Nie oburzaj się, słyszę jak Twojego ego wstało i zaczyna kłapać usprawiedliwiając swoje położenie i bronić go.

Gdybyś żył/a w spełnionym związku ze sobą i z partnerką/partnerem nie miałabyś/miałbyś czasu na czytanie mojego bloga.

Zauważ, że w poprzednim, ani poniższym ćwiczeniu, do którego solidnego wykonania Cię zachęcam, nie ma „dobrych” ani „złych” odpowiedzi.

Twoje relacje, przekonania, wierzenia, role w które wchodzisz, oczekiwania oraz wzorce również nie są ani „złe”, ani tym bardziej „dobre” – to jest jedynie w sposób jak postrzegasz siebie i świat zewnętrzny i na jakiej podstawie dokonujesz życiowych wyborów lub też ich unikasz.

Ludzie sądzą, że ich wybory są jak najbardziej zasadne i racjonalne, jednakże nie tak działa ludzki mózg. Jego główny napęd bierze się z głębokiej nieświadomości i nie ma nic wspólnego z logicznym myśleniem (reptilian brain = gadzi mózg), który był zasadny jedynie w kontekście przeżycia, a nadal jest siedzibą Twojego napędu czy to Ci się podoba czy też nie – to są naukowe fakty. 

A jego główny cel to uniknięcie bólu, frustracji, niepowodzenia, etc. Dlatego tak wielu zdawałoby się „myślących” i „przebudzonych” ludzi podejmuje decyzje pozostawania w fatalnych relacjach bliższych i dalszych, bo ich przenegocjowanie lub zakończenie byłoby tożsame z bólem, poczuciem winy, lękiem o przetrwanie – co jest jedynie hipotezą i projekcją, która trzyma miliony ludzi w klatach zaprowadzając na skraj frustracji, poczucia bezsilności i niemocy, kompletnego braku manifestacji, bycia okradanym z życiodajnej energii, zerwaniem łączności z własną intuicją.

Większość z nas wychowano z przeświadczeniem o braku własnej wartości, omylności, głupoty, braku kwestionowania czegokolwiek, na powielaniu toksycznych lub skrajnie toksycznych relacjach starego paradygmatu, gdzie model rodzinny był  daleki od wspierającego, na spekulacjach, zaawansowanym mentalizmie oderwanym od okazywania emocji (gdzie są jedynie dobre oraz te złe)  i tworzeniu im wszystkich (nawet tym z metką niestosownych)  przestrzeni, na unikaniu życia oraz osobniczej odpowiedzialności, nad paradoksem posiadania wolnej woli, z którego nie można skorzystać, bo się można „naciąć” i lepiej się asekurować przed życiem niż go zaznać.

O modelu wspierającym jak i toksycznym piszę szerzej tutaj.

Na tysiące przeczytanych przeze mnie Kronik nie było żadnej wolnej od mniej lub bardziej posuniętej destrukcji w energetycznym napędzie relacyjnym, który zatrzymał się od kilku do kilkuset inkarnacji  wstecz, pozbawionym odpowiedzialności i samodzielności w samostanowieniu. Matryce oderwane przez poświęcenie, ślepe posłuszeństwo, manipulacje i zatracenie od Źródła, pozbawione zasilania swoich talentów i ich pielęgnacji, niekompletne (braki dna energetycznego odpowiadającego za fragment relacja – pieniądze lub bezwarunkowa miłość w kontekście umiejętności przyjmowania i zasługiwania) pozbawione całkowicie intuicji na własne życzenie. Niekompletny wzór potrzeby inwestycji w swój ludzki kapitał (rozwój fizyczny, emocjonalny, mentalny oraz duchowy), bo Ty sam/a jesteś wszystkim co masz, a nie jesteś wszystkim co posiadasz. 

