Jak Brak zaufania – przełoży się na rozpad związku z samym sobą prowadząc do dezintegracji osobowości i z innymi.

Przykłady niewspierających przekonań:

„Nie potrafię podejmować dobrych decyzji więc chcę aby inni za mnie to robili”,

„Nie umiem dokonać  rzetelnej i obiektywnej (bez filtrów) analizy cudzego charakteru i postępowania, nie mam pojęcia komu ufać i mam w relacjach toksycyzm, nadużycia i dysfunkcję”

„Jeśli będę sam/a decydować to nie będą one trafne”.

Jeśli się tego nie przepracuje, nadal będzie przyciągać się ten sam typ, tylko twarze się będą zmieniać.

ALbo się uzdrowi swoje traumy i MARTWE punkty czyniąc nieżywym za życia, albo będzie się odwlekać i TWORZYĆ wymówki.

sesja wsparcia 1:1

Dla CHĘTNYCH!

Miłość nie zaślepia, ani nie odbiera ROZUMU.

Zdrowa namiętność i intymność tym bardziej.

RObi to niepewność i STRACH i jak wygląda rozpad związków w zależnością od stopnia zintegrowania kompetencji społecznych?

60% tych związków się rozpada bo są zbudowane na instynkcie, strachu i kontroli.

Jak zamienić potrzebę przynależności na BYCIE z ludźmi w zaufaniu oparte na dobrowolności rozumiejąc, że nie zakochujemy się w potencjale ni obiecankach ale w twardych dowodach.

Im niższa świadomość to relacja utyka na konkretnej fazie  i nie rozwija się dalej, upadając.

Ludzie mają  mieć wolność wyboru, czy chcą być ze sobą, a nie być zmuszani do tego ze względu na społeczne normy czy oczekiwania innych.

To pozwala na bardziej naturalny i swobodny rozwój relacji, w której nie ma sztucznych ograniczeń i presji.

Oczywiście, małżeństwo może być pięknym doświadczeniem dla par, które są gotowe na to, by wziąć na siebie dodatkowe zobowiązania i zbudować życie we dwoje.

Ale budować tak, aby po odejściu tej drugiej osoby nie zawaliła się identyfikacja prowadząca do kryzysu tożsamości i zostaniem z ręką w nocniku bez jakichkolwiek własnych zasobów.

Jednak warto pamiętać, że małżeństwo nie jest dla każdego i nie powinno być traktowane jako jedyny słuszny model związku.

Jak zbudować zdrowe partnerstwo:

KLIK: 

Partnerstwo doskonałe

Aby zbudować zdrowy stosunek do samego siebie jak i potem funkcjonale związki najpierw trzeba zaadresować traumę jak i nadużycia, jakie piętrzą się powodując pogłębianie się objawów oraz strategi obronnych, narastanie ilości martwych punktów.

Dopiero wtedy jest się gotowym aby stanąć do relacji jako pełnia, z pozycji MOCY – współtworzenie, adekwatna wzajemność jak i dobrowolność wychodzące z pozycji WOLNOŚCI i suwerenności,  a nie z lęku z utraty zasobów.

Bezpieczny styl przywiązania to wyjściowa pozycja do nauczenia się kompetencji społecznych.

  ale przed terapią najpierw MUSI być podjęta terapia traumy czyli interwencja kryzysowa, podparta solidną psychoedukacją oraz IZOLACJA od bodźca (w tym toksycznego partnera)

Unikanie jest tymczasową strategią dającą iluzję negatywnej KONTROLI – na dłuższą metą prowadzi na oddział ostrych psychoz.

ALbo się uzdrowi swoje traumy i MARTWE punkty czyniąc nieżywym za życia, albo będzie się odwlekać i TWORZYĆ wymówki.

sesja wsparcia 1:1

„Musimy ratować nasz związek”!

Nie ratujesz żadnego związku, którego wcale nie nie było = była iluzja, limerencja, obsesja, trauma -bonding, współzależność, poczucie własności, wzięcie drugiego człowieka za gwarant – on/a mi jest dłużny/a i  w obowiązku dostarczania tego czego ja nie mam/nie umiem!

Ratujesz:

• Status quo, co co zrobisz bez niej/niego?
• Swój obraz siebie
• Status społeczny – czerpanie z odgrywania konkretnej roli w systemie i czerpanie z niej pseudo benefitów
• Nierówny dostęp do zasobów
• Co ludzie pomyślą o tak „wzorowym wizerunku odgrywania ról genderowych i społecznych” i „cudownym” małżeństwie czy związku, jaki chcesz emitować na zewnątrz – dlaczego? Bo nie rozumiesz zasad na których funkcjonuje zdrowe partnerstwo.

Jaką cenę płacisz za pielęgnowanie takich zabobonów i czego to jest dowodem, że w  Twoich relacjach nie było, nie ma i nie będzie równowagi?

