PAMIĘTAJ!
Im bardziej jesteś empatyczna/y tym bardziej podatna/y na nadużycia!

Jak wygrać z manipulacją i CICHYMI DNIAMI? JAK NIE DAĆ się IGNOROWAĆ?

W trakcie tego warsztatu terapeutycznego  mojej platformie eventowej nauczę Cię jak rozpoznać i radzić sobie z upokorzeniem oraz innymi przykrymi emocjami, jakie towarzyszą nadużyciom oraz wrócić do żywych. Nie potrzeba instalować żadnego oprogramowania – dostępność z przeglądarki – WYMAGANA JEST REJESTRACJA MAILOWA!

Jak nie dać sobą manipulować i przestać uczestniczyć w nieadekwatnych wymianach energetycznych? 

Jak się w porę zorientować, że ktoś pogrywa sobie naszym kosztem? 

Zrozum, że większość tych taktyk jest dalece NIEŚWIADOMA.

Każdy ma prawo do szacunku, wzajemności, docenienia, szczerości, dostępności, bliskości, akceptacji bez względu na to jaka to relacja.

Jak poznać, że jest się w potrzasku?

Jak wyjść z zaburzonych dynamik? 

Jakie figle płata umysł, aby unikać konfrontacji?

Podstawą jest świadomość i autorefleksja.

Świadomość daje wybór, a wybór daje wolność. 

Zyskasz cenne narzędzia do komunikacji swoich granic, aby z każdej sytuacji wyjść bez nadużyć.
Zrozumiesz siebie lepiej, będziesz świadomy co kieruje innymi oraz TOBĄ oraz od czego zacząć, aby nie zaprzepaścić siebie.
​​​​​​​
Po tym webinarze będziesz mieć ZAWSZE jasność jakie ktoś ma zamiary i do czego dąży.
Czy jest to dla Ciebie zasadne czy też nie i jak nie wchodzić w wyparcie psychologiczne oraz formowanie reakcji, projekcji, unikania konfrontacji.
Świadomość daje Ci wybór, a wybór daje Ci WOLNOŚĆ. 

Ilość miejsc ograniczona.

TAK, REZERWUJE SWOJE MIEJSCE

mentalna odporność nie daję się manipulacji

Poranek wart MILION cz.46

Manifestuj, zamiast przyciągać!

Buduj swoje poczucie własnej wartości codziennie.

Życia nie da się nadrobić ani sobie „ułożyć” z czysto mentalnej perspektywy.

Można jedynie nie dopuszczać do pojawiania się jakichkolwiek zaległości.

Zapisz się na listę mailingową i zmierz się z poziomem swoje motywacji:

https://www.dostrojonadusza.pl/2021/07/20/pewnoscsiebie/

Miłość z naukowego punktu widzenia jest wymianą poczucia własnej wartości.

Wartości, a nie deficytu czy pustki, jaką ktoś musi wypełnić.

Operowania z miejsca pełni, a nie pustki pochodzącej ze strachu i przestrzeni niezintegrowanego cienia, gdzie odgrywa się przedstawianie i dramat wchodzenia w 4 role modelowe, dewastujące każde uczucie.

Ofiara, 4literowłaz, pretensja, rodzic.

Nie można oczekiwać normalnego zachowania od osoby zaburzonej lub dysfunkcyjnej.

Oczekiwanie powoduje zatracanie się i samozdradę pogłębiającą deficyt = działanie wbrew własnemu potencjałowi i oderwanie się od źródła co jest jednoczesne z oderwaniem nie od zasilania z energii źródła i wejścia do kałuży.

Postawa zamknięta na rozwój, zamiast solidnego fundamentu.

Miłość wymaga mnóstwa kompetencji oraz odpowiedzialności za swoją stronę równania.

Czy znasz swój blask i cień?

Czy wiesz jakie role odgrywasz i co nie przynosi Ci rezultatów jakie chcesz?

relacyjne rewolucje

Jak wejść w prawdziwą głębię z drugim człowiekiem?

Poprzez stanie się dojrzałym, odpowiedzialnym i samodzielnym.

Jakie są wyznaczniki braku dojrzałości?

1. Nieumiejętność powiedzenia „nie” oraz przyjęcia odmowy.
2. Potrzeba kontroli wynikająca z niepewności.
3. Brak wyższego celu ponad dobro osobiste.
4. Nieumiejętność współpracy, postrzeganie innych w kategorii konkurencji.
5. Trwanie w sytuacjach ciężkich/trudnych/toksycznych – nieposzukiwanie twórczych rozwiązań – brak poczucia własnej wartości i godności.
6. Konieczność udowadniania swoich racji – bezproduktywne „bicie piany” – nieumiejętność przyjęcia innej perspektywy, potrzeba „naprawy” innych lub świata zewnętrznego, zamiast naprawy własnych czasem bardzo destruktywnych przekonań, a co za tym idzie rutyn.
7. Konieczność czucia się potrzebnym – poświęcanie się dla innych kosztem zaburzenia równowagi w 7 aspektach własnego życia – cudze życie/sprawy są ważniejsze niż ja i moje potrzeby/pragnienia.
8. Obniżanie swoich standardów, aby uniknąć rozczarowania.
9. Trwanie w lęku, wstydzie i poczuciu winy.
10. Szukanie winnych swojej sytuacji, krytyka porównywanie się, tworzenie wymówek zamiast rozwiązań (defensywa), pogarda (mania wielkości/poczucie niższości).
11. Życie oparte na pobożnych życzeniach, brak natychmiastowego działania i adaptacji do zmian prokrastynacja (notoryczne zwlekanie, oczekiwanie na „cud”, „jakoś to będzie”).
12. Multitasking (robienie kilku rzeczy na raz)
13. Brak motywacji, wytrwałości oraz determinacji – unikanie działania za wszelką cenę.
14. Nieumiejętność skonfrontowania się z faktami i refleksji, życie w iluzji – bezproduktywne grzebanie przeszłości – martwienie się o przyszłość, brak radości i umiejętności korzystania z tego co jest w TU I TERAZ.
15. Unikanie nowych doświadczeń i zdobywania nowych kompetencji.

Dlaczego zatem ludzie tkwią w tym stanie?

To zapewnia im uwagę, atencję =energię.

Gdyby chcieli się z tym uporać o źródełko musieli by się zatroszczyć sami…

Na cudzą kreskę jest znacznie wygodniej… ba, bezpieczniej….

ZAREJESTRUJ SIĘ TUTAJ

Jeśli choć raz przeszło Ci przez myśl – muszę popracować nad

relacją/związkiem, nad nim, nad nią, aby się zmienił/a lub też chcę go uratować możesz być

pewna/pewien, że to od dawna już nie jest ani RELACJA ani tym

bardziej ZWIĄZEK.

To jest KONIEC.

Wymiana energetyczna w relacjach powinna iść miło, gładko, subtelnie, intensywnie, dawać obydwojgu poczucie bezpieczeństwa. stabilności radości i spełnienia.

Co oznacza adekwatną energetyczną wymianę bez poczucia nadużycia czy nad-funkcjonowania oraz zatracenia swojej tożsamości. Obrony status quo wszystkimi możliwymi sposobami.

Jeśli idzie jak po przysłowiowej grudzie – trzeba się temu przyjrzeć głębiej, gdyż będzie jedynie gorzej.

Jeśli coś Ci nie jest dane z potrzeby serca, tylko musisz się upominać, przypominać czy też prosić – to jest CZERWONA FLAGA i sygnał do natychmiastowej ewakuacji.Dalsze pozostawanie w relacji doprowadzi Cię do frustracji, pozbawi poczucia własnej wartości i życiodajnej energii. Czy zatem jesteś z osobą niezdolną do nawiązywania głębokich więzi?

Uczucie samotność solo czy w związku towarzyszy osobom, które mają wyzwanie z poczuciem własnej wartości

A może to to jest twój problem?

Jeśli na którekolwiek z poniższych syndromów odpowiadasz „TAK” masz się nad czym zastanawiać, a potem szybko działać. 

Jak rozpoznać osobę z tendencjami do zależności relacyjnych?

• bardzo mocno pragnie być w relacji, czasem za wszelką cenę,
• jest samotna/y i poszukuje kogoś, kto wypełniłby pustkę w jej/jego sercu,
• nie znosi/nie umie być sam/a,
• nie lubi procesu randkowania i najchętniej chce przejść od razu do relacji,
• zaburzone poczucie własnej wartości powoduje zgodę na wchodzenie i pozostawanie w bardzo trudnych/toksycznych relacjach z osobą, która nie jest właściwa, byleby uniknąć pustki i być singlem/singielką,
• obniża i godzi się na rezygnację z własnych warunków brzegowych na rzecz partnera/ki i jej/jego akceptacji,
• nie stawia granic, nie umie powiedzieć „NIE”,
• nie umie przyjąć cudzego „NIE” bez dyskusji, nie szanuje cudzych granic,
• nie umie werbalizować swoich potrzeb, pragnień, fantazji – unika poważnych rozmów, w obawie, że poprzez mówienie o tym spowoduje utratę „relacji”,
• nie umie rozpoznać, nie docieka, jakie potrzeby, pragnienia i fantazje ma partner,
• nie rozumie czym jest asertywność, kieruje się działaniem, które zadowala innych, kosztem siebie,
• daje ponad miarę/siły – nie umie brać,
• rezygnuje ze swojego życia przed relacją i wcześniejszych aktywności

Czynniki prowadzące do uzależnienia:

• brak miłości i wsparcia,
• porzucenie lub/i odrzucenie w miłości,
• uzależnienie od rodziny i jej akceptacji,
• uzależnienie od opinii innych,
• doznanie przemocy fizycznej, emocjonalnej, mentalnej, duchowej,
• choroba fizyczna lub/i psychiczna

Być może nigdy nie uważałeś się za osobę będącą w związku współzależnym.

Nie mniej jednak, jeśli którykolwiek z tych 8 znaków ostrzegawczych jest/był obecny w twojej relacji, możesz się teraz mocno zdziwić w czym tkwisz/tkwiłeś.

Istnieją kroki, które możesz podjąć, aby przerwać cykl współzależności, ale najpierw musisz być w stanie rozpoznać to w swoim związku, a nie zamiatać pod dywan.

Cechy charakterystyczne uzależnienia emocjonalnego zostały sklasyfikowane przez Giddensa. 

Wymienia on trzy grupy cech, które jednocześnie ułatwiają diagnozowanie. 

Są to:

1. Upojenie – uzależniony emocjonalnie w relacjach z partnerem, który jest mu niezbędny do dobrego samopoczucia, doświadcza stanu podobnego do upojenia.