Zapewne już twój napęd „ometkował” tych ludzi – pewnie jacyś frustraci, zboczeńcy, życiowe kaleki, aby uniknąć konfrontacji z własnym tu i teraz – co w nim jest, a czego nie ma i usprawiedliwić, że to jak żyjesz jest ok. 

Dla gadziego mózgu jest jak najbardziej w porządku (twoje serce bije, oddychasz = jest dobrze, a nawet bardzo 😉 – ten mechanizm nie jest zainteresowany twoim przebudzeniem, jakością w relacjach, poziomem obfitości, etc – jedyny cel – utrzymać status quo). Mała próba zejścia z gadziej ścieżki – podnosi się cały prymitywny system operacyjny i stawia cię do pionu i do odwrotu. Tak całe życie uczysz ten mechanizm jak zawracać cię z nowej drogi. 

Dlatego zmiana jest tak ciężka – cały majstersztyk polega na tym jak obejść ten pierwotny mechanizm (robić nowe i inne przez min 30 dni – a twoja strefa komfortu, skoro nadal żyjesz, poszerzy się i to będzie twój nowy „normalny” stan).

Nawet gdyś żył/a na ławce w parku, żebrał/a, w niegodnych dla ludzkiej istoty warunkach – ten mechanizm powie = cudownie, bo nadal żyjesz….

W nowej erze relacyjnej prawie każdy jest w stanie stworzyć funkcjonalną, satysfakcjonującą relację, o ile nie chce włożyć wysiłek ze swojej strony i ich partner/ka ma taki sam cel. Pamiętaj, że partnerstwo wyklucza terapię, a terapia wyklucza partnerstwo. Niejednokrotnie jestem świadkiem, kiedy niezdające sobie sprawy ze swoich braków osoby, pragną w „dobrej wierze”, z „miłości” naprawiać swojego partnera/partnerkę, nie widząc prostej prawdy – partner jest idealnym lustrem. Toteż jeśli nie podoba Ci się to co widzisz, to nie zmieniasz lustra, ale… no właśnie J .

Nie mniej jednak nie każdy, mimo dobrych chęci, którymi wiadomo co jest wybrukowane, jest gotowy w każdym aspekcie matrycy energetycznej (fizyczny, emocjonalny, mentalny, duchowy) do zbudowania oświeconej relacji 5D i wyżej. Jednakże każdy, przy odrobienie wolnej woli i determinacji, wkładając wysiłek pomimo egotycznego oporu, który powie jest dobrze jak jest, będzie chciał zajrzeć w każdy zakamarek swojej duszy, nawet ten najciemniejszy, uwolnić się od mniej lub bardziej ograniczających i toksycznych przekonań, aby w końcu otworzyć się na prawdziwą miłość i partnerstwo.

Zauważ, nie da się kochać, starać, nadskakiwać, dawać gwiazdki z nieba za dwoje, modelując czym jest „miłość” i czekać, że druga strona musi się odwzajemnić. Obydwoje zainteresowani muszą jednakowo wykazywać głęboką znajomość siebie jako kompletna 10 cio wymiarowa całość i chcą się pozbyć swojego starego systemu operacyjnego. Obydwoje muszą być kompatybilni w swojej życiowej i relacyjnej wizji.

Po raz kolejny napiszę, że relacje uczą nas kim jesteśmy na poziomie duszy, a kim nie. Cudem wchodzenia w relacje jest niewątpliwie fakt, że stajesz się mądrzejszy doświadczeniem lub nie, rozwijasz się, albo wręcz przeciwnie, możesz/ale nie musisz przecież wziąć się z tym za bary z punktu, w którym jesteś/nie jesteś, bez znaczenia czy obecnie jesteś w związku czy nie. 

Kolektywnie jako ludzkość byliśmy/jesteśmy będziemy ranieni, dopóki nie nauczymy się, że uczymy ludzi całymi latami jak mają nas traktować. 

Unikanie bliskich i intymnych relacji nie zmieni stanu oraz głębokości twoich ran oraz traum, jedynie je pogłębi. 