Kiedy chcesz wziąć odpowiedzialność za siebie i podjąć decyzję?

Zrozum swoje intencje na związek, z czego one wynikają i jak je naprawić.

Klik:

Partnerstwo doskonałe

Czy małżeństwo jest dowodem zaufania czy też jego braku.

Czego to jest dowodem, że chcemy relację formalizować? ?

Czy faktycznie trzeba powtarzać za urzędnikiem czy za duchownym z góry narzucone formułki?

Czy to faktycznie działa?

Statystyki 60% tych związków się rozpada bo są zbudowane na instynkcie, strachu i kontroli.

Jak zamienić potrzebę przynależności na BYCIE z ludźmi w zaufaniu oparte na dobrowolności.

Fazy relacji:

1. Poznanie się i wstępna fascynacja
2. Pożądanie  i romans (płytkość – oparta na instynkcie i chemii))
3. Walka o władzę i rację
4. Praca nad wspólną wizją relacji gdzie jest piękny cudowny mianownik
5. Dobrowolna deklaracja
6. Faza prawdziwej bezwarunkowej miłości.

Kiedy pojawiają się przeszkody wtedy kobiety które są w 80% klientkami samorozwoju zaczynają próbę zamachu na relację, próbując naprawić partnera poprzez „osmozę”, ufając, ze jak one się zmienią to partner również, co jest bzdurą.

Próba pomocy partnerowi lub komukolwiek oznacza brak akceptacji kim ci inni ludzie są i gdzie są w swoim życiu.

Jeśli inni nie chcą inwestować w rozwój to jest tylko i wyłącznie ich sprawa, ale to uderza w zainteresowaną i jej percepcję siebie.

To jest ukryta i nieświadoma mania wielkości, kto®a bierze się z niesiegniętego  zdrowego poczucia własnej wartości oraz postawy roszczeniowej i całej listy oczekiwań, że partner wypełni lub odegra rolę do jakiej został wybrany.

Te kobiety nie chcą pojąć, że jeśli dają komuś wszystko to odbierają mu poczucie własnej wartości, autonomię oraz autorytet.

Jednym z powodów może być to, że małżeństwo jest instytucją, która ma swoje określone reguły i wymagania, które mogą wprowadzać presję i sztuczne ograniczenia na związek.

Małżeństwo niesie ze sobą oczekiwania, jakie powinien mieć idealny związek, ale czy istnieje coś takiego jak idealny związek? Czy każde małżeństwo spełnia te wymagania?

A może te wymagania po prostu są nierealistyczne i powodują, że ludzie wchodzą w związki, które nie są dla nich odpowiednie?

Niektórzy ludzie wchodzą w małżeństwo, aby uniknąć odpowiedzialności za swoje własne życie, a nie z miłości i chęci dzielenia się swoim życiem z inną osobą.

Małżeństwo staje się dla nich sposobem na ukrycie własnych słabości, braków i niedoskonałości.

Oczekują, że partner zastąpi im rodzinę, przyjaciół i hobby, które zostawili za sobą.

To prowadzi do sytuacji, w której związek staje się dla nich jedynym źródłem szczęścia i spełnienia, co niesie ze sobą ryzyko uzależnienia emocjonalnego i nadmiernego skupienia na partnerze.

Małżeństwo często staje się też areną walki o władzę i kontrolę. W małżeństwie panuje często przekonanie, że jedna osoba musi ustąpić drugiej, a to prowadzi do konfliktów i nierówności. Związek staje się polem bitwy, a nie miejscem, gdzie można rozwijać się i wzmacniać relację.

Warto pamiętać, że zdrowe i funkcjonalne związki opierają się na dobrowolności i nie wymagają formalizacji czy etykiety.

Ludzie mają  mieć wolność wyboru, czy chcą być ze sobą, a nie być zmuszani do tego ze względu na społeczne normy czy oczekiwania innych.

To pozwala na bardziej naturalny i swobodny rozwój relacji, w której nie ma sztucznych ograniczeń i presji.

Oczywiście, małżeństwo może być pięknym doświadczeniem dla par, które są gotowe na to, by wziąć na siebie dodatkowe zobowiązania i zbudować życie we dwoje.

Ale budować tak, aby po odejściu tej drugiej osoby nie zawaliła się identyfikacja prowadząca do kryzysu tożsamości i zostaniem z ręką w nocniku bez jakichkolwiek własnych zasobów.

Jednak warto pamiętać, że małżeństwo nie jest dla każdego i nie powinno być traktowane jako jedyny słuszny model związku.

Jak zbudować zdrowe partnerstwo:

KLIK: 

Partnerstwo doskonałe

Ścieżka zadowalania ludzi jest trudną drogą. Nieważne, o co ktoś cię prosi i nieważne, jak bardzo krzyczy twój wewnętrzny głos NIE, Twoją domyślną i automatyczną odpowiedzią będzie zawsze  Tak. To jedno z wyuczonych, toksycznych mechanizmów instynktu przetrwania.