2. Dawka – uzależniony potrzebuje coraz większych „dawek” obecności i spędzania czasu z partnerem. Istnieje tylko wtedy, gdy jest przy nim. Myślenie o nim nie wystarcza, potrzebuje nieustannych i dotykalnych dowodów przywiązania, wciąż musi słyszeć, jak jest ważny.

3. Utrata własnego „ja” – w uzależnieniu emocjonalnym istnieje również niebezpieczeństwo utraty tożsamości, zdolności krytycznej oceny samego siebie i drugiej osoby. Poczuciu utraty tożsamości towarzyszą wstyd i wyrzuty sumienia.

8 czerwonych FLAG, oznaczających, że jesteś/byłaś/łeś w relacji zależnej.

Badacze badający współzależność twierdzą, że współzależność została zdefiniowana jako uzależnienie, przyczynę uzależnienia lub wynik uzależnienia od innej osoby.

Mówią, że „Zasadniczo jednak współzależność jest używana do scharakteryzowania stanu, który ma swoje źródło w rodzinach „dysfunkcyjnych”, w których dzieci dochodzą do nadmiernej rekompensaty za niedoskonałości rodziców i rozwijają nadmierną wrażliwość na potrzeby innych.”

Dorośli współzależni często zaczynają jako współzależne dzieci, które musiały szybko dorastać, gdy jedno lub więcej rodziców potrzebowało opieki. Teraz jako dorośli, powtarzają ten sam negatywny schemat prób dbania o innych kosztem samych siebie.

1. MYŚLISZ, ŻE MOŻESZ POMÓC SWOJEMU PARTNEROWI zmienić się.

Nawet jeśli nie udało ci się zmusić partnera do zmiany w przeszłości, nadal próbujesz.  (mimo, że nie masz prawa). Jesteś pewien, że mógłbyś być szczęśliwy, gdyby tylko cię wysłuchał/a.

Ludzie w współzależnym związku starają się naprawić wzajemne negatywne zachowania, zamiast zmieniać własne destrukcyjne nawyki.

Badacze badający współzależne związki stwierdzili, że uczucie wstydu, niska samoocena i konieczność bycia rodzicem własnego rodzica w młodym wieku były skorelowane z relacją współzależną u dorosłych. Naukowcy uważają, że terapia mająca na celu uzdrowienie obrazu siebie pomoże ludziom wyleczyć się ze współzależnych związków. Zajrzyj TUTAJ

2. MÓWISZ „TAK”, a myślisz „NIE”, czując złość i wyrzuty sumienia, masz poczucie winy.

Dostosowujesz się do wymagań partnera w celu „uczynienia go szczęśliwym”, co jest nieproduktywne i szkodzi twojej osobistej samoświadomości. Najpierw zwróć uwagę na własne potrzeby i upewnij się, że są one zaspokajane w pierwszej kolejności. Aby przerwać cykl współzależnej relacji, musisz nauczyć się zaspokajać własne potrzeby, bez pomocy partnera.

3. MASZ TAK DUŻO MIŁOŚCI DO zaoferowania, której Twój partner nie chce przyjąć (kochasz za bardzo)

Dawanie, dawanie, dawanie, do zatracenia się –  to twoje motto, kiedy jesteś w związku współzależnym. Zasypujesz swojego partnera miłością i wsparciem, pomagasz mu z problemami finansowymi i emocjonalnymi, ale pomimo twojej miłości wydaje się, że nic nie działa….

4. NASTRÓJ partnera wpływa na Twój.

Jesteś bardzo podatny na nastrój partnera i jego potrzeby, ale co z twoimi? Nie możesz zmienić tego, jak się czuje, ale możesz zmienić swój własny stan emocjonalny i sposób, w jaki reagujesz na ich negatywny nastrój.

5. RZADKO albo nigdy robisz coś bez udziału partnera.

Czy to dlatego, że nie ufasz temu, co on/a robi bez ciebie, czy też dopuściłaś/łeś, aby druga osoba kontrolowała twoje życie? W związku współzależnym jeden lub obydwoje partnerzy starają się kontrolować zachowanie drugiej osoby. To jest sygnał alarmowy!

6. Nieustannie się boisz, że partner Cię zostawi.

Poczucie niepewności i zazdrość są normalne w związku współzależnym, ale nie normalne w zdrowym. Twój partner cały czas jest na ciebie zły, ponieważ ciągle prosisz, nalegasz, zmuszasz, manipulujesz, aby się za siebie wziął/wzięła, i frustruje Cię ich brak działania, ale jesteś zdeterminowany, aby próbować dalej. Martwisz się, że odrzucają twoją pomoc i pogrążają w tym siebie i tym samym ciebie.

7. Fantazjujesz, aby w końcu odejść.

Życie byłoby o wiele łatwiejsze z kimś, kto słuchałby twoich opinii lub przynajmniej nie był taki zły przez cały czas. Chociaż myśli te dryfują w twojej głowie, jest mało prawdopodobne, abyś zrobił coś, aby opuścić partnera albo sam zaczął się leczyć. Taka jest natura współzależnego związku. 

8. Partner przejawia cechy zachowania borderline lub zachowania agresywne.

Czy boisz się partnera? Czy czujesz, że jest podejrzliwy? Czy każe Ci się tłumaczyć lub oczekuje sprawozdania co robiłaś/łeś kiedy nie byłaś/łeś z nim? Czy oskarżają cię o rzeczy, których nie zrobiłeś, czy mówi ci, co możesz, a czego nie możesz robić i jak masz robić? Czy ogranicza twoje przyjaźnie/znajomości z innymi? Czy nadużywa narkotyków lub alkoholu, czy też angażuje się w inne zachowania zdefiniowane jako kompulsywne?

Dzieci alkoholików są szczególnie podatne na wchodzenie w związek współzależny. Chęć pomocy uzależnionemu lub każdemu, kto angażuje się w destrukcyjne zachowanie, chroniąc je przed sobą, jest oznaką, że jesteś w związku współzależnym.

Czy wiesz jakie 3 kluczowe elementy w kontekście fundamentu musi spełniać każda relacja, aby dostarczała każdemu spełnienia, szczęścia, poczucia bezpieczeństwa i pozwalała na wzrost i nurkowanie po więcej oraz jak szybko oszacować, gdzie Ty jesteś w relacji – czy warto to kontynuować czy trzeba poważnie zastanowić się nad rozstaniem?

Co powinnaś/powinieneś wiedzieć o sobie zanim wejdziesz w jakąkolwiek relację?
Jakie osiem warunków jest niezbędnych do stworzenia szczęśliwej i zdrowej relacji z mężczyzną / kobietą.
Czego w relacji musi doznać mężczyzna, a czego kobieta, aby związek trwał i rozwijał się?
Jaka jest prawidłowa dynamika?
Jak komunikować swoje pragnienia i potrzeby bez eskalacji, bez znaczenia, czy jesteś w relacji, czy aktywnie poszukujesz partnera.
Skąd się biorą wszystkie nieporozumienia, kłótnie w relacji?
Jak się zdrowo spierać i rozwiązywać bieżące jak i stare konflikty?

Pamiętaj jednak, że bez profesjonalnego wsparcia NIKT nie wyszedł z opałów relacyjnych na prostą.

Stary bagaż trzeba opróżnić i wiedzieć, gdzie się ma punkty zapalne.

Jeśli tego nie zrobisz, zanim się obejrzysz, za chwilę wjedziesz w w identyczne zależności co poprzednio.

To nie są hipotezy, ale fakty. Poza tym to nieprawda, że nie ma fantastycznych mężczyzn kochających na zabój, czy wartościowych kobiet.

To MIT.

Jakbym Ci zabrała twoje „przekonania” obarczające płeć przeciwną i wszystkie Twoje dotychczasowe frustracje w tym aspekcie, jakie kierujesz w stronę innych, to jaka prawda o TOBIE by się ujawniła? 

Jak zacząć robić małe kroki do niezależności emocjonalnej?

Jak odróżnić miłość od limerencji, obsesji, współzależności od dramatu czy fatalnego zauroczenia i zacząć normalnie funkconować?

Dam Ci sporo wglądu czym jest prawdziwa miłość i kiedy dochodzi do aktywacji systemu przywiązania.

Jego/jej „naprawić” czy „zmienić” nie możesz – możesz zrozumieć, zaakceptować siebie oraz swój „pakiet startowy” – za 3 h będziesz mieć pełną jasność gdzie zacząć.

Następny krok?

jak stać się prawdziwie gotowym na miłość

Potrzebujesz wsparcia?

skontaktuj się ze mną jeszcze dziś:

sesja wsparcia 1:1

Bez stanu umysłu początkującego możesz mieć bardzo silną relację na to, co próbuję Ci przedstawić. Twoja reakcja nie ma nic wspólnego ze mną, ale jedynie z Tobą i Ty ponosisz za nią odpowiedzialność.

Aby Twoje życie mogło stać się relacyjnym arcydziełam Twoja filiżanka powinna stać się pusta, aby przyjąć.

Jeśli tego nie potrafisz, nie masz dystansu i dopuszczasz swoje ego oraz jego programy, aby dyrygowały Twoim życiem, zdecydowanie odradzam lekturę.

Zanim zaczniesz czytać musisz wziąć odpowiedzialność i zaakceptować  to w jakim punkcie swojego życia jesteś i dlaczego – bez próby obwiniania kogokolwiek, kto jest z twoich relacjach, jak wygląda zasobność twojej kieszeni, poziom zadowolenia oraz zdrowia. Co nie znaczy, że nie możesz tego zmienić, jeśli tego zapragniesz.

Relacja dwojga ludzi ma urywać tyłek. KROPKA. Zaspakajać wszystkie potrzeby, pragnienia, fantazje, marzenia w KAŻDYM z tych aspektów: fizycznym, emocjonalnym, mentalnym i duchowym każdego zainteresowanego/zainteresowanej. Jeśli tego nie daje to trzeba ją przenegocjować (jeśli jest z kim) albo ZAKOŃCZYĆ.

Podstawą jest znajomość swojego „pakietu startowego” i swojego partnera oraz matrycy miłości.

Jeśli brak jest kompatybilności – relacja mimo „dobrych chęci” wyłoży się, pozostawiając Cię z poczuciem rozgoryczenia, smutku oraz żalu z podświadomymi mechanizmami obronnymi, które przyniosą Ci szkody nie tylko w następnej relacji, ale w każdym aspekcie życia. Styl przywiązania nie jest ani dobry, ani też zły. To jest to co Ty i partner „wnosicie” jako „bagaż” do relacji. więcej (tutaj).

Czym jest matryca miłości tutaj

Człowieka nowej ery NIE STAĆ na inwestycję w relację, która z naukowego punktu nie wypali.