Lub też unikanie czy uciekanie od poruszania spraw ważnych i ważniejszych – to jest nawyk jak i rytuał ludzi w  zdrowych relacjach.

Wchodzenie w relacje zapewni Ci natychmiastowy wgląd czy już uporałeś/uporałaś ze swoim bagażem czy też nie. I nie, to nie ma nic wspólnego z tą drugą osobą….Pod warunkiem, że nie udajesz kogoś kim nie jesteś.

Wszyscy mamy swoje ograniczenia, preferencje, wizje, oczekiwania, nawyki, przekonania, stare archetypy (matka, ojciec, mąż, żona, kochanek, kochanka, dziecko, córka, syn, relacja, małżeństwo, związek, miłość, wolność, zależność), które nie pasują do człowieka nowej ery. 

To twoje zadanie przyjrzeć się temu, kwestionować, napisać swoje własne. Wujek Googiel nie wie – ale Ty TAK!

Jeśli chcesz wynieść swoją relację ze sobą/i z partnerem na inny poziom, proponuję zacząć od samodzielnego definiowania powyższych archetypów.

Potem dopiero przejść do zrobienia tego ćwiczenia na piśmie.

Inaczej twoja obecność tutaj jest całkowicie pozbawiona sensu. 

Miej pewność – nie wiesz wszystkiego. Jeśli jesteś tutaj to zakładam, że jesteś zdrowo sfrustrowana/y i masz już dość i szukasz nie kolejne dawki informacji, ale prawdziwej transformacji.

Aby ułatwić Ci głębszą refleksję, proszę zastanów się (o ile chcesz 😉 ): Spisz sobie te pytania i zadaj trochę trudu, aby zrobić to ćwiczenie na piśmie.

Gwarantuję Ci, że warto. To co odkryjesz może być dla Ciebie zaskakujące. Nie odkładaj tego na jakieś „potem” – wróć do swoich odpowiedzi po tygodniu, po miesiącu…. 

1. Jakie relacje mieli Twoi rodzice lub inne osoby dorosłe, które mogłeś/mogłaś obserwować, kiedy byłeś/byłaś dzieckiem.
2. Jakie role, oczekiwania, przekonania dotyczące relacji mieli?
3. Co przejąłeś/przejęłaś od nich i utożsamiłeś/łaś jako swoje własne?
4. Cofnij się pamięcią do Twoich lat młodzieńczych i przyjrzyj się jakbyś wtedy opisał/a czym dla Ciebie jest „romantyczna” relacja?
5. Jakie role miał spełniać mężczyzna i kobieta w takim związku.
6. Czy Twój wgląd w relacje był negatywny czy pozytywny?
7. Jaki nowy sposób myślenia i działania mógłbyś/mogłabyś wdrożyć dziś, aby zamienić tamte przekonania?
8. Jakbyś opisał prawdziwy związek 5D, którego w głębi duszy pragniesz?
9. Co mógłbyś/mogłabyś  dzisiaj zrobić (nie tylko mielić w głowie), aby pomóc sobie dostroić się do tej rzeczywistości, jakiej dla siebie pragniesz?
10. Gdyby wszyscy ludzie, którym dajesz władzę i moc nad własnym życiem zniknęli – jakbyś żył/a. gdyby nikt nie patrzył? TO dlaczego nie żyjesz tak teraz? 

Jeśli jesteś gotów/gotowa przejdź dalej.

ROLE:

1.     W twoim przekonaniu, jakie role mają/mieć powinni mężczyźni a jakie kobiety we współczesnej relacji?

2.     Jaką rolę Ty pełnisz jako partner/partnerka lub mąż/żona, syn/córka, przyjaciel/przyjaciółka?

3.     Kto był twoją rolą modelową lub też gdzie nauczyłeś/łaś się tych ról?

4.     Czy obecnie odgrywasz role, do których nie masz przekonania lub tez nie pasują do Ciebie jako istoty wielowymiarowej?