Zachowując się w ten sposób skazujesz się na chaos i spustoszenie, brak uczciwości oraz rzetelnego obrazu własnej osoby, okłamując innych, a mimo to nie możesz się powstrzymać, aby się zatrzymać lub zmienić swoje postępowanie. Jeśli lubisz ludzi, będziesz wiedział, że rzuciło cię to na kolana i postawiło w niezliczonych okropnych sytuacjach, których jesteś autorem.

Bez wątpienia pozwoliłeś temu mechanizmowi, aby ukradł Twoją wiarę w siebie i spokój ducha, a być może był przyczyną chronicznych problemów, takich jak uzależnienie (głęboka współzależność) czy depresja.

Zadowalanie ludzi bardzo różni się od bycia pod presją rówieśników lub ulegania  pragnieniom, aby  pasować. W pewnym momencie każdy z nas miał skłonność do chęci bycia akceptowanym. Jednak zadowolenie ludzi to długoterminowa, codzienna walka prowadząca do dezintegracji osobowości i utraty własnego rdzenia.

Czy jestem „dupowłazem”?

30 charakterystycznych znaków

Oto lista głównych cech i nawyków, które świadczą o utracie własnego ja czyli autonomii. Czy możesz odnieść się do któregokolwiek z poniższych doświadczeń?

1. Mam niską samoocenę.
2. Nie umiem ODMÓWIĆ komukolwiek.
3. Cierpię z powodu ostrej samokrytyki.
4. Nie umiem asertywne postawić na swoim.
5. Trudno im wyrażać swoje opinie.
6. Zawsze szukam akceptacji u innych.
7. Za bardzo przejmuję się tym, co myślą  inni.
8. Gotowość do cierpienia kosztem robienia czegoś dla siebie.
9. Nieumiejętność Postawienia się w sytuacji innych (empatia), traktowanie siebie drugoplanowo.
10. Często okazuje się, że jesteś zależny emocjonalnie od swoich bliskich.
11. Zawsze, często na ślepo, dostrzegasz dobro w każdym, nawet jeśli cię skrzywdził. Dajesz kolejne szanse – biorąc aktywny udział w trójkącie dramatycznym. Pomagasz nieproszony, udzielasz rad i niechcianego feedbacku, złościsz się jak nie zostaje on przyjęty. 
12. Czujesz się przygnębiony przez kilka dni, a nawet tygodni, gdy ktoś Cię krytykuje.
13. Strach przed utratą kontroli z powodu tego, jak bardzo stłumiłeś swoje emocje.
14. Tolerowanie natrętnych, lekceważących, a czasem nawet obraźliwych i przemocowych zachowań ze strony innych –  bycie w relacji z uzależnionym! Syndrom sztokholmski.
15. Trudność w ustalaniu i utrzymywaniu osobistych granic. Granice są inne w zależności od sytuacji i jak bardzo Ci zależy.
16. Poczucie niepewności w swoich działaniach i opiniach, a co za tym idzie potrzeba uzyskania potwierdzenia od innych.
17. Zbyt łatwe dopasowywanie się do oczekiwań innych ludzi, własnym kosztem.
18. Trudno podjąć jakąkolwiek decyzję bez uprzedniego zasięgnięcia drugiej opinii.
19. W związku zawsze na pierwszym miejscu stawiasz potrzeby partnera.
20. Unikanie przejmowania inicjatywy (zarówno w pracy, jak i w życiu osobistym).
21. Jest to niezwykle trudne poprosić  o profesjonalne wsparcie
22. Wierzysz i zachowujesz się jakby Twoje problemy, zmagania i potrzeby nie miały znaczenia.
23. Unikanie nawet najbardziej trywialnych sytuacji konfliktowych i preferowanie poddania się, zanim jeszcze zacznie się konfrontacja.
24. Trudno Ci określić, czego chcesz.
25. Wiara w to, że inni ludzie (tacy jak twoi rodzice lub małżonek) wiedzą lepiej, co jest dla ciebie dobre.
26. Utrzymywanie pewnych kontaktów społecznych w oparciu wyłącznie o konieczność, a nie o autentyczną chęć zaprzyjaźnienia się z nimi.
27. Poczucie, że nie jesteś wystarczająco dobry lub nie robisz wystarczająco dużo dla innych.
28. Uczucie niepokoju i napięcia w obecności autorytetów, takich jak szef.
29. Zawsze usprawiedliwiasz innych ludzi, gdy źle cię traktują.
30. Cierpisz z niezdrowego poczucie winy i masz skłonność do wierzenia, że ​​to zawsze twoja wina.

6 ukrytych niebezpieczeństw związanych z byciem zbyt miłym 

1. Ludzie cię wykorzystują

Bycie dupowłazem sprawia, że ​​jesteś szeroko otwarty na wszelkiego rodzaju nadużycia. Bardzo łatwo tobą manipulować i znęcać się. Dzieje się tak dlatego, że manipulatorzy mają tendencję do skupiania się na osobach mających problemy z samooceną, ponieważ są one bardziej bezbronne i podatne na manipulację. W ten sposób przyciągniesz kolejne blizny i zranionych ludzi i staniesz się dla nich idealnym celem. Co gorsza, prawdopodobnie nawet nie zdasz sobie z tego sprawy, ponieważ będziesz zbyt zajęty poczuciem, że jesteś potrzebny i chciany. Takim zachowaniem doprowadzasz do dezintegracji swojej osobowości, jaka staję się współzależna i utraty poczytalności.

2. Za bardzo tłumisz

Potrzeba bycia potrzebnym i pomocnym przez innych spowoduje, że będziesz żywił mnóstwo negatywnych i niewygodnych emocji, których po prostu nie możesz wypuścić. Zwłaszcza, że ​​jest to całkowite przeciwieństwo obrazu, jaki chciałbyś, żeby inni mieli o Tobie. W ten sposób zaniedbujesz swoje potrzeby i pragnienia, co nieuchronnie prowadzi do frustracji i ogólnego niezadowolenia z życia. Możesz także odczuwać złość i urazę, gdy ludzie źle cię traktują, ale nie potrafią się z tego uwolnić. Prawdopodobnie będziesz mieć trudności z mówieniem o swoich uczuciach i dawaniem innym znać, jak ich zachowanie na ciebie wpływa. Tłumienie emocji jest niebezpieczne nie tylko dla zdrowia psychicznego, ale także dla fizycznego. Istnieją dziesiątki chorób, które są karmione i rozwijane przez nawyk istnienia, aby zadowolić innych. Nie można całkowicie oddać się innym, wyprzeć się siebie i wciąż oczekiwać, że wszystko będzie w porządku. Na dłuższą metę to cię dogoni.

3. Nikt nigdy nie pozna prawdziwego Ciebie

Ponieważ tak wiele w sobie kryjesz, możliwe, że sam nie znasz prawdziwego siebie – nie mówiąc już o kimkolwiek innym. Ludzie widzą tylko fałszywa wersja ciebie, co odsuwa Cię jeszcze dalej od miłości i akceptacji, do której dążysz. Kiedy przez cały czas utrzymujesz szczęśliwą fasadę, ukrywając swoje prawdziwe potrzeby i uczucia, tracisz kontakt ze swoim autentycznym najgłębszym sobą. Oznacza to, że nie tylko wprowadzasz w błąd siebie, ale także innych. Zasadniczo nie dajesz innym ludziom szansy poznania prawdziwego Ciebie. W rezultacie możesz zostać otoczony przez niewłaściwych ludzi i prowadzić życie, które nie jest dla ciebie przeznaczone. W końcu ta gorycz sprawi, że skończysz czując się jeszcze bardziej samotny i niezrozumiany niż wcześniej. Zatraciłem się, próbując zadowolić wszystkich innych. Teraz tracę wszystkich, odnajdując siebie.

4. Masz ogromną presję, starając się zachować pozory

Kiedy zawsze jesteś miły dla ludzi, a inni postrzegają Cię jako osobę, która nie może zrobić nic złego, pojawia się presja, aby tak pozostało.

Utrzymywanie ten obraz doskonałości to ciężka praca. Tak naprawdę jest to praca sama w sobie niemal na pełen etat. Ciągłe pozostawanie „dobrym” w oczach innych będzie powodować ciągłe poświęcenia i ogromny stres.

Możesz w rezultacie nieustannie martwić się, czy praca, którą wykonałeś, była wystarczająco dobra lub czy sam jesteś wystarczająco dobry dla innych. Możesz mieć wrażenie, że niezależnie od tego, co zrobisz, wynik nigdy nie będzie zadowalający. To stworzy niezdrowe dążenie do doskonałości. Ponieważ przymilające zachowania zwykle wynikają z niskiej samooceny, po drugiej stronie tej doskonałej fasady zawsze znajdują się poczucie nieadekwatności i bezwartościowość.

5. Stajesz się maniakiem kontroli

Bycie zadowalaczem ludzi to miecz obosieczny. NIE Jest to bezinteresowne ze względu na to, jak wiele poświęcasz się dla innych. Jest to jednak działanie samolubne, ponieważ ty chcesz KONTROLOWAĆ,  jak inni zachowują się i czują wobec ciebie. Zawsze jesteś miły, ponieważ chcesz, aby inni cię lubili i doceniali. W głębi duszy wierzysz, że jeśli będziesz stale zaspokajać potrzeby innych ludzi, zdobędziesz ich szacunek i sympatię. Nic nie może być bardziej dalekie od PRAWDY, jakiej nie chcesz przyjąć, jedynie dlatego, że odpowiada tobie taki stan rzeczy – nie zyskując nic namacalnego – nadal pogłębiasz deficyt i nadmiar!

Zwykle wynika to z głęboko nierozwiązanych problemów własnych, takich jak poczucie bezwartościowości i bezsilnościi może przedostać się także do innych obszarów Twojego życia.

Ciągła potrzeba kontrolowania wszystkiego spowoduje nieprzezwyciężony stres dla Twojego umysłu i ciała, ponieważ pozbawiasz go odpoczynku i relaksu, którego potrzebuje.

6. Za wszelką cenę unikasz konfliktu

To logiczne, że sprawianie przyjemności ludziom jest równoznaczne z unikaniem konfliktów. Ponieważ taka osoba dołoży wszelkich starań, aby zaspokoić potrzeby innych. Jeśli jednak zawsze zgadzasz się ze wszystkimi, stajesz się osobą, która nie ma własnego zdania i dostosowuje się do opinii innych ludzi. Takie zachowanie nie przyniesie ci pożądanego szacunku i aprobaty ze strony otaczających cię osób.

Oznacza to również, że w przypadku sytuacji konfliktowej nie zrobisz tego, co jest dla ciebie najlepsze. Zamiast stawić temu czoła, po prostu się poddasz, aby uniknąć nieporozumień, które sprawiają, że czujesz się całkowicie niekomfortowo.

Co zrobić, jeśli zależy ci na ludziach?

Nie da się zawsze uszczęśliwiać innych i nadchodzi czas, kiedy musisz postawić siebie na pierwszym miejscu i postawić na swoim. A co najważniejsze, nie da się zdobyć szacunku i aprobaty wszystkich, ciągle ich zadowalając. Najprawdopodobniej będzie to miało odwrotny skutek.

Możesz przerwać ten cykl SAMOZAGŁADY. Czekanie na interwencję to zachowanie bierno-agresywne. Płacąc najwyższą cenę utraty poczytalności.

Nie musi tak być- klik:

sesja wsparcia 1:1

Ale co, jeśli to ty ciągle dajesz, zmieniasz swoje zachowanie lub mówisz cokolwiek, aby zachować spokój? To wszystko oznaki, że błagasz o „miłość”. A jeśli błagasz i obniżasz standardy, masz niespójne granice, godzisz się na byle co ze strachu TO NIE JEST miłość tylko trauma – bond, limerencja i obsesja.

Które związki oraz dlaczego się rozpadają.

Do tanga po pierwsze trzeba dwojga dojrzałych ludzi.

Rozpad następuje, kiedy spotykają się osoby:

Współzależne

O niskim poczuci własnej wartości podatne na trauma bonding

Obarczone PARENTYFIACJĄ, DDA I DDD

Z poza-bezpiecznym stylem przywiązania

O wysokim spektrum neurotyzmu

Bez przerobionych wyzwań w terapii

Bez zintegrowanej inteligencji społecznej w ujęciu empirycznym

Uwikłane w trójkąt dramatyczny

Z ciemną intencją na związek, gdzie partner stanowi „dopełnienie” własnych deficytów czy nadmiarów.

Trauma bonding to odpowiedz na traumę:

Uczucie jest budowane na instynkcie i popędzie

Odczuwalne jako napięcie strefy genitalnej

Tylko fizyczne pragnienie oraz pociąg fizyczny

Skoncentrowanie na ładności czyli fizycznej atrakcyjności

Pragnienie kontakt fizycznego i rozładowania, brak chęci do głębokiej rozmowy i bieżącego rozwiązywania konfliktów

O emocjach i wyższych potrzebach się nie mówi – mówi się o fantazjach

Mówi się to co się chce usłyszeć

Cisza jest niekomfortowa

Traktowanie partnera jak własność/skarb

Komunikacja bierna, agresywna, bierni-agresywna

4 jeźdźcy apokalipsy: krytyka, pogarda, defensywa, budowanie ścian

Szantaż emocjonalny

Chaos i niepewność

Relacja dominuje inne aspekty

Miłość się nie kończy, ale pojemność na nadużycia OWSZEM.

Nie pytaj, jak oni mogli mi to zrobić, afirmując bycie ofiarą nadużycia, zacznij pytać, gdzie ja wybierałam doświadczenie Cierpienia, za jakie teraz biorę całkowita odpowiedzialność?

Jakie są zatem znaki?

12 oznak, że błagasz o miłość

1. Powiesz/zrobisz wszystko, aby zatrzymać swojego partnera

Kiedy boimy się utraty kogoś, mówimy lub robimy wszystko, aby utrzymać związek. Nie zastanawiamy się, jak będzie wyglądać związek, jeśli nasz partner zostanie. Skupiamy się na teraźniejszości, a nie na jutrze.

2. Akceptujesz znęcanie się/złe traktowanie

Akceptujecie znęcanie się lub znęcanie się? To pokazuje, że cenisz ten związek bardziej niż siebie. Związek jest ważniejszy niż Twoja osobista wartość, więc tolerujesz niedopuszczalne zachowanie.

3. Milczysz, aby zachować spokój

Umiejętność otwartej i szczerej rozmowy jest podstawą dobrego związku. Kiedy milczysz, odkładasz swoje uczucia i pragnienia na bok. To nie jest zdrowe. W zdrowych związkach nikt nie ma władzy nad drugą.

4. Jesteś przywiązany i potrzebujesz ciągłego potwierdzania

Kiedy czujemy się kochani i doceniani, nie potrzebujemy ciągłego wyznania miłości i potwierdzeń. Jesteśmy pewni miłości naszego partnera. Ich działania i słowa dają nam potwierdzenie, którego potrzebujemy. Jeśli jesteś przywiązany i musisz zapytać, czy twój partner cię kocha, może to być znak, że błagasz o miłość i jesteś współzależny!

5. Akceptujesz mniej niż minimum wzajemności.

FWB – Przyjaciele z korzyściami to przykład akceptacji minimum. Chcesz więcej zaangażowania, ale akceptujesz mniej.

6. Twój związek jest najważniejszą rzeczą w Twoim życiu

Jednym ze znaków, że błagasz o miłość, jest zrównanie szczęścia ze swoim związkiem. Nie możesz być szczęśliwy, jeśli nie jesteś w związku. To prowadzi do akceptacji nieodpowiednich partnerów (patrz ludzi nie rokujących do stworzenia zdrowych relacji (nałogi: alkohol, narkotyki, hazard, porno, kompulsywność w innych formach).

7. Zmieniasz swoje zachowanie, aby uspokoić partnera

Czy ty dostosował swoje zachowanie uspokoić partnera?

Czy milczysz na pewne tematy, bo nie chcesz ich zdenerwować?

A może przestałeś widywać się z przyjaciółmi i rodziną, ponieważ nie lubią Twojego partnera?

Konsensus jest częścią zdrowego związku, ale jeśli to ty wprowadzasz wszystkie zmiany, może to być oznaką żebrania.

8. Dajesz więcej niż Twój partner

Czy zawsze dajesz więcej niż Twój partner? Nie mówię tylko o urodzinach i Świętach Bożego Narodzenia. Czy zawsze gotujesz i sprzątasz? Aranzujesz, gdzie zjeść lub spędzić wakacje? Pary często przeżywają przypływy i odpływy, gdy jedna osoba robi wszystko, ale jeśli zawsze byłeś to ty, jest to znak, że błagasz o miłość.

9. Grozisz, że zrobisz sobie krzywdę

Jednym z największych znaków, że błagasz o miłość, jest groźba wyrządzając sobie krzywdę. Czy powiedziałaś swojemu partnerowi, że zamierzasz to zakończyć? To drastyczne i niepokojące, ale wyobraź sobie, że musisz zostać z kimś, aby zapobiec zranieniu się tej osoby?

10. Zawsze jesteś dostępny dla swojego partnera

Każdy z nas ma ważne życie i dla niektórych osób jest w naszym życiu priorytetem. Jeśli jednak zawsze zmieniasz swój harmonogram, aby być ze swoim partnerem, nie jest to dobry znak.

To pokazuje, że jesteś zawsze dostępny – to umniejsza Twoją wartość. Rezygnacja w ostatniej chwili jest również irytująca dla otaczających Cię osób.

11. Wolisz być w kiepskim związku niż być sama

Czasami strach przed samotnością sprawia, że ​​pozostajemy w niezdrowym związku. Tak bardzo pragniemy miłości, że znosimy niewłaściwą osobę, a ponieważ ta osoba nie jest dla nas odpowiednia, zaniedbuje nasze potrzeby, a my i tak błagamy o miłość.

12. To Ty inicjujesz wszystko

Czy widziałbyś się ze swoim partnerem, gdybyś nie napisał SMS-a ani nie zadzwonił? Być może nigdy byś nie wyszła, jeśli tego nie zaaranżowałaś, a może nigdy nie odbyłabyś rozmowy, gdybyś tego nie zaczęła?

Zadaj sobie pytanie, dlaczego wykonujesz całą tę pracę?

Jeśli Twojemu partnerowi to nie przeszkadza, jest to znak, że błagasz o miłość.

Dlaczego niektórzy ludzie błagają o miłość?

Jest kilka powodów, dla których ludzie błagają o miłość:

• nie czują się godni miłości – na miłość „muszą zasłużyć lub ciężko pracować
• Są zdesperowani lub potrzebujący
• Doświadczyli przemocy w dzieciństwie
• Boją się samotności
• Mają bardzo niską samoocenę
• Kierują się instynktem zamiast świadomością

Co się stanie, gdy będziesz błagać o miłość?

Niestety błaganie o miłość ma odwrotny skutek. Osoby po stronie odbiorcy czują się pod presją i uwięzione. Partnerzy stają się źli. Błaganie o miłość często odpycha ludzi.

Nawet jeśli przekonasz partnera, aby został, ulga będzie tymczasowa. Przy takiej nierównowadze sił związek ma małe szanse przetrwać w dłuższej perspektywie.

Co możesz zrobić, jeśli rozpoznasz oznaki błagania o miłość?

Zadaj sobie pytanie, jak byś się czuł, gdyby ktoś błagał Cię o miłość?

Wszyscy chcemy być kochani. Jednak nikt nie powinien błagać. Prawdziwa miłość rodzi się z wzajemnego szacunku, zaufania i współczucia.

Kiedy jesteś z właściwą osobą, nigdy nie będziesz musiał błagać o miłość. Jeśli zauważysz oznaki, że błagasz o miłość, oznacza to, że jesteś w złym związku.

Jeli nie chcesz odejść od osoby przemocowej, uzależnionej skazujesz siebie oraz wszystkich wokół na cierpienie – dokonujesz przemocy wobec własnej poczytalności. Czekanie aż coś się zmieni to zachowanie bierno-agresywne.

Twoje wsparcie dzisiaj, A NIE JAK twoja naiwność Cię zabije!

sesja wsparcia 1:1

Osobowości współzależne kierujące się instynktem.

Kończące w relacjach bez deklaracji, przyciągając te same schematy prowadzące do nadużyć z niedojrzałymi osobami.

Dlaczego?

1. Pociąga ich Szybka i łatwa konsumpcja fizyczna

2.Łykanie obietnice bez pokrycia (brak dystansu i dojrzałości)

3.braK POCZUCIA Własnej wartości, solidnych psychologicznych granic – pseudowartość pochodzi z bycia w związku byle uniknąć poczucia PUSTKI i samotności

4.Ignorowanie czerwonych flag i chęć zmiany drugiej osoby kiedy najbardziej potrzebna jest zmiana w swoim zachowaniu i nawykach relacyjnych

Obecność lęku jest sygnałem występowania konfliktów. Nie mogę lub muszę = nie chce. Moje zachowania wymykają się spod kontroli.

Albo chcecie mieć rację, mając reakcję, pielęgnując swoje mrzonki i nadzieizm albo chcecie przeżyć i mieć efekty!

Brak decyzji w słusznej dla siebie sprawie, czekanie i odwlekanie to sygnał zachowania bierno-agresywnego, kiedy zatraca się dla status-quo!

🎯

sesja wsparcia 1:1

Jak poznać, że związek/relacja w jakiej jesteście z drugim człowiekiem jest PRAWDZIWA, a nie oparta na nieświadomej traumie czy też zburzonym  wzorcu przywiązania (trauma bonding)  mylonego z miłością?

Czy to jest miłość, czy zakochanie, czy zauroczenie, czy też obsesja lub limerencja?  

Co jest zdrowe a co jest chore?

Dlaczego koncept bliźniaczych płomieni i karmicznych relacji to MIT?

Dlaczego schemat przyciągania niedostępnych partnerów powiela się ciągle.

Dlaczego ciężko jest wyciągnąć wnioski i lepiej kwalifikować odpowiednie osoby, gdzie popełniasz te same błędy i jak się tego oduczyć?

Czy inni mają nieczyste intencje, nie wiedzą czego chcą, brak im kompetencji czy to moje wyzwanie rozprawić się z duchami przeszłości i bagażem życiowych niepowodzeń?

Kto jest odpowiedzialny za co w relacji i do jakiego stopnia. 

Co prowadzi do współzależności oraz zatracania się? 

Co aktywuje styl przywiązania do pionu, gdzie relacja wychodzi z szyn bezpieczeństwa?

Co to są nieświadome techniki dystansujące lub zachowania „protestacyjne” – jak dochodzi do odgrywania tej samej płyty w kółko… 

Nie można oczekiwać normalnego zachowania od osoby ciężko zaburzonej adrenaliną i kortyzolem!

Kto się Nie wpadnie w zauroczenie  i dlaczego?

“Chemia” 🧪 jest charakterystyczna dla relacji opartych na instynkcie i trauma bond 🎯

Kto jest spragniony miłości i dlaczego?

Zastanów się czy ta intencja pochodzi z miejsca całkowitej BEZWARUNKOWOŚCI i braku oczekiwań czy też z miejsca braku/kontroli/cienia i zależności?

Twoje spełnienie nadal zależy od innych, czyli operujesz z relacji opartej na niezintegrowanym cieniu.

Czy potencjalny partner stanowi uzupełnienie Twoich lęków i braków?

Oczekujesz, że stanie na wysokości zadania i sprawi, że lepiej się poczujesz?

Uratuje Cię.

Idealnie odegra rolę, do której został przez Ciebie wybrany?

Czy nie utożsamiasz Miłość z pożądaniem?

czy nie szukasz Miłości na zewnątrz?

Czy Uważasz, że Miłość można mieć, przyciągnąć, zdobyć i stracić?

TO co piszesz o relacjach w intencji to naleganie nadal na picie z cudzej kałuży.

Odpowiadasz JEDYNIE za swoją część równania.

I to równanie może się zmienić jeśli Ty się zmienisz tzn zmienisz swoje zachowanie oparte na instynkcie!

Porozmawiajmy o Tobie klik: 🎯 

sesja wsparcia 1:1

Jaką cenę zapłacisz uczestnicząc w nieadekwatnej wymianie?

Czym się różni relacja zbudowana jedynie na pożądaniu od tej zbudowanej na prawdziwej miłości?

Obsesja, kontrola, manipulacja, zaduch czy też akceptacja, przestrzeń, zaufanie oraz wolność?

Nie ważne jak się człowiekowi „wydaje”, że jest „oświecony”.

Każdy ma głębokie deficyty, które są możliwe do przepracowania w kontekście relacji z drugim człowiekiem. To właśnie w tym obszarze leży najwięcej zaniedbań, traum oraz nieumiejętność rozwinięcia zasadniczego czynnika wpływającego na sukces czy spełnienie w każdym aspekcie życia = INTELIGENCJI EMOCJONALNEJ, a co za tym idzie wykształcenie osobowości oceniającej i turbulencyjnej, niezdolnej do nawiązania głębokich więzi oraz budowania prawdziwej intymności.

Ludzie „kochający” na „pół gwizdka”, wtedy i tylko wtedy, kiedy ich check -lista jest spełniona i nakłanianie drugiej osoby, aby pozbyła się siebie i „zasłużyła” na atencję i uczucie.

Więcej po kliknięciu w link:👇

„Czego Tobie NIE ZROBI tobie przyzwoity, dojrzały człowiek”

z którego dowiesz się Jaki FUNDAMENT jest wymagany z obu stron, aby stworzyć ZDROWĄ relację. Które zachowanie jest bezwzględną patologią oraz czerwoną flagą.

Jak mieć 100% pewność, aby nie trwać w sytuacjach drenujących z energii oraz pewności siebie .

Pobierz PDF z przewodnikiem, aby odkryć swoją MOC, zyskać absolutną klarowność i Poczucie Własnej Wartości.

PDF- klik 📊 https://www.dostrojonadusza.pl/funnel/przyzwoity/nadaje/

Czekanie, aż zaistnieje najlepszy moment, aby zacząć latami prowadzi do schizofrenii, regresu i dezintegracji!

Autorytet, poczucie własnej wartości idzie na DNO.

Sukces nie wymaga całej agendy jaką sobie wmawiasz, zanim odważyć się postawić 100% na siebie i pokażesz się światu. 

Wymaga jedynie małego kroku.

Wymaga postanowienia – zaczynam i dotrzymania sobie słowa,  i nie ważne co będzie się działo po drodze idę po swoje marzenia czy cele w zaparte – przede wszystkim ze sobą.

Jeśli stoisz w miejscu Twój GPS nie działa. 

Natomiast ruszając w ciemno, pokazują się obszary jakie chcesz podszlifować i najważniejsze porządnie zintegrować we wszystkich aspektach życia.

Nie wymaga to żadnej ciężkiej i pracy, poświęcenia, rezygnacji z uczciwości, czy też wewnętrznego rozdarcia.

Jeśli wymaga to nie jest SUKCES.

Żadna ilość zastanawiania się nad „JAK” lub „z czym do ludzi”, nie da więcej KLAROWNOŚCI = czekanie na „właściwy” moment ją odbierze i utkniesz w STAGNACJI.

Jeśli ty się ruszysz – wszystko się zmieni.

Jeśli NIC się nie zmienia to znaczy, że nie zmieniasz swojego zachowania i bloków jakie sam tworzysz, kurczowo trzymając się starego.

Aby nadeszło nowe chce się być GOTOWYM na puszczenie KONTROLI i odejście starego.

Jak rozprawić się z niepewnością?

KLIK:

sesja wsparcia 1:1

Pamiętaj, że przeszukiwanie Internetu nie zastąpi bezpośredniej rozmowy ze specjalistą i uzyskania profesjonalnego  wsparcia  odnoszącego się bezpośrednio do Twojej sytuacji.

Do czego Cie serdecznie zachęcam. Nikt ani nic nie jest w stanie zrekompensować Ci zatracania siebie samej/samego.