I męczenia się prowadzącego do bardzo poważnych zaburzeń. Mamy wszystkie możliwe narzędzia, aby ją wyskalować, dokładanie sprawdzić przed podjęciem decyzji o byciu razem czy randkowaniu. To już nie średniowiecze lub metoda na chybił trafił. Pamiętaj, że każdy kocha w inny sposób. Każdy ma inną pojemność na miłość, język wyrażania uczuć oraz inne pragnienia czy potrzeby. Dla każdego związek będzie czymś innym. 

Miłość patrząc z behawioralnej perspektywy to SPOKÓJ  w duszy, sercu, umyśle i ciele. NIEPEWNOŚĆ, frustracja, żal, niespełnienie świadczy o jednym – doszło do odpalenia twojego systemu przywiązania – relacja weszła w fazę DYSKOMFORTU i destrukcja się pogłębia. Aby była jednia i spełnienie Wasz system przywiązania musi być BEZPIECZNY i spokojny. Relacja ma być bezpieczną przystanią, a nie źródłem problemów, 

Jeśli choć raz przeszło Ci przez myśl – muszę popracować nad relacją/związkiem lub też chcę go uratować możesz być pewna/pewien, że to od dawna to już nie jest ani RELACJA ani tym bardziej ZWIĄZEK.
To jest KONIEC.
Wymiana energetyczna w relacjach powinna iść miło, gładko, równomiernie, bez nadużyć, subtelnie, intensywnie, dawać obydwojgu poczucie bezpieczeństwa. stabilności radości i spełnienia.
Jeśli idzie jak po przysłowiowej grudzie występuje w niej zasadniczy DEFICYT zagrażający zdrowiu i życiu) – ktoś daje więcej, ktoś nie daje prawie nic – trzeba się temu przyjrzeć głębiej, gdyż będzie jedynie gorzej.
Jeśli coś Ci nie jest dane z potrzeby serca, tylko musisz się upominać, przypominać czy też prosić – to jest CZERWONA FLAGA i sygnał do natychmiastowej ewakuacji.
Dalsze pozostawanie w relacji doprowadzi Cię do frustracji, pozbawi poczucia własnej wartości i życiodajnej energii.
Czy zatem jesteś z osobą niezdolną do nawiązywania głębokich więzi?

A może to to jest twój problem?

Nierozwiązana współzależność.

Jeśli na którekolwiek z poniższych syndromów odpowiadasz „TAK” masz się nad czym zastanawiać, a potem szybko działać.
Czy chcesz dowiedzieć się jak?

Twój świat jest tym co Ty mu dałeś i na co się godzisz – niczym mniej, ani więcej. Dlatego to Ty jesteś odpowiedzialny za Twoją reakcję, bo burzy Twoją strefę komfortu i przekonania w jakich tkwisz.
Wszystko zaczyna się od AKCEPTACJI.

Relacja nowej ery nie opiera się na KOMPROMISACH czy ustępstwach, na stabilności, kontroli czy nudzie, zgodzie na bylejakość. Relacja to jest stół, który ma te 4 nogi – deficyty w którejkolwiek spowodują stopniową jej śmierć.

Fantastyczny związek to główny puzzel domina w manifestacji i rzutujący na WSZYSTKIE aspekty życia czy Ci się to podoba czy nie 😉. Plus obciążenie karmą partnera/partnerki…

Możesz próbować negocjować z rzeczywistością, jeśli nie wiesz jak – przegrasz – twoja wola się dzieje… Jak wygląda ten aspekt Twojego życia? Fajerwerki czy toksyczny zaduch? Relacja w jakiej jesteś jest odbiciem tego co jest w Tobie…A twój partner/ka to co w Tobie jest/nie ma. 

Zapamiętaj – to mężczyzna jest kołem zamachowym – to on wprawia dynamikę relacji w ruch. Kobieta może jedynie dać tyle ile dostała, a nie odwrotnie. Jeżeli nadal upierasz się, aby trzymać i rękę na pulsie i wyrywać mu potrzebę znaczenia i dania Ci gwiazdki z nieba (potrzeba kontroli wynikająca z własnych głębokich deficytów), kiedy to ON jest z natury łowcą,  a nie TY, HUSTON mamy problem! Nie z nim, ale z Tobą i Twoim „oprogramowaniem”. 

Gdzie kobieto dokonujesz emaskulacji (kastracji energetycznej) swojego mężczyzny/syna, powielając i naśladując najgorsze wzorce?

Taki energetyczny napęd sprowadza do twojego życia „zranione ptaki”, mężczyzn niezaradnych życiowo, trudnych oraz toksycznych. Nie spotkałaś ani nie przeżyłaś prawdziwej wzajemnej miłości. Ten typ kobiety kaktusa, wycieraczki  lub relacyjnego zarządcy pisze komentarze, że nie ma normalnych, wartościowych mężczyzn.

Tak, nie ma ich w ich życiu bo to niemożliwe. Czysta fizyka. Dlaczego? Bo ich pole atraktorowe przyciąga jedynie lustrzane odbicie, pełne desperacji, głodu, manipulacji, strachu przed niezależnością czy samotnością.

Za każdym razem kiedy kobieta rywalizuje z inna kobietą, ocenia ją, porównuje się,  cenzuruje, nie dopuszcza  do głosu, konkuruje czy potępia – poniża samą siebie. Prawdziwa, dojrzała, mocna kobiecość łączy, uczy się dzielić doświadczeniem i mądrością tworząc i budując razem. Inne kobiety to największy zasób informacyjny, a nie konkurencja – ani na polu osobistym, ani zawodowym.

Żadna marka, biznes nie przetrwa ani nie zabuduje siły przebicia idąc solo. Mocne kobiety wspierają inne kobiety w rozwoju, motywacji, kreacji, innej perspektywie dzięki zdobytemu latami doświadczeniu i potrzebie podnoszenia własnych kompetencji. Rozwój nigdy się nie kończy.

Nie wiesz wszystkiego i nie aspiruj do tego.

Łącz zamiast dzielić, buduj zamiast rujnować.

Siła kobiety to nie omnipotencja – wiem wszystko, wiem lepiej, perfekcja przekształcająca się w drobiazgowość, nie mogę się mylić, poszukiwanie walidacji, głód atencji, pusty własny zbiornik, brak poczucia własnej wartości maskowany postawą „Zosi Samosi”, która udowadnia i sobie i światu, że jest silna i ze wszystkim sobie radzi, a nie radzi sobie ze sobą samo bardzo mocno. (fałszywa kobiecość przybierająca postawę „wycieraczki”, „kaktusa”, „insta księżniczki”). 

Siła kobiety to mądrość i zaufanie wynikające z doświadczenia własnej jakości, gdzie jest miejsce na wszystko – w tym na prawdziwe emocje. 

Prawdziwy, silny mężczyzna w zdrowym kontakcie z własnymi emocjami i poczuciem własnej wartości niestety nie zdecyduje się na autodestrukcję będąc z kimś, kto nie ma żadnych własnych  energetycznych zasobów. Mężczyźni są emocjonalni i to czasem bardziej niż kobiety. Uwielbiają prawdziwe kobiece emocje, ale nie te, które są fałszywe, wynikające z potrzeby obwiniania i dramatu, próbujące ściągnąć na siebie uwagę i wieczne zapewnienia.

„Kiedy mój były mąż stwierdził, że jednak nie jestem miłością jego życia, a wybrankę swojego serca niedawno poznał i chciałby się rozwieść, byłam załamana. Raz, że czułam się oszukana, wykorzystana i zdradzona. A dwa, że byłam przerażona tym, co mnie czeka. Kompletnie nie wyobrażałam sobie życia w pojedynkę, rozpoczynania wszystkiego od nowa i samotnego macierzyństwa.” Ta kobieta sądziła, że bycie żoną i matką daje jej nietykalność i zwalnia z rozwoju kompetencji. Wzięła drugiego człowieka za GWARANT i obsadziła w roli. Jej samoidentyfikacja i zasoby pochodziły z ról w jakie weszła utożsamiając się z nimi. Kiedy jej „bajka” się skończyła okazało się, że jej PERSONA runęła i nie ma o co się oprzeć” Jej przerażenie to czysty wyraz auto-fobii. Została „wykorzystana” przez swoją ignorancję oraz OCZEKIWANA i nadal gra kartą OFIARY = samotna wystygmatyzowana „matka”. Tylko role się zmieniły. 

Mężczyzna takiej kobiecie jest jedynie potrzebny do tego, aby poczuć się lepiej.  Możesz z tym walczyć i się złościć. Kto jest/był Twoim partnerem definiuje kim Ty jesteś i odwrotnie. Tak Twoje ego wstało broniąc strefy komfortu i próbuje mi nawrzucać 😉 Jeśli tak jest – no cóż…. 😉  To nie ma znaczenia. Twoje pole energetyczne wysyła sygnały, o których nie miałaś pojęcia – a za tym zmienia się twoja biochemia 😉 Przestajesz być atrakcyjna. Poniższy film to jedynie wierzchołek góry lodowej – góry, którą próbuję roztapiać na dedykowanych warsztatach. W bezpiecznej przestrzeni.

Pamiętaj o statystykach – 43 % chłopców jest wychowywanych przez samotne matki. 78% nauczycieli to kobiety. Ponad 50% chłopców ma 100% jako rolę modelową kobietę szarpiącą się z życiem w domu oraz 80 % w szkole. Toksyczna męskość nie jest PROBLEMEM. Problem to brak męskości… spowodowany spaczonymi żeńskimi archetypami, które podciąga się o zgrozo do normy… Statystycznie wedle badań 95% populacji osiąga dojrzałość emocjonalną na poziomie 7 letniego dziecka i nigdy nie dociera do innych zasobów, ani nic z tym nie robi (wykształcenie postawy narcystycznej, unikającej lub też bierno-agresywnej – zaburzenia wiązki B lub C). Główny napęd – unikanie bólu konfrontacji z prawdą, poszukiwanie natychmiastowej gratyfikacji oraz postawa „należy mi się” jak również ucieczka od jakiejkolwiek odpowiedzialności czy wysiłku twórczego w dokonanie zmiany w sobie.

Cieszę się, że tutaj jesteś i czytasz, to jest jedynie wstęp do tego co leży bardzo głęboko, z czym trzeba się uporać – sama ciekawość niestety nie wystarczy.