5.     Jakie role potrzebowałbyś/potrzebowałabyś zmienić, aby czuć się w nich sobą na 100%, a nie tym/tą, którą społeczeństwo, religia, rodzina, prawo, tradycja kazała Ci być?

6.     Czy umiesz nie oszukiwać siebie i nie dorabiać ideologii? 😉

OCZEKIWANIA:

1.     Oczekuję, że mężczyzna to………

2.     Oczekuję, że mężczyzna będzie robił:……………..

3.     Oczekuję, że kobieta to…………..

4.     Oczekuję, że kobieta będzie robiła……………

Czy którekolwiek z powyższych oczekiwań są absolutnie prawdziwe? 

Czy możesz to „udowodnić” (to że każdy tak robi, albo to tradycja, jeszcze za tym czymś nie przemawia)?

Czy istnieje dowód, że możesz się mylić?

Czy chcesz się mylić?

WZORCE.

1.     Czy możesz wyczuć/wykryć jakie wzorce ujawniały się w twoich relacjach w kółko i w kółko? Czym one są? Czy wiesz skąd pochodzą?

2.     Czy kiedykolwiek przemknęło Ci przez myśl wyszłam za/ożeniłem się z/związałem/łam się z własną matką/ojcem? Do jakiej refleksji to cię skłania? 

3.     Czy kiedykolwiek podsumowałeś/łaś swoje relacje napotykam w kółko na…. Jakie cechy wysuwają się na plan pierwszy? Jakie negatywne cechy są wspólne i dominujące?

4.     Czy możesz zidentyfikować co Ci jest w stanie postawić twój relacyjny system obronny do pionu? Czy to są pewne słowa? Czy to są pewne zachowania? Jaka jest automatyczna reakcja, którą nieświadomie masz na nie?

Czy wierzysz w następujące powszechne przekonania dotyczące relacji? Zaznacz P (prawda) F (fałsz).

1.     Relacja z „właściwą” osobą powinna po prostu się udać sama.

2.     Masz prawo zmieniać drugą osobę/oczekujesz, że się zmieni.

3.     To normalne, że można krzyczeć na partnera/kę (lub krewnego/znajomego, pracownika, etc) od czasu do czasu.

4.     Dramat/załamanie się relacji jest czymś naturalnym i normalnym.

5.     Istnieje gdzieś ten/ta  jeden/jedyna odpowiednia dla mnie.

6.     Każdy kocha w ten sam sposób.

7.     Relacje w których się wychowałem nie mają wpływu na moje obecne doświadczenie.

W moim przeświadczeniu, jeśli rzetelnie odpowiedziałeś/łaś na poniższe pytania powinna zaświecić ci się minimum czerwona lampka – jeśli się nie zaświeciła – okłamujesz siebie i to solidnie (lęk przed konfrontacją z bólem, prawdą, której trzeba by się najpierw przyjrzeć, a potem coś zdziałać), Jeśli właśnie mówisz, „TAK, ALE” – jesteś w pułapce swojej strefy komfortu.

część trzecia – TUTAJ

jak mieć 100 % pewności czy jesteś w relacji z właściwą osobą

https://youtu.be/W199lgRc9d8

Czy wiesz, że jedynie od Ciebie zależy w jaki sposób reagujesz na to co widzisz, słyszysz, myślisz oraz czujesz?

Twoja reakcja oraz jej poziom i skala jest głęboko nieświadoma. Można nad nią świadomie pracować i wyjść zabójczej spirali w dół podnosząc swój poziom inteligencji emocjonalnej. Wtedy Twoja reakcja nie będzie zależna od poziomu wydzielanej adrenaliny i kortyzolu (hormony stresu) 

.Dlaczego to tak ważne?Ta pierwotna reakcja odbiera Ci dostęp do płata czołowego oraz intuicji, odpowiedzialnych za kreatywne i twórcze rozwiązywanie problemów, szukanie rozwiązań, a nie wymówek.

Reakcja na bodziec/stresor/wyzwalacz sprowadza Ci do życia takie, a nie inne doświadczenia, adekwatnie do poziomu świadomości. O poziomie świadomości nie świadczy ilość przeczytanych książek, ale MINDFULNESS (sztuka uważnego bycia i życia oraz podejmowanie decyzji i dokonywanie wyborów płynących z intuicji bez racjonalizacji ze strony ego, który usprawiedliwi każdy wybór jako „dobry”, kiedy jesteś w stanie stresu)Jeśli się złościsz, żywisz urazę, zazdrościsz, obgadujesz, pomawiasz, wyśmiewasz się, masz notoryczną potrzebę udowadniania swoich racji, masz poczucie nadużycia czy wykorzystania dopuszczasz do całkowitego rozładowania swojego energetycznego zbiornika odpowiadającego za poczucie własnej wartości, oddając innym klucze do Twojego dobrego samopoczucia, szczęścia, spełnienia. Niskowibracyjne emocje jakie czujesz i którymi się kierujesz, nie zmienią INNYCH, ale ZRUJNUJĄ Ciebie oraz Twój świat.  

Statystycznie wedle badań 95% populacji osiąga dojrzałość emocjonalną na poziomie 7 letniego dziecka i nigdy nie dociera do innych zasobów, ani nic z tym nie robi (wykształcenie postawy narcystycznej lub też bierno-agresywnej). Główny napęd – unikanie bólu konfrontacji z prawdą, poszukiwanie natychmiastowej gratyfikacji oraz postawa „należy mi się” jak również ucieczka od jakiejkolwiek odpowiedzialności czy wysiłku twórczego w dokonanie zmiany w sobie.

Twoja relacja jest ze sobą i z innymi pokazuje WSZYSTKO – jest lustrem lub też krzywym zwierciadłem Twojego modus operandi i faktycznego przebudzenia. Zgoda na bylejakość. Na obniżanie swoich standardów. Współuzależnienie i tolerowanie oraz zgadzanie się na brak świeżego powietrza w kontekście czysto empirycznym (przeżytym doświadczeniu) jest dowodem na umiejętność korzystania z wolnej woli i ewolucji.

Trudni/toksyczni ludzie czasem inwestują jedynie w nowe informacje, aby podłechtać swoje ego, ale już nie narzędzia czy nie mają motywacji, ani determinacji do dokonania zmian i wyjście poza wytrenowane lub obserwowane schematy, czy też zbyt mocno się boją swojej własnej nieumiejętności bycia kompletnym/ną poza relacją, rodziną, kolektywem. Nie inwestują w zmianę swojego zachowania i podnoszenia kompetencji miękkich (inteligencja emocjonalna). Rozwój w kontekście empirycznym NIGDY się nie kończy. Nie podejmujesz decyzji, nie dokonujesz nowych wyborów, nie ryzykujesz, nie ma nowych konsekwencji. Nie ma innej drogi niż droga po ciemku w ciszy w zaufaniu w swój prywatny GPS, który trzeba poznać. W tej ciszy i ciemności nauczysz się o sobie wszystkiego, doświadczysz epickich upadków jak i tryumfalnych zwycięstw. Bez niczyjego wsparcia. 

Brak zaufania własnym kompetencjom, nieustanne porównywanie się z innymi, obawa przed prawdziwą niezależnością i wolnością, która nie pochodzi z zewnątrz i nie pozwala na zawieranie relacji nowej ery. Nie tylko tych intymnych, ale wszystkich. Deficyty pochodzące z wczesnego dzieciństwa ma każdy z nas i projektuje na schemat na budowanie takich czy innych relacji.

To jeden z moich ulubionych cytatów Wielkiego Mistrza idealnie opisujący ludzi oderwanych od Źródła wszelkiej kreacji, nieposiadających własnego zasialania, dostępu do intuicji, żywiących się niskowibracyjnymi energiami energiami braku poczucia własnej wartości, zazdrości, zawiści, małostkowości, pielęgnowania urazy, braku elementarnej odpowiedzialności za swoje własne życie i jego skutki pochodzącej ze środowiska i innych ludzi. 

Mantra dla Obrażonych

„Jestem takim ważnym indorem, że nie mogę pozwolić, aby ktoś postępował zgodnie ze swoją naturą, jeżeli mi się to nie podoba. Jestem takim ważnym indorem, że jeśli ktokolwiek powiedział albo postąpił inaczej, niż się spodziewałem – ukarzę go swoją obrazą. O tak, niech dostrzeże, jak ważna jest moja obraza, niech spadnie ona na niego jako kara za jego zachowanie. Przecież jestem ważnym, bardzo ważnym indorem!

Nie cenię swojego życia.
Do tego stopnia nie cenię swojego życia, że nie jest mi żal tracić jego bezcenne minuty na pielęgnowanie urazy. Zrezygnuję z minuty radości, z minuty zabawy, z minuty śmiechu i oddam te minuty kultywowaniu własnej frustracji. Jest mi obojętne, że z tych minut złożą się godziny, z godzin – dni, z dni – tygodnie, z tygodni – miesiące, a z miesięcy – lata. Nie jest mi żal spędzić lata swojego życia w stanie obrazy – przecież moje życie nie jest wcale cenne.

Nie potrafię spojrzeć na siebie z dystansem.
Do tego stopnia nie potrafię spojrzeć na siebie z boku, ze nigdy nie zobaczę swoich ściągniętych brwi, nadąsanych warg, swojego zbolałego oblicza. Nigdy nie ujrzę, jak bardzo jestem śmieszny w tym stanie i nigdy nie roześmieję się z powodu swojej nieadekwatności. Nigdy. Przecież nie potrafię spojrzeć na siebie z dystansu.

Jestem bardzo urazowy.
Jestem tak bardzo urazowy, że muszę przez cały czas strzec swojego terytorium i reagować obrażaniem się na każdego, kto na nie wkroczył. Powieszę sobie na czole tabliczkę: „Uwaga! Zły pies!” i niech no tylko ktoś spróbuje jej nie zauważyć! Otoczę swoją urazowość wysokim murem i będę miał gdzieś, że przez te mury nie widzę, co dzieje się na zewnątrz – przynajmniej moja urazowość będzie bezpieczna. Przecież jest mi tak bardzo droga.

Zależę od innych.
Tak bardzo zależę od innych, że nie przegapię ani jednego spojrzenia, ani jednego słowa, ani jednego gestu. Będę stale obserwować innych, będę oceniać każde ich zachowanie w stosunku do mnie i jeśli zdecyduję, że nie jest ono właściwe, to natychmiast pokażę im, w jakim stopniu nie mają racji! Obrażę się, by ukryć, jak bardzo jestem zależny od innych.

Jestem niewolnikiem.
Jestem niewolnikiem słów i zachowań innych ludzi. To od nich – moich panów – zależy mój nastrój, moje uczucia, moja samoświadomość. To nie ja – to oni są za to odpowiedzialni. To nie ja – to oni są winni temu, co się ze mną dzieje. To nie ja – to oni powinni coś zrobić, żebym poczuł się lepiej. Tak, lubię być marionetką – przecież jestem niewolnikiem innych.

Zrobię z muchy słonia.
Wezmę tę na wpół zdechłą muchę i zareaguję na nią swoją obrazą. Nie napiszę w pamiętniku, jak piękny jest świat – napiszę, jak podle mnie potraktowano. Nie powiem przyjaciołom, jak bardzo ich kocham – poświęcę cały wieczór na opowiadanie o tym, jak bardzo mnie sponiewierano. Będę musiał wpompować w muchę tyle swoich i cudzych sił, by uczynić z niej słonia. Przecież muchę można łatwo przepędzić, a słonia – nie. Dlatego nadymam muchy do rozmiarów słoni.

Jestem ubogi.
Jestem na tyle ubogi, że nie mogę znaleźć w sobie okruchów wielkoduszności – by wybaczyć, okruchów autoironii – by się roześmiać, okruchów szczodrości – by nie zauważyć, okruchów mądrości – by się nie przyczepić, okruchów miłości – by przyjąć z pokorą. Ja po prostu nie mam tych okruchów, przecież jestem bardzo, bardzo ograniczony i ubogi.

Jestem nieszczęśliwy.
Jestem tak bardzo nieszczęśliwy, ze słowa i uczynki innych ludzi stale dotykają mojego nieszczęścia. Przecież jestem bardzo ważnym indorem, ale nie cenię swojego życia, nie potrafię spojrzeć na siebie z dystansem i kocham nadymać muchy, jestem bardzo urazowy, zależny od innych oraz ubogi. Nie obrażajcie mnie, tylko mi współczujcie. Bo jestem bardzo nieszczęśliwy”. 

Osho

A jaką Ty masz relację ze sobą? Czy jesteś połączony z duszą? Gdzie, z kim i jaką energią ładujesz swój akumulator? 

Możesz to sprawdzić:

sesja wsparcia 1:1

W tej skórze masz jedno życie – owszem możesz się zdenerwować, ale odpowiedz sobie szczerze dlaczego tak nalegasz, aby „zbawiać świat i innych”? Co czyni cię mistrzem i ekspertem od życia innych? Czy radząc komuś, dając mu cenne wskazówki faktycznie zastosowałeś je w swoim? Czy to co mówisz pokrywa się z tym co sam robisz? Czy jesteś autentyczny? Czy wiesz, że dla każdego co innego jest energetycznie zasadne?

Dlaczego sądzisz wszystkich swoją miarą wyciągając czasem bardzo pochopne wnioski z wierzchołka góry lodowej, nie poznając całego obrazka. Nigdy nie byłeś w cudzych butach, ale tylko w swoich własnych. Nie możesz mieć pojęcia co zadziała dla kogoś innego. To są czyste spekulacje. Czy rozumiesz, że poprzez tego typu zachowania manifestujesz cudze konsekwencje w swoim doświadczeniu, jeśli ta osoba weźmie sobie do serca i zacznie tak działać… Nadodpowiedzialność jak i nieodpowiedzialność prowadzi do energetycznego ubezwłasnowolnienia i niemocy/bezsilności… 

Przyszliśmy tutaj się uczyć i wyciągać wnioski. Nie przyszliśmy tutaj być perfekcyjni mimo, że i mainstream jak i nawet środowiska rozwoju osobistego i duchowego nakłaniają do wyścigu szczurów. Piąty i szósty wymiar to jest samotna wycieczka po własną świadomość. Każda dusza robi to we własnym tempie i nie jest to twoja sprawa, aby kogokolwiek z tego rozliczać, popędzać lub potępiać. Niektórzy potrzebują pięćdziesięciu inkarnacji, aby zrozumieć i zintegrować coś co akurat dla ciebie jest proste jak drut. Rzeczywistość zmienia się za twoim przykładem, za słowami idą czyny…..

Od tysiącleci namawia się człowieka do nadstawiania drugiego policzka, do zasłaniania innych swoją piersią, do poświęcenia do granic zatracenia, do  odmawiania sobie wszystkiego, bo ważniejsze je to czy tamto, dziecko, mąż, żona, rodzice, etc, a ja na samym końcu. Świat jest pełen wyświechtanych frazesów jakie to jest chwalebne – to czyni człowieka „dobrym”, wielkim, szlachetnym, godnym naśladowania. Dlaczego władcom karmy tak bardzo zależy, abyś bezkrytycznie w to wierzył? Tak samo jak w to, że dusza ludzka jest nieśmiertelna – niestety nie jest. W skutek ślubów: poświęcenia, cierpienia, milczenia, posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, energetycznych paktów, uroków, klątw i gorsetów, kontraktów można zatracić swoją duszę i zagubić swoją energetyczną tożsamość. Nikt z nas nie jest wolny od  starych energii obligacji, które skutecznie blokują możliwość manifestacji.

Nie lubię w języku polskim posługiwać się słowem egoizm, któremu nie bez przyczyny nadano pejoratywne zabarwienie, ale jeśli człowiek nie zadba najpierw o siebie nie może skutecznie zadbać o nikogo. Jeśli nie kocha i nie akceptuje siebie, nie pokocha ani nie zaakceptuje nikogo innego. Nie dba o siebie to o nikogo nie zadba, bez poczucia winy wstydu i niezasługiwania. Ale być może tobie jest wygodniej wierzyć w co innego. Aby podlewać ogród ziemskiej obfitości, twoja konewka musi być napełniona….

To tak jak w tym samolocie, którego kabina ulega dekompresji.  Aby uratować innych, musisz najpierw założyć maskę tlenową sobie….
Gdybyś odrzucił wszystkie dogmaty i skupił się na wglądzie we własną ekspresję – jaki byłby wynik tej konfrontacji? 
Dlaczego odkładasz własne życie i potrzeby na potem?
W tej skórze masz jedno życie i nie przyszedłeś tutaj na żadną specjalną misję, poza jedną – odkrywanie i doświadczanie własnej boskości i ekspresji. Im dalej od energetycznej tożsamości tym większe problemy i kłody pod nogami.Pamiętaj, i Ty też umrzesz – to jest PEWNIK! Co będziesz wspominać, kiedy nadejdzie ta pora? Czy Twoje życie faktycznie urywało Ci tyłek? Zapierało dech w piersi? Czy byłe pełne najpierw „muszę”, a potem…?

Dlaczego udajesz i racjonalizujesz, że to przez …. to i to i tamto? Mentalny lub emocjonalny implant mówi: „tak, ale”…. przywołując problem na każde rozwiązanie….
Dobrze wiesz, że w Twoim życiu nie jest tak jakby być mogło.
Masz już faktycznie dość rozgoryczenia i frustracji?
Czujesz, że się wypaliłeś i nie masz już siły, aby ciągnąć tą farsę dłużej?
Posłuchaj, to jest ok mieć dość, upaść, to jest w porządku przyznać, że gdzieś po drodze się pogubiłem.
Popełnianie błędów jest częścią ludzkiej egzystencji, ale wyciąganie wniosków również.
Nigdy nie jest za późno, aby się zreflektować i uznać nie miałem racji, upierałem się przy pewnych przekonaniach i wzorcach postępowania, które od dawna robią mi krzywdę, której już po prostu nie mogę unieść.
Ego będzie nalegać na tą Twoją nieomylność, ono chce zawsze mieć rację i być krystalicznie czyste.
Dlatego ludzie oderwani od własnego źródła mocy karmią się jedynie energią ze środowiska, z niezliczonych interakcji, nieświadomie wszczynają dyskusje, użalając się nad sobą lub oczerniając innych, aby sprowokować jak największą liczbę osób i uwikłać w taki konflikt.
Nawet gdybyś miał się wewnętrznie gotować w odpowiedzi na to co przeczytałeś lub usłyszałeś, pozostań po prostu obojętny i spokojny.
Przyjrzyj się forom i grupom internetowym, gdzie pod płaszczykiem pozornej anonimowości, oderwani mogą wylewać z siebie wiadra pomyj i obarczać swoim życiem i problemami innych.
Tak właśnie zyskują atencję, a tym samym energię do życia.
Im mocniej wbity kij w mrowisