko posuniętej destrukcji. Dlatego warto inwestować w siebie i głębsze poznanie, zakończyć sprawy beznadziejne, aby dać przestrzeń na nowe.

Co jeszcze Cię musi spotkać TRAGICZNEGO, abyś przestał/a być jedynie ciekawa, ale zrobił/a coś konstruktywnego ze sobą, dla SIEBIE? 

Pamiętaj, że przeszukiwanie Internetu nie zastąpi bezpośredniej rozmowy ze specjalistą i uzyskania profesjonalnego wsparcia  odnoszącego się bezpośrednio do Twojej sytuacji.

Do czego Cię serdecznie zachęcam.

Nikt ani nic nie jest w stanie zrekompensować Ci zatracania siebie samej/samego.

Konfrontacja z tym co jest, a czego nie ma pozwoli Ci otrząsnąć się z iluzji w jakiej żyjesz.

Tylko działanie z kompasem w ręku da Ci to czego chcesz.

Dzisiaj.

Co próbujesz osiągnąć i jednocześnie czego chcesz uniknąć brnąc dalej?

Zostaw komentarz.

Twój głos ma znaczenie.

Czego się d dowiedziałaś/łeś o sobie i swoich relacjach?

Gdybym odebrała Ci dziś wszystkie wymówki – jaka prawda o TOBIE by się ujawniła?

Co do tej pory wcieliliście w życie?

Jakie macie efekty?

Kiedy chcesz przestać grać „kartą ofiary” i wyjść z mgły do całkowitej klarowności, a tym samym wolności od ILUZJI?

Co „namacalnego” w kontekście rezultatów ta „iluzja” Ci daje?

Tak rozumiem Cię doskonale – to Ci daje współczucie, zainteresowanie, atencje = energię.

Nie robi jednak jednej rzeczy – nie rozwiązuje Twojego zasadniczego wyzwania: problemu z zaufaniem, kontrolą, nieumiejętnością przyjmowania=brania, bycia napędzaną/ym strachem, chowania urazy, lękiem przed ujawnieniem prawdziwej tożsamości = brakiem perfekcji i oczekiwań otoczenia, odrzuceniem, bezbronności, udawania kim nie jesteś, by pasować, czekania na „zbawienie”, aż „okoliczności” będą „sprzyjające”.

Najpierw prawdopodobnie potrzebujesz się „przemęczyć”, a potem będzie „nagroda”.

Widziałaś/łeś już ją kiedyś?

Stać Cię na wszystkich, ale nie na siebie? 

A chcesz się dowiedzieć jak z tym skończyć?

jak przestać działać przeciw sobie i swoim wartościom, aby osiągnąć „spokój”?

Jak przestać zatracać swoją energię oraz siłę życiową oraz czas zgłębiając problemy relacji i partnera?

Jak przestać unikać wyrażania emocji, uczuć czy przemyśleń z obawy, że urazisz partnera?

Jak przestać inwestować w relację, odcinając się od tego co Cię poza nią uszczęśliwia?

Te powyższe 4 oznaczają relację trudną/współzależną, której źródło leży w TOBIE i twojej nieuświadomionej potrzebie samozdrady i opuszczenia własnej duszy.

To nigdy niekończąca się pogoń za walidacją i akceptacją z zewnętrznych źródeł.

Pozostawiająca Cię w z pustymi rękoma, poturbowaną duszą oraz złamanym sercem. Traumami tak głębokimi jak sam Rów Mariański…

Twoje życie, Twoje wybory.

Można konia przyprowadzić do wodopoju, ale pić MUSI zacząć sam…..

Osobista Matryca Miłości czytanie partnerskie/dziecko/wspólnik

jak funkcjonuje osoba z bezpiecznym stylem przywiązania?

W związkach tak samo jak życiu sprawy nie zawsze nabierają oczekiwanego obrotu. Z tego miejsca bardzo łatwo wpaść w spiralę niepewności, która zdecydowanie nie sprzyja właściwych zachowaniom, służącym odzyskaniu równowagi.

Stres generuje wejście w stan przetrwania i czasem najniższe i najgorsze instynkty. Zamiast budować rujnuje. Zamiast przyprowadzania do tego równania swojej najlepszej wersji, przyprowadza się najgorszą. Zamiast tworzyć energię zapraszającą porozumienie i miłość, od słowa do słowa zaczyna się piekło.

Od głębokiego zakochania bardzo blisko do zatracenia się, utraty swojej identyfikacji, zgody na przekraczania granic, byle tylko zachować statu quo. A miało być tak pięknie….

Za 35 minut jasne będą  4 czerwone flagi i dobitne sygnały, że zatracasz się w relacji.

relacyjne rewolucje

.

Jak to się dzieje, że ludzie, którzy kochają się najbardziej zachowują się wobec siebie najgorzej?

Dlaczego zamiast stwarzać warunki do rozkwitu związku, stwarzają sobie piekło?

Przecież mieli cudowne intencje?

Dlaczego zamiast swojej najlepszej wersji przyprowadzają najgorszą?

Dlaczego nie umieją dokonać właściwej preselekcji i tkwią latami w sytuacjach minimum trudnych?

Co się stało z dobrą wolą i MIŁOŚCIĄ?

A może to nie była żadna miłość, a jedynie relacja oparta na niezintegrowanym cieniu?

Możesz zmienić dynamikę swoich relacji zaraz, zamiast czekać i doprowadzać swoje zbiorniki do całkowitego wyczerpania oraz DEFICYTU, rzutującego na wszystkie aspekty życia.

Zamiast „wojny o zasoby” można mieć swobodny i adekwatny przepływ.

Miłość to wymiana poczucia własnej wartości i wolności od iluzji.

Do tego potrzeba świadomości czyli umiejętności wykształcenia mechanizmu obserwującego ego – co jest procesem.

Wtedy dopiero przy pełnej akceptacji jest dostępna i osiągalna na poziomie fizycznym wszelka obfitość.

Świadomość kształtuje byt, a nieświadomość usypia kreatywność.

Brak dostępu do świadomości to brak umiejętności korzystania ze swoich własnych zasobów na swoich własnych warunkach, bez zatracania się i nadużyć.

Umiejętność kwestionowania nie zewnętrznego świata, który jest odbiciem tego co się mu dało.

Niczym mniej, ani niczym więcej.

Odpowiada się jedynie i aż za swoją stronę równania.

Nie trzeba się „męczyć”.

Można żyć pełną piersią, zamiast być niewolnikiem swoich emocji i rekacji.

Dlaczego projektujemy swoje lęki i deficyty?

Dlaczego zamykamy się na przyjęcie drugiego człowieka?

Uciekając przed konfrontacją z cieniem, ucieka się siebie samego i swojego najbardziej dominującego potencjału – oddając wolną wolę, moc oraz sprawczości w cudze ręce.

Do tego dochodzi na bardzo głębokich nieświadomych poziomach, z których samemu ciężko zdać sobie sprawę i zaakceptować, że składamy się z bieguna światła jak i bieguna cienia w idealnej równowadze.

Wybór energetycznego systemu jest dostępny dla każdego.

Zaraz.

Jednak to się wiąże z wzięciem 100 % odpowiedzialności kim się jest oraz gdzie się jest obecnie w życiu bez ucieczki w odgrywanie ról modelowych.

Jeśli czara goryczy się przelewa – zapraszam po podróż po własną tożsamość.

relacyjne rewolucje

Photo by Asya Vlasova from Pexels