Potrzebujesz solidnego kompendium merytorycznego, aby nauczyć się nowego systemu operacyjnego. Ile jeszcze razy jesteś skłonna dać złamać sobie serce, zmarnować czas i inwestować w „ciężkie przypadki kliniczne”, znosić porzucenie i negować swoje poczucie własnej wartości? Twoja przyszłość zależy od Twoich dzisiejszych decyzji – brak jej jest jedną z nich….. Wcześniej trzeba się jednak pozbyć starego bagażu i oczyścić po starych relacjach i wzorców wyniesionych z domu – detoks – inaczej w każdej kolejnej relacji koszmar się powtórzy. Gdybyś była „oświecona” i miała prawidłowy energetyczny operacyjny system, niestety nie byłoby Cię tutaj, nie czytałabyś tego, ale leżała spełniona w objęciach właściwego mężczyzny… 

Twoja relacja jest ze sobą i z innymi pokazuje WSZYSTKO – jest lustrem lub też krzywym zwierciadłem Twojego modus operandi i faktycznego przebudzenia. Zgoda na bylejakość. Na obniżanie swoich standardów.

Współuzależnienie i tolerowanie oraz zgadzanie się na brak świeżego powietrza w kontekście czysto empirycznym (przeżytym doświadczeniu) jest dowodem na umiejętność korzystania z wolnej woli i ewolucji. Największy matrix to iluzja relacji jako hipotetycznej wykładni „bezpieczeństwa”. 

Wyjście poza wytrenowane lub obserwowane schematy, czy też  strach  przed swoją własną nieumiejętności bycia kompletnym/ną poza relacją.

Brak zaufania własnym kompetencjom, obawa przed prawdziwą niezależnością i wolnością, która nie pochodzi z zewnątrz i nie pozwala na zawieranie relacji nowej ery. Deficyty pochodzące z wczesnego dzieciństwa ma każdy z nas i projektuje na schemat na budowanie takich czy innych relacji.

Wszystko zaczyna się od świadomości, i od pokory – o kurcze – gdzieś coś zdrowo spieprzyłam/pieprzę i nie wiem gdzie. Masz rację, że nie wiesz gdzie – demony przeszłości napędzane pierwotnym instynktem (przetrwanie) działają na poziomach nieświadomych i podświadomych odgrywają całą  szopkę za Ciebie i ze zdrowym rozsądkiem, logiczną głową niestety nie mają nic wspólnego. Są wyniesione z domu, z obserwacji innych ludzi w relacjach i z Disneyowskich produkcji oraz zabobonu religijnego. Nie zdajesz sobie z nich sprawy i nie możesz. Najgłębsze deficyty powstają do 18tego miesiąca życia – nie możesz ich pamiętać. 

Bodziec/trigger/stresor uruchamia ciało mentalne wytrenowane do konkretnej odpowiedzi behawioralnej, odpowiedź ta zostaje rozdmuchana poza proporcje tworząc dramat i eskalację okraszona hormonami stresu: adrenaliną i kortyzolem, odcinającym Cię od dystansu a tym samym zdrowego rozsądku. Reagując paradoksalnie zabijasz miłość, mężczyzna stopniowo wycofuje się. Wiesz czym się różni singielka od kobiety w relacji? Jedynie tym, że ta druga ma kogo obwiniać za to co się dzieje w jej życiu….a dzieje się tak dlatego, że bardzo mocno zapomniałaś czym jest prawdziwa kobiecość oraz dojrzałość emocjonalna. Nie masz prawidłowych wzorców, bo po prostu nie chcesz… Twoja wolna wola – jaka wolna wola – taka relacja…. 

Uświadom sobie, że każdy z nas wzrastał w określonych rolach modelowych i wyuczonych reakcjach, w rodzinach dysfunkcyjnych. Dysfunkcja nie oznacza bicia – wystarczy emocjonalny chłód, brak rozmowy czy wsparcia, wygórowane ambicje czy poprzeczki, rezygnacja z autentyczności. 

Nie trzeba bić, pić i ćpać, żeby być toksykiem. Pracoholizm też jest toksyczny, brak czasu, „była”/”były, bo zawsze będzie ktoś/coś co jest ważniejsze od Ciebie i Twojej relacji, która musi poczekać…..a Ty będziesz na ostatnim miejscu, bo…. Istnieje zawsze problem, na każde rozwiązanie, na które on/a biedny/a nie ma przecież wpływu…Tak samo jak próba zmieniania drugiej osoby… 

Dlaczego mężczyźni rujnują relacje?

Korzenie współzależności i tworzenia relacji trudnych i toksycznie zależnych.

Czy utożsamiasz się z osobą, która  stale próbuje zadowolić innych ludzi i szuka ich aprobaty?

Czy też z  osobą żyjącą problemami, traumami,  przeżyciami innych?

A może boisz się samotności lub porzucenia, więc znosisz niezdrowe relacje, aby tego uniknąć?

Wszystkie powyżej wymienione są symptomami tego, co nazywa się współzależnością, i z definicji jest to utrata siebie i własnej tożsamości, ponieważ jesteś zbyt zajęty/a opieką/pomocą/wsparciem, wyręczaniem, doradzaniem  innym lub też myśleniem za nich.

Ważne jest, aby pamiętać, że również i ty jesteś  człowiekiem, który ma swoje nie tylko egzystencjalne, ale emocjonalne, mentalne oraz duchowe potrzeby i  po prostu nie możesz zrobić wszystkiego dla/za wszystkich.

Ten test, którym się pragnę z Tobą podzielić bada i daje bardzo głęboki wgląd w te aspekty, w jakich  współzależność osłabiła twoje życie, a co ważniejsze, pokaże ci, jak to naprawić.

Warunkiem jest przyjęcie umysłu początkującego i rzetelne zrobienie tego testu na piśmie, a nie jedynie przelecenie go oczami…

Jeśli będziesz się upierać na swoich racjach, wytrenowanych schematach i automatycznych odpowiedziach i ich bronić, nadal będziesz mieć w życiu to co masz, a przecież chcesz dla siebie zdrowych relacji, spełnienia, zdrowia oraz obfitości. Czy zdajesz sobie sprawę, że nikt z nas nie był wychowany prawidłowo?

Zostaniesz teraz przeprowadzona/y przez proces realizacji, abyś mógł/mogła wreszcie zacząć żyć swoim pożądanym życiem – na swoich warunkach.

Możesz dawać i wspierać  i żyć dobrze. Świat potrzebuje ludzi dających, kochających, współczujących i empatycznych, takich jak ty. Jednak w zamian musisz otrzymać miłość, dobroć i współczucie. Koncepcja równoważnego cyklu dawania oraz brania jednocześnie jest bardzo trudna dla ludzi współuzależnionych, gdyż zwykle  są w jednostronnych związkach (aktywny dawca – bierny biorca). Jednak upierając się na kontynuację swojego modelu wyłączasz swoją intuicję, autentyczną ścieżkę ekspresji duszy i cel inkarnacji (jesteś tutaj jedynie aby doświadczać siebie),  i pomimo twoich najlepszych intencji, pozbawiasz również osobę, którą chronisz/ostrzegasz/wpierasz/pomagasz/wyręczasz/zadowalasz, doświadczeń, których potrzebuje, aby się uczyć i rozwijać tak samo jak i ty. Prawda jest taka – możesz dawać tak dużo i tak długo, dopóki twój akumulator się nie wyczerpie. A twój akumulator jest jedynie dla Ciebie i ma służyć jedynie tobie…

Rola w jaką wchodzisz „potrzebuję być potrzebny/a” jest w rzeczywistości wbudowanym strachem przed porzuceniem gdzieś w twojej podświadomości, ale możesz przekształcić każdy strach przed porzuceniem w obfitość. Pod warunkiem, że wyjdziesz z mesjańskiej pomocowej postawy, którą wyrządzasz ogromną krzywdę sobie, ale i innym. Tworząc uzależnienie, a potem relacje toksyczne, głęboko destruktywne dla wszystkich zaangażowanych.

Niektóre z symptomów współzależności obejmują:

– Poszukiwanie potwierdzenia/sprawdzenia się/zabłyśnięcia lub zadowalanie innych swoim kosztem,

– Mniej lub bardziej uświadomiony strach przed samotnością lub opuszczeniem,

– Czucie się samolubnym/ną lub winną niespełnienia potrzeb innych,

– Uczucie bycia niewystarczającym/cą, poczucie dawania „za dużo” lub „za mało”.

– Irytacja, gdy inni nie biorą twojej rady/wsparcia/pomocy/troski do serca,

– Ujmowanie sobie, aby ktoś inny mógł poczuć się lepiej, udawany żal i współczucie

– Bycie wolnym słuchaczem/powiernikiem dla wszystkich kosztem swojej samorealizacji,

– Złapanie/zapętlenie się  w traumę i dramat innych,

– Ratowanie lub naprawianie innych, do punktu kompletnego zanegowania siebie (moje życie jest mniej ważne niż cudze).

– Stawianie ultimatum lub notoryczne umoralnianie/ostrzeganie innych, by nie wpadali w kłopoty.

– Chronienie innych własną piersią, „wybielanie” innych lub branie cudzej porażki/winy na siebie

– Wchodzenie w trwałe niezdrowe relacje, aby uniknąć samotności,

– Dysponowanie  swoimi finansami, środkami, mądrością, kompetencją, obecnością, aby oni zyskali (moje potrzeby nie są tak istotne, przecież mam tyle – a masz?) – że nic mi się nie stanie jak oddam/ pożyczę – dawanie warunkowe, w nadziei, że inni się tym samym odwzajemnią jak ja będę w potrzebie (daję po to, aby zyskać),

– Przyciąganie i naleganie na pozostawanie w relacji z osobą skrajnie dysfunkcyjną/trudną/toksyczną/uzależnioną/kryminalistą/depresyjną/zimną/wycofaną/ narcystyczną/egoistyczną/wszystkowiedzącą w twoim życiu,

– Posiadanie samoograniczających się lub sabotujących przekonań,

– Nadmierna odpowiedzialność lub dawanie więcej niż uczciwy wkład,

Współzależność w najprostszej formie można zdefiniować jako utratę siebie przez opiekę i robienie więcej dla innych niż dla siebie. Możesz mieć wrażenie, że tracisz swoją tożsamość w współzależności. Istniejesz jedynie wtedy kiedy jesteś potrzebny/a i  ​​czujesz, że musisz zrobić wszystko dla wszystkich lub za wszystkich. Jeśli „potrzebujący pomocy” znikną życie przestaje mieć sens….

Korzenie współzależności najczęściej mają miejsce we wczesnym dzieciństwie i rozgałęziają się na wiele aspektów funkcjonowania w dorosłym życiu. Dziecko w jakiejkolwiek kontrolującej dynamice relacyjnej wykształca zdolność obserwacji i swoistego skanu nastrojów członków  swoich rodzin,  aby utrzymać spokój/status quo lub zwrócić na siebie uwagę. Uzyskanie właściwej ilości jakościowej uwagi rzadko jest luksusem dzieciństwa współzależnego. Często takie dziecko cierpi w milczeniu i rozwija postawę wyuczonej bezradności. Nie jest w stanie funkcjonować samodzielnie. Jeśli to opisuje, co czułeś/łaś jako dziecko, że możesz być przekonany, że musisz poświęcić dla większego dobra rodziny, zachowując tajemnice rodzinne lub będąc wiecznym opiekunem czy zbawcą. Kozły ofiarne i  dzieci pozbawione troski, uwagi oraz zaangażowania rodziców, puszczone „samopas”  są zdecydowanie bardziej skłonne do współzależności i obawiają się samotności, mają głęboki lęk przed odrzuceniem, jak i przed prawdziwym zaangażowaniem.

Wczesna śmierć rodzica lub inna trauma z dzieciństwa może zaburzyć poczucie bezpieczeństwa w układzie limbicznym i innych częściach mózgu. Dziecko może podświadomie szukać bezpieczeństwa w miejscach lub w sytuacjach skrajnych lub trudnych, które nie służą mu dobrze, zarówno jako nastolatkowi, jak i dorosłemu. Czy utożsamiasz się z tym?

Współzależność nie jest zdiagnozowanym zaburzeniem, ale może sprawić, że możesz się czuć niepełnowartościowym człowiekiem. Są sposoby, aby Cię z tego wyprowadzić. W nomenklaturze określa się to mianem  neuroplastyczności. Negatywne wzorce życiowe można wyeliminować za pomocą pozytywnego przetwarzania. Dzieje się to na poziomie komórkowym,  z czasem i praktyką. Jest to rdzeń tradycyjnej poznawczej terapii behawioralnej. Zmień swoje myśli, potem adekwatnie swoje działanie i zmienisz swoje życie!  Wymaga to jednak o wiele więcej niż zwykłej modyfikacji wewnętrznego myślenia i zewnętrznych zachowań, aby wyjść z automatycznej, wytrenowanej schematycznej odpowiedzi na konkretne bodźce sytuacyjne.

Łączność ze swoją intuicją, poznanie swojej matrycy jak i energetycznego geniuszu ma również ogromne znaczenie dla zdrowienia współuzależnionego. To, co myślisz, a potem robisz, jest tym, czym się stajesz. Prawie każda religia  nakłania do zatracanie siebie i pochodząca z tego systemu definicja „dobrego człowieka”. Jeśli jednak jesteś współuzależniony, twoje przekonania mogły sprawić, że myślisz, że musisz poświęcać się cały czas. Mogłeś stać się bardzo dobry w dawaniu innym gwiazdki z nieba, tak jak chciałbyś, aby ci to zrobili. Zapominasz jednak, że musisz nauczyć się brać i dawać cyklicznie, aby pozostać w energetycznym jak biologicznym equilibprium.

Pierwszą rzeczą jaka wesprze Cię, aby wyjść z zależności to inwestycja w siebie.

Niezbędne jest robienie miłych rzeczy dla siebie, sprawianie sobie radości, prezentów i postawienie swoich potrzeb, ponad potrzebami innych. To nie jest egoizm! Jest to dojście do punktu, w którym będziesz wiedzieć co Cię uszczęśliwia i sprawia przyjemność, jeśli nie ma kogo ratować, ani zbawiać, bo jesteś i liczysz się jedynie Ty.

Wiele osób wychowano w przeświadczeniu , że „nie jesteś wystarczająco dobry” lub że „za dużo” chcesz.

Wymień, kiedy czułeś się:

Nie wystarczająco dobry/a:____________________________________

Za dużo chciałeś/łaś: ____________________________________________

Możesz użyć poniższego pola, aby zapisać swoje odpowiedzi.

Możesz nauczyć się wspierać innych  bez utraty siebie, swojego umysłu, wiary czy zasobów. Kiedy łączysz się ze swoim duchowym Źródłem, znajdziesz nowe zasoby i inspiracje, zauważysz, że im bardziej ufasz sobie, tym bardziej ufasz innym, przestaniesz się zamartwiać i zadręczać i szukać sobie ofiar do pomagania czy też ratowania.

Gdy staniesz się bardziej dostrojony do swojej autoekspresji, zniknie lęk przed  porzuceniem czy prawdziwym zaangażowaniem, lęk przed porażką czy sukcesem, które tak często leżą u  podstaw współzależności.

Cykl dawania i otrzymywania jest uniwersalnym prawem, które wykracza poza sferę fizyczną, emocjonalną, umysłową i duchową. Na poziomie kwantowym świat działa tak, aby sam mógł się leczyć i uzdrawiać. Musimy zadbać o siebie.. Nie możemy ignorować naszych osobistych korzeni z tego samego powodu. Tajemnice rodzinne są bardzo przereklamowane, ponieważ odtwarzają się w wieku dorosłym i mogą być wielopokoleniowe. To jest czas, aby zagłębić się w tajemnice i dotrzeć do prawdy o sobie.

Zakreśl wszelkie wspólne korzenie współzależności jakie możesz zaobserwować w swojej rodzinie oraz w rodzinie partnera/ki oraz to, jak wpłynęło lub pogorszyło twoje życie. Dodaj własne przykłady.

1. Dziecko uzależnionego, alkoholika, despoty, tyrana lub osoby używającej przemocy (ta emocjonalna, ekonomiczna, mentalna oraz duchowa nie boli, nie ma po niej siniaków, ale odciska się piętnem na twoim życiu i to tez PRZEMOC)
2. Otrzymywałam/łem uwagę/ciepłe słowa za bycie „małym pomocnikiem/cą mamusi” lub „małym dzielnym/ną córeczką/synkiem tatusia” (często dzieje się to w przypadku rozwodu)
3. Odtworzenie dynamiki rodziny dysfunkcyjnej w dorosłym życiu takie jak bycie opiekunem/ką/zbawcą/jedynym żywicielem/matką polką  rodziny
4. Klaun rodzinny, aby wszyscy byli zadowoleni, rozładowywanie napięcia i branie na swoje barki utrzymywanie spokoju
5. Odrzucenie przez rodziców, rodzeństwo lub opiekunów
6. Chory rodzic lub rodzeństwo
7. Porzucenie jakiegokolwiek rodzaju, w tym adopcja, śmierć rodzica, opiekuna lub rodzeństwa
8. Zimni, bezwolni lub rodzice, którym brakuje uczucia, cierpliwości oraz troski
9. Ubóstwo i brak środków finansowych lub inne problemy finansowe
10. Emocjonalna/mentalna/duchowa manipulacja przez rodzinę
11. Faworyzowanie rodzeństwa przez rodziców/dziadków
12. Środowisko traumageniczne (dysfunkcja złożona lub chaotyczna dynamika rodziny)
13. Uczono bezradności, rezygnując z proszenia o pomoc, wierząc, że nikogo to nie obchodzi
14. Zaniedbanie
15. Warunkowe modelowanie roli miłości z rodzinnych wzorców
16. Rodzina / rodzice napędzani osiągnięciami chcą żyć zastępczo w swoim życiu lub być przedłużeniem ich wizerunku
17. Środowiska religijne, dogmaty lub doktryny lub praktyki, które uczą cię dbać o innych bardziej niż o siebie (ortodoksja i bezmyślna wiara jest toksyczna – „modli” się ofiara, która na nic nie ma wpływu)
18. Rodzic, opiekun lub bliski krewny z zaburzeniami zdrowia psychicznego (szczególnie narcystyczne, obsesyjno-kompulsywne, graniczne (border-line) lub antyspołeczne lub osobowość dwubiegunowa, depresja lub lęk rodzica)
19. Modelowanie ról współzależnych rodziców lub opiekunów
20. Wstyd, strach lub osądzające/krytykujące wszystko i wszystkich (odstających od dysfunkcyjnej „normy)” rodziny

Twój przykład: ___________________________________________________________

Współzależność ma również korzenie biologiczne.

https://event.webinarjam.com/channel/jakrozpoznacnarcyza

Często współzależność jest traktowana jako uzależnienie. CODA (Codependents Anonymous to świetny zasób). Możesz odczuwać objawy odstawienia, takie jak niepokój lub smutek, depresja, stracenie celu w życiu, kiedy zaczniesz odrzucać ze swojego życia nadmierne dawanie.

Teraz do pań – to mężczyzna jest  wodą na młyn w dynamice damsko męskiej. Kobieta może dać jedynie, tyle ile dostała od mężczyzny. Jeśli upiera się by było odwrotnie poprzez wyręczanie, nadskakiwanie, wyrywanie mężczyźnie wioseł – jest po relacji!

Mężczyzna jest mózgiem relacji – kobieta jest i czuje, co nie znaczy, że ma być bierna, głupia, bez własnego zdania i bezkrytycznie się na wszystko zgadzać.

Kiedy stajesz się świadomy/a swoich korzeni współzależności, przekształcasz się w bycie bardziej samorealizującym się. Samodzielni ludzie dają. Są w stanie kochać i być kochanym w pełni i swobodnie. Wiedzą, kiedy powiedzieć „nie” i „tak” w autentyczny i dyplomatyczny sposób, bez poczucia winy i urazy. Nie kierują się strachem przed porzuceniem lub egocentryzmem. Są w stanie pomagać innym bez ubóstwa, zmęczenia lub samoograniczenia.

Samoograniczające się przekonania są zakorzenione w dzieciństwie i wiążą się z „chorobą, która się podobała” i aprobatą do szukania zachowania współzależnego. Wierzenia takie jak „Muszę”, „powinienem” czy „trzeba” , „na nic nie mam wpływu” , „to nie ode mnie zależy” to słowa, którymi często posługują się  współzależni.

Byli świadkami takich a nie innych ról modelowych, które głęboko wryły im  się w ich psychikę. Przepraszają za rzeczy, które nie są ich winą. (tj. ktoś mówi ci, że ma ból głowy i odpowiadasz: „Przepraszam”.) Mają słabe lub żadne granice. Nie są asertywni. Są nadużywani. Wymień jedną z poniższych rzeczy.

Muszę_____________________________

Przykład: Muszę zawsze ponosić winę, gdy ktoś mówi, że to moja wina, żeby nikt nie był na mnie zły. Muszę powiedzieć, że jest mi przykro, gdy nie miałem nic wspólnego z tym, co stało się z kimś takim jak: „Tak mi przykro, że dziś oblałeś swój egzamin”. (Nie miałeś nic wspólnego z osobą, która oblewała egzamin).

Powinienem____________________________

Przykład: Nie powinienem dzielić się moimi prawdziwymi opiniami, kiedy jestem pytany/a, co czuję, więc wszyscy będą mnie lubić. Powinienem być miły przez cały czas, nawet dla ludzi, którzy nie są dla mnie mili. Powinienem wybaczyć i zapomnieć rzeczy, które ludzie robią, by mnie skrzywdzić i pozwolić im wrócić do mojego życia, jakby się nic nie stało.

Trzeba ___________________________

Przykład: trzeba być pierwszym, który przeprosi, aby utrzymać ten związek, nawet jeśli nie jest to zdrowy związek. Trzeba zrobić wszystkie świąteczne dekoracje, bo nikt mi nie pomoże. Trzeba zrobić 12 potraw wigilijnych, nawet jeśli nikt mi nie pomoże, bo tak zrobiła moja matka, a ja się nosem podpieram i robię z siebie męczennicę/ka

Bardzo mi przykro, że _____________

Przykład: przepraszam, że____ Mówię ludziom tak, a potem nie mogę zrobić dla nich czegoś, a potem mówią, że nie mogą na mnie liczyć. Bardzo mi przykro, że żałuję tego wszystkiego, ponieważ spędziłem życie pomagając innym, a mam tak mało do pokazania i nie mogę pomóc większej ilości ludzi.

Ludzie mówią, proszą o mnie lub robią, żeby mi powiedzieć____________________________

Przykład: ludzie mówią, proszą mnie lub robią mi __ rzeczy, z których nie jestem zadowolony, albo nie chcę ich robić, ale i tak je wykonuję, bo boję się, że  będę samotny, bez względu na to, jak bardzo boli. Ludzie mówią: „Jestem dobrodusznym i hojnym i to boli, ponieważ oznacza to krytykę, a nie komplement.

Niektóre współzależności przechodzą w inną skrajność. Współuzależnieni oferują porady i mówią ludziom, co mają robić, jak żyć, w co inwestować, jak się leczyć, co czytać, co mówić, etc  bez pytania, a co gorsza bez wymaganych kompetencji. To także rodzaj ucieczki od własnej auto-ekspresji. Jest zakorzeniony w dziecięcej potrzebie „naprawienia” rodziny dla uzyskania bezpieczeństwa osobistego. Nie inwestują w siebie, aby zmierzyć się ze swoim współuzależnieniem. Nową mądrość trzeba by przełożyć na życie i tym samym zmienić się i stracić status quo. Wyjść poza nawias, dystorsyjną rzeczywistość i zacząć żyć normalnie, czyli poza wytrenowanym, automatycznym schematem.

We wszystkich toksycznych relacjach istnienie niepisana umowa – każdy pozostaje wiecznie taki sam. Nie ma prawa do ewolucji. Przykładem jest instytucja małżeństwa oparta na potrzebie – DEFICYCIE), a nie na ewolucji ku wolności i osobistemu spełnieniu.

Wymień wszystkie sytuacje, jakie pamiętasz,  w których ci się to zdarzyło, oraz swoje reakcje (zranienie, gniew, rozgoryczenie, negatywny słowotok) kiedy ktoś odrzucił lub nie chciał twojej opinii lub porady, albo się z nią nie zgadzał.

Niezależni ludzie udzielają wsparcia tylko wtedy, gdy są o to proszeni i mają za sobą odpowiednie „zaplecze” merytoryczne poparte empirycznymi dowodami.

Słuchają też siebie i przede wszystkim swojej intuicji, kiedy potrzebują wsparcia i nie proszą innych o rady, gdyż rozumieją jakie ma to energetyczne skutki. Nie szukają aprobaty ani nie zasięgają porady, która nie jest dla nich dobra. Podaj przykłady…..

Nie musisz już mówić „tak”, jeśli masz na myśli „nie” lub „nie”, kiedy masz na myśli „tak”. Możliwe jest złamanie kodu, którym współzależność jest połączona z twoim system operacyjnym w mózgu.

sesja wsparcia 1:1

Zobacz jak to co powyżej ma się do powielania wielopokoleniowego wzorca, kiedy stajesz się rodzicem – TUTAJ

Na czym opierają się prawdziwe relacje i jak je zbudować od podstaw – przeczytasz TUTAJ

Warsztaty z budowania zdrowych relacji : https://www.dostrojonadusza.pl/warsztaty/ 

jak rozpoznać osobę z syndromem uzależnienia relacyjnego?

jak stać się prawdziwie gotowym na miłość

Ogień potrzebuje tlenu, a tlen ognia. Zbyt mała ilość jednego lub drugiego spowoduje, że zostaną jedynie zgliszcza.

Uwaga=atencja, aby tworzyć wielkie rzeczy solo, a potem razem wymaga skupienia, a nie rozproszenia (na inne sprawy, sytuacje i ludzi) I dlatego niektórzy nie rozumieją jak to się dzieje, że relacja umiera.

Nikt nie zasługuje na resztki z pańskiego stołu, Ty również.

Albo dostajesz 100% albo nic.

To jest budowanie pierwszego fundamentu relacji – jej szkieletu – od niego zależy czy relacja przetrwa wszystkie fajerwerki jak również wszystkie burze, zakręty czy przeciwności losu.

To się nazywa pełne zaufanie oraz INTYMNOŚĆ. Intymność do jakiej się odnoszę, nie ma nic wspólnego z cielesnością, ale z miejscem gdzie nie ma żadnych tajemnic i jest miejsce na wszystko – przede wszystkim na prawdę i jej przyjęcie. Ofiara tego nie umie i nie chce umieć. Czerpie z tego wymierne korzyści.

To wymaga czasu, regularnego pielęgnowania, aby ogród miłości mógł rozkwitnąć na podobieństwo raju. Ogród podlewany incydentalnie, bardzo szybko zamieni się w zachwaszczone, opustoszałe miejsce. Z tego powodu inwestycja w siebie, partnerkę/partnera  oraz relację nigdy się nie kończy.  Inwestycja taka wymaga zachowania właściwego balansu wynikającego z umiejętności dawania oraz brania, aby nie dopuścić do sytuacji, gdzie nie ma równowagi i dochodzi do nadużyć. Gdzie ktoś daje więcej, a ktoś mniej. I to czuć. To jest pierwszy sygnał, że nie dzieje się tak, jak powinno się dziać.

Teraz podzielę się z Tobą jednym z największych sekretów, których nie zna i nie rozumie ponad 98% ludzi, dlatego ich związki bliższe i dalsze oraz relacja z pieniądzem wygląda tak, a nie inaczej w skutek odejścia od naturalnych praw Wszechświata.

Zasada męska i żeńska ma swoje prawa wynikające z biologii, biochemii oraz dynamiki relacji oraz mnóstwa innych czynników.  Mężczyzna jest zdobywcą, polującym, tym który inicjuje. Jego nie bawi w kontekście budowania prawdziwie zdrowej relacji szybki podbój. On chce i musi się „wykazać” dla siebie,  chce uznania, szacunku, wdzięczności oraz zaufania. Im więcej pracy włoży w „szranki” , zdobywanie, im więcej „konkurentów” pokona tym wyższe poczucie jego własnej wartości – tym głębsza umiejętność dokładania ognia i dalszej inwestycji. Ofiara tego nie rozumie. Muszą być nadużycia.

U kobiety zasada „konkurencji” działa zupełnie odwrotnie. Jeśli kobieta czuje, że nie jest jedyną, o którą mężczyzna się stara, jest jedną z opcji, którą niedojrzały fizycznie, emocjonalnie, mentalnie oraz duchowo mężczyzna wykorzystuje jedynie do budowania niezdrowej pewności siebie i swojej fałszywej samoidentyfikacji, krzywdząc w tym procesie nie kobietę, ale przede wszystkim siebie, budząc w niej poczucie niepewności i braku szacunku.

Jeśli kobieta  jest zdrowa fizycznie, emocjonalnie, mentalnie i duchowo nie będzie zabiegać o kogoś, kto nie wie czego/kogo chce, kogo bawi sprawianie komuś bólu, wzbudzanie niezdrowej zazdrości. 

Jeśli daje się uwikłać w takie „gierki” zatraca samą siebie i bezpowrotnie swoje poczucie własnej wartości, którego odbudowanie dla wielu nie jest możliwe, gdyż wyrządzana trauma jest tak wielka, że wymaga lat pracy z bardzo doświadczonym zespołem terapeutycznym, aby na nowo zbudować swoją zatraconą tożsamość.

Zbieranie „kamieni” imitujących diament jest czasochłonne, jednak po krótkim czasie okazuje się, że to jedynie tania imitacja. Zamiast podjęcia próby oszlifowania diamentów, włożenia pracy i wysiłku, aby do każdej relacji przyprowadzić swoje najlepsze ja, zamiast bagażu nieuleczonych traum taka droga „działa” do czasu, a potem mści się. To co wpuszczasz w czas i przestrzeń wraca i uderza w Ciebie pomnożone.

Jeśli nie dźwigasz siebie, nie uniesiesz NIKOGO, to Ty odpowiadasz za swój ogień, który daje jedynie ewolucja i wychodzenie ze strefy komfortu w nowe.
Nie okiełznasz swoich lęków tylko się do nich przyznając, ale konfrontując na gołe klaty bez względu na płeć.
Moc budujesz poprzez codzienną konfrontację z życiem i jego wyzwaniami.

Jeśli nie czujesz się bezpiecznie ze sobą, nikomu nie zapewnisz pewnego gruntu, na którym mogą stanąć fundamenty na bliskość czy intymność…. Znajomość swojego stylu przywiązania oraz bagażu to klucz. 

Lojalność, zrozumienie, wsparcie, unia, działanie…. nie oznacza braku perturbacji, negocjacji, łez, emocji (które i tak kiedyś wybuchną, skoro nie mają prawa do ekspresji).
Jakość relacji zależy zawsze od INWESTYCJI w siebie, świadomość, rozwój, bez czekania na cudzą zgodę czy też pozwolenie i stawiania czoła wszystkim wyzwaniom oraz ryzyku jakie za sobą niesie odkrywanie własnego potencjału…

Wolność partnerów świadczy o podwalinach do wysokowibracyjnej relacji. Ofiara nie jest do tego zdolna.
Nie może prowadzić do „rozlewu krwi” i trupów – jeśli tak jest to nie jest miłość….. i nigdy nią nie była….

Modus operandi oprawcy/kata zawsze jest taki sam – żywi się niskowibracyjnymi energiami przewagi, strachu, manipulacji, kłamstwa, kontroli, zdrady, chaosu kiedy to może zatankować się po dach. Dlatego ktoś z mechanizmem ofiary jest idealny.
Jak zaczynasz protestować na chwilę będzie udawać kogoś, kim nie jest, aby odbudować namiastkę zaufania, którego i tak nigdy nie zaznasz. Będzie się podlizywać, wić jak piskorz, byle nie stracić baterii. Jak się wszystko na moment uspokoi znów wróci do tego co robił/a zawsze…

A ty jak zwykle dowiesz się ostatni/a…

Nie wierz mu/jej.

Jak raz dostałeś/łaś nóż w serce – dostaniesz następny i następny, aż twoje poczucie własnej wartości jak i chęć do życia pryśnie jak mydlana bańka.... skończysz sfrustrowany/a w depresji, odrętwieniu, a on/a nadal będzie się żywić twoją krwawiącą raną i rosnąć w siłę.

Nie dawaj kolejnej szansy, jak ktoś okazał się niegodny twojego zaufania to weź to za pewnik, że to się nie zmieni.

To iluzja prowadząca do negacji własnej godności.

sesja wsparcia 1:1

To Ty decydujesz jak traktujesz siebie, jak traktujesz innych i jak pozwalasz innym, aby traktowali Ciebie… 
Skąd się tacy/takie biorą?
Z rodziny dysfunkcjonalnej, gdzie jest ona fragmentem wielopokoleniowego procesu. Tkwi ona, a raczej porusza się w swego rodzaju błędnym kole i nie potrafi się z niego wydostać opierając się wyłącznie na własnych siłach.
Cechy rodzin dysfunkcjonalnych:
Brak w nich intymności.
Są zakorzenione we wstydzie, poczuciu winy, niezasługiwaniu, rozgoryczeniu oraz obarczają innych (dzieci często wstydzą się swojej rodziny).
Mają utrwalone, zamrożone, sztywne role. (archetypy sprzed tysiącleci)
Ich członkowie mają zaplątane granice pomiędzy sobą. Czują się tak, jak czują się inne osoby w rodzinie.
Ich członkowie nie mogą zaspokoić swoich indywidualnych potrzeb.

Są one odkładane, aby umożliwić zaspokojenie potrzeb systemu.

Dlatego w takiej rodzinie prawie zawsze istnieje jakiś niewielki poziom złości i depresji.
System komunikacji polega na otwartym konflikcie, albo na zgodzie na to, żeby nie było niezgody. Rzadko dochodzi tam do prawdziwego kontaktu.
Indywidualne różnice są poświęcane dla potrzeb systemu.

Jednostka istnieje dla rodziny. Taka rodzinę trudno jest opuścić.
Zasady są sztywne i nie zmieniają się. Takimi zasadami są na ogół kontrola, perfekcjonizm i oskarżanie.
Jawne tajemnice są częścią kłamstw, które trzymają rodzinę w zamrożonym stanie. Tajemnice te każdy zna i udaje, że o niczym nie wie.
Zaprzeczanie konfliktom i frustracji tworzy sytuację, w której każdy chce osiągnąć swoje cele siłą woli. Daje to iluzję radzenia sobie z problemem.
Ich członkowie odrzucają granice własnej osoby dla podtrzymania systemu rodziny.
Jest to równoznaczne z odrzuceniem własnej tożsamości na rzecz kolektywu.

W nie tylko w Polsce mierzymy się z typem dysfunkcji prowadzących do okaleczenia pod nazwą narcyzm – szerzej o tym poniżej.

Dlatego w naszym kraju większość relacji wali się na głowę, bo tak naprawdę NIGDY relacjami NIE BYŁA (takową może stworzyć ktoś kompletny, a nie okaleczony) gdyż dzieci będące kozłami ofiarnymi nie są w stanie zbudować żadnej relacji, gdyż wykształcają pozabezpieczny model przywiązania, objawiający się na nieświadomych poziomach jako głęboki lęk przed opuszczeniem, pełnym zaangażowaniem jak i intymnością.  Potrzebują reparentingu. Czy to możliwe, aby wykształciły bezpieczny styl przywiązania bez zatracania się w relacji kosztem własnej duszy> TAK! Nie możesz uleczyć czegoś czego w pełni nie rozumiesz, ani nie akceptujesz. 

Czy można z niego wyjść – tak, pod warunkiem pozostawienia trucizny i toksycyzmu przed drzwiami! Terapia kognitywno- behawioralna pozwala uporać się z tą głęboką traumą z dzieciństwa (powstaje do pierwszego roku życia i NIE MOŻESZ jej pamiętać!) skutecznie oraz szybko, jeśli osoba dotknięta chce wykonać pracę oraz stać się samo stanowiąca oraz kompletna. Twoi rodzice NIE mogli dać Ci więcej niż sami otrzymali, ale TY możesz przerwać błędne koło. Wymagając od siebie, bez krytykowania innych, bez okazywania braku szacunku, bez budowania ścian czy defensywy. Jeśli się na tym łapiesz, że chcesz zmieniać innych, niewinnie „doradzając” czy „pomagając” masz się nad czym zastanawiać. Popadasz w pułapkę nad funkcjonowania i masz cudze konsekwencje we własnym życiu, jednocześnie ograbiając druga osobę z intuicji i dojścia do własnej prawdy o własnych siłach, doświadczając. Odzierasz ich z mądrości, jakie płynie z doświadczenia. NIE JESTEŚ BOGIEM! Nie masz pojęcia co dla kogo zadziała

sesja wsparcia 1:1

Pamiętaj, że egoizm i miłość siebie, zamiast być tym samym, są przeciwieństwem.
Egoista wyklucza wszystkich, siebie nie wyłączając.
Próbuje zdominować świat dla własnych korzyści, ale w końcu pozostaje sam na sam ze swoją frustracją.
Egoista nie kocha siebie nazbyt wiele, ale zbyt mało; tak naprawdę nienawidzi siebie w kontekście tego co reprezentuje mentalnie i emocjonalnie, ale również fizycznie.

Nie jest w stanie zbudować wyzwalającego związku z inną osobą, gdyż jest to możliwe jedynie w przypadku zaproponowania siebie jako osoby kochającej (kochającej siebie minimum w odpowiednim stopniu).
Erich Fromm wyjaśnia to :

„Łatwiej zrozumieć egoizm porównując go do chorobliwego zainteresowania innymi, jak można to zauważyć, na przykład, u zbyt troskliwej matki. Podczas gdy ona uważa się za szczególnie przywiązaną do swojego dziecka, w rzeczywistości przeżywa głęboką i represjonowaną wrogość względem przedmiotu swych zainteresowań. Jest nadopiekuńcza nie dlatego, że zbyt mocno kocha swoje dziecko, ale dlatego, że musi zrekompensować mu swoją niezdolność do miłości”.

Jeśli nie powiesz DOŚĆ, nigdy w życiu niczego nie zamanifestujesz…. NIE STAĆ Cię na trwaniu w tym dłużej jako jednostki, ale również w kontekście kosztów społecznych.

Jak się boisz odejść – jesteś współuzależniona/y od dramatu….i ochłapów.

Powielasz ten wzorzec i przekazujesz go dalej…. Czego twoja relacja uczy TWOJE dzieci?

Nic nie jest w stanie zrekompensować ci zatracanie siebie samej/samego.

Chcesz wyjść z piekła o własnych siłach i odbudować poczucie swojej wartości – zacznij stawiać granice i trzymaj się ich!

Nie zmienimy niczego bez WYSIŁKU I DZIAŁANIA – to kolejna ucieczka od NIEMOC (modli się OFIARA, która jest bezsilna i wydaje się jej, że na nic nie ma wpływu, jej życie to przedziwny „palec boży” – na coś trzeba przecież zwalić!) – jedynie co daje, że przez moment poczujesz się lepiej, że uspokoisz na chwilę umysł.
Nie wierzysz – jeśli lubisz medytować/modlić się/mantrować – posiedź sobie 10 dni w bezruchu w zen i po tym czasie sprawdź stan swojego konta…jakość relacji i stan swojego zdrowia…

Niestety zaraz jak tylko zaprzestaniesz „praktyki” ockniesz się pośrodku swoich własnych konsekwencji, od których ciężko uciec (to co jest portfelu/koncie widać gołym okiem, z kim żyjesz, jak żyjesz, czy masz czas, aby spełniać swoje marzenia, które są dowodem, czy to w co wierzysz „działa”) nadal nie mając pojęcia jak to co jest twoją rzeczywistością, świadomie lub nie przyciągnąłeś do własnego życia.

Nie ma losu, przeznaczenia, farta, szczęścia, palca bożego.
Próbujesz zrzucić odpowiedzialność, na to co nie istnieje, a jest jedynie wytworem twojej wyobraźni.
Nie ma tu bardziej lub mniej zdolnych.
Próbujesz przeczekać i liczysz, że jakoś się samo ułoży – nie ułoży się!
Tym bardziej samo!

KTO u Ciebie „dowodzi” w kontekście decyzyjności ? Kolektyw, społeczeństwo, rodzina, partner, religia, pracodawca?

Czy masz 100 % wolnej woli i zarządzasz swoim czasem w 100%? (gdybyś już miał nie czytałbyś tego wpisu 😉 ) , bo Twoje życie byłoby arcydziełem!

Jakbyś postępował, gdyby nie było ludzi nachalnie ingerujących w Twoje życie, narzucających Ci swoją wolę i wizję świata, głównie posługując się manipulacją?

Równanie energetyczne jest bardzo proste MOC=ODPOWIEDZIALNOŚĆ, NIEODPOWIEDZIALNOŚĆ = NIEMOC.

Gdzie naciskasz na manifestujący gaz i hamulec?

Gdzie jest energetyczny ekwiwalent „Panu bogu świeczkę i diabłu ogarek”?  I tu się kłania konsekwencja, spójność, determinacja, etc  :).

Wiecznie jesteś niepewny, czy postępujesz „dobrze” czy „słusznie”.

Od dawna jesteś dorosły, a nadal Twoje decyzje zapadają „kolektywnie” – kto poza Tobą w nich uczestniczy? Szczerze? Kogo obserwujesz, z kim się liczysz?
Liczenie, że inni wiedzą co dla Ciebie energetycznie zasadne to utopia. Nie wiedzą – to są czyste spekulacje. Wiesz dlaczego tak mocno nalegasz, aby swoje samodzielne życie opierać na tej kolektywnej decyzyjności, pytasz wszystkich wokół o zdanie – bo boisz się byś energetycznie samodzielny, niezależny. Szukasz aprobaty, boisz się potknąć i czegoś nauczyć, by nie narazić się na śmieszność. Nie chcesz doświadczyć swoich własnych konsekwencji na własnej skórze, chcesz zbiorowej odpowiedzialności, by Twoje ego mogło być nieskalane.

To on/ona mnie do tego namówił/a. To przez nich…. Jakie to wygodne i bezpieczne….

Wraz z mocą Twórcy, której chcesz we własnym życiu idzie ODPOWIEDZIALNOŚĆ. Dlaczego sądzisz, że masz obowiązek tłumaczyć się innym czy też usprawiedliwiać ze sposobu jaki żyjesz? A jakby to było gdybyś od dziś przestał? Gdzie byś był/a, gdyby Twój partner/ka/rodzina/przyjaciele  dziś rozpuścili się w przestrzeni zabierając wszystko co dają materialnie, fizyczną, emocjonalną, mentalną obecność, swój wkład majątkowy, etc? Gdybyś dziś dostał wypowiedzenie? Czy twoje relacje są oparte na domysłach i spekulacjach?

Czy faktycznie jesteś samodzielny?  Od tej czasem bolesnej prawdy (świadomości) wszystko się zaczyna. Szczerość wobec siebie to podstawa zmian. Bez niej nie ma co się zabierać za wylogowanie się ze zbiorowego umysłu.

To co jest w Twoim życiu to od początku do końca Ty i Twoja kreacja.
Nie doszukuj się w tym duchowo brzmiącego bełkotu pt. „lekcja”, akceptując brak, cierpienie, chorobę, biedę, frustrację.
Karma nie jest mechanizmem liniowym, ale energetycznym – zapewniam Cię, że możesz namacalnie zmienić swoje konsekwencje w góra 6 tygodni, a czasem jeszcze szybciej – w zależności od swojej determinacji.

Mało tego ten mechanizm jest bardzo subiektywny np. wolność czy obfitość czy szczęście ma dla każdego z nas inny smak! Co nie znaczy, że z naszym pojmowaniem rzeczywistości w tym kontekście jest coś nie tak!

I proszę nie mów „tak, ale” …
Zawsze istnieje jedna rzecz, którą można zrobić inaczej niż do tej pory – nie mniej jednak nie jest to proces „na oślep” – dla każdego jest inny.

Czy „życie po swojemu” jest trudne i wymaga o wiele więcej wysiłku? NIE!

Nie wszystko/wszyscy mogą podążać tam dokąd Ty zmierzasz i to jest jak najbardziej OK. To nie jest żadna strata, tylko konkretny zysk.
Czy będzie się wszystko trzęsło, jak zaczniesz zmieniać swoją rzeczywistość? TAK!
Czy ludzie, na których sądzisz, że Ci zależy odwrócą się od Ciebie – istnieje taka możliwość, nie mniej jednak dawno już powinni odejść, przynajmniej większość z nich…
Być może projektujesz jedynie, że odejdą, bo nigdy nie byłeś ani ze sobą, ani z nimi szczery, a prawdopodobnie oni z Tobą również.
Dopóki nie postawisz swoich warunków brzegowych, nie ustanowisz energetycznych granic to się nie dowiesz…
Wszystko sprowadza się do komunikacji swojej ekspresji i elementarnej uczciwości wobec siebie.

Jak TY nie jesteś szczęśliwy i spełniony to oni też nie!
No chyba, że masz ochotę jeszcze trochę pocierpieć 😉

Wolna wola i wybór.

Czy chcesz poznać ścieżkę do swojego spełnienia?

Nie wiesz od czego zacząć? Co ograbia Cię z intuicji i siły życiowej?

Za 3 godziny możesz mieć niezachwianą pewność: bądź moim gościem na webinarze.

jak stać się prawdziwie gotowym na miłość

Photo by RODNAE Productions from Pexels

W tej skórze masz jedno życie – owszem możesz się zdenerwować, ale odpowiedz sobie szczerze dlaczego tak nalegasz, aby „zbawiać świat i innych”? Co czyni cię mistrzem i ekspertem od życia innych? Czy radząc komuś, dając mu cenne wskazówki faktycznie zastosowałeś je w swoim? Czy to co mówisz pokrywa się z tym co sam robisz? Czy jesteś autentyczny? Czy wiesz, że dla każdego co innego jest energetycznie zasadne?

Dlaczego sądzisz wszystkich swoją miarą wyciągając czasem bardzo pochopne wnioski z wierzchołka góry lodowej, nie poznając całego obrazka. Nigdy nie byłeś w cudzych butach, ale tylko w swoich własnych. Nie możesz mieć pojęcia co zadziała dla kogoś innego. To są czyste spekulacje. Czy rozumiesz, że poprzez tego typu zachowania manifestujesz cudze konsekwencje w swoim doświadczeniu, jeśli ta osoba weźmie sobie do serca i zacznie tak działać… Nadodpowiedzialność jak i nieodpowiedzialność prowadzi do energetycznego ubezwłasnowolnienia i niemocy/bezsilności… 

Przyszliśmy tutaj się uczyć i wyciągać wnioski. Nie przyszliśmy tutaj być perfekcyjni mimo, że i mainstream jak i nawet środowiska rozwoju osobistego i duchowego nakłaniają do wyścigu szczurów. Piąty i szósty wymiar to jest samotna wycieczka po własną świadomość. Każda dusza robi to we własnym tempie i nie jest to twoja sprawa, aby kogokolwiek z tego rozliczać, popędzać lub potępiać. Niektórzy potrzebują pięćdziesięciu inkarnacji, aby zrozumieć i zintegrować coś co akurat dla ciebie jest proste jak drut. Rzeczywistość zmienia się za twoim przykładem, za słowami idą czyny…..

Od tysiącleci namawia się człowieka do nadstawiania drugiego policzka, do zasłaniania innych swoją piersią, do poświęcenia do granic zatracenia, do  odmawiania sobie wszystkiego, bo ważniejsze je to czy tamto, dziecko, mąż, żona, rodzice, etc, a ja na samym końcu. Świat jest pełen wyświechtanych frazesów jakie to jest chwalebne – to czyni człowieka „dobrym”, wielkim, szlachetnym, godnym naśladowania. Dlaczego władcom karmy tak bardzo zależy, abyś bezkrytycznie w to wierzył? Tak samo jak w to, że dusza ludzka jest nieśmiertelna – niestety nie jest. W skutek ślubów: poświęcenia, cierpienia, milczenia, posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, energetycznych paktów, uroków, klątw i gorsetów, kontraktów można zatracić swoją duszę i zagubić swoją energetyczną tożsamość. Nikt z nas nie jest wolny od  starych energii obligacji, które skutecznie blokują możliwość manifestacji.

Nie lubię w języku polskim posługiwać się słowem egoizm, któremu nie bez przyczyny nadano pejoratywne zabarwienie, ale jeśli człowiek nie zadba najpierw o siebie nie może skutecznie zadbać o nikogo. Jeśli nie kocha i nie akceptuje siebie, nie pokocha ani nie zaakceptuje nikogo innego. Nie dba o siebie to o nikogo nie zadba, bez poczucia winy wstydu i niezasługiwania. Ale być może tobie jest wygodniej wierzyć w co innego. Aby podlewać ogród ziemskiej obfitości, twoja konewka musi być napełniona….

To tak jak w tym samolocie, którego kabina ulega dekompresji.  Aby uratować innych, musisz najpierw założyć maskę tlenową sobie….
Gdybyś odrzucił wszystkie dogmaty i skupił się na wglądzie we własną ekspresję – jaki byłby wynik tej konfrontacji? 
Dlaczego odkładasz własne życie i potrzeby na potem?
W tej skórze masz jedno życie i nie przyszedłeś tutaj na żadną specjalną misję, poza jedną – odkrywanie i doświadczanie własnej boskości i ekspresji. Im dalej od energetycznej tożsamości tym większe problemy i kłody pod nogami.Pamiętaj, i Ty też umrzesz – to jest PEWNIK! Co będziesz wspominać, kiedy nadejdzie ta pora? Czy Twoje życie faktycznie urywało Ci tyłek? Zapierało dech w piersi? Czy byłe pełne najpierw „muszę”, a potem…?

Dlaczego udajesz i racjonalizujesz, że to przez …. to i to i tamto? Mentalny lub emocjonalny implant mówi: „tak, ale”…. przywołując problem na każde rozwiązanie….
Dobrze wiesz, że w Twoim życiu nie jest tak jakby być mogło.
Masz już faktycznie dość rozgoryczenia i frustracji?
Czujesz, że się wypaliłeś i nie masz już siły, aby ciągnąć tą farsę dłużej?
Posłuchaj, to jest ok mieć dość, upaść, to jest w porządku przyznać, że gdzieś po drodze się pogubiłem.
Popełnianie błędów jest częścią ludzkiej egzystencji, ale wyciąganie wniosków również.
Nigdy nie jest za późno, aby się zreflektować i uznać nie miałem racji, upierałem się przy pewnych przekonaniach i wzorcach postępowania, które od dawna robią mi krzywdę, której już po prostu nie mogę unieść.
Ego będzie nalegać na tą Twoją nieomylność, ono chce zawsze mieć rację i być krystalicznie czyste.
Dlatego ludzie oderwani od własnego źródła mocy karmią się jedynie energią ze środowiska, z niezliczonych interakcji, nieświadomie wszczynają dyskusje, użalając się nad sobą lub oczerniając innych, aby sprowokować jak największą liczbę osób i uwikłać w taki konflikt.
Nawet gdybyś miał się wewnętrznie gotować w odpowiedzi na to co przeczytałeś lub usłyszałeś, pozostań po prostu obojętny i spokojny.
Przyjrzyj się forom i grupom internetowym, gdzie pod płaszczykiem pozornej anonimowości, oderwani mogą wylewać z siebie wiadra pomyj i obarczać swoim życiem i problemami innych.
Tak właśnie zyskują atencję, a tym samym energię do życia.
Im mocniej wbity kij w mrowisko tym lepiej.
Nawet mając najczystsze i najlepsze intencje, podyktowane najwyższym dobrem ogółu, staraj się powstrzymać od ograbiania się z tego co masz najcenniejszego.
Moc i energia źródła jest dostępna dla każdego, o ile tego pragnie.
Każdy jest tam gdzie być powinien, a to co jest w jego życiu to wynikowa jego wyborów.
Czy nie lepiej jest wspierać innych, jeśli o to proszą, zamiast wyręczać?
Czy faktycznie przeżyłeś to o czym mówisz innych, czy to tylko filozoficzne przepychanki lub też chciałbyś, aby tak było?
Jeśli masz dość stania pod kolejna ścianą – z przyjemnością zabiorę Cię w podróż po własne, gdzieś po drodze zatracone ja, zobaczysz w końcu kim jesteś i co już możesz śmiało puścić, aby żyć pełną, własną piersią.
Owszem, do tego trzeba odwagi i przysłowiowych jaj 😉, ale od czegoś trzeba zacząć.

Po szczegóły powrotu do własnych energetycznych korzeni jak i poznania nieświadomych bloków, nie tylko relacyjnych zapraszam TUTAJ .

Dlaczego dobro nie wraca, dlaczego „złe rzeczy dzieją się dobrym ludziom” ? Zajrzyj tutaj

relacyjny detoks – budowanie zdrowych relacji

Jeśli chcesz, aby Twoja relacja ze sobą/i lub z partnerem mogła przejść w nowy paradygmat – zapraszam Cię TUTAJ  na  indywidualny warsztat integrujący 10 wymiarów Twojego energetycznego jestestwa

Tutaj możesz przeczytać jak stworzyć prawdziwą partnerską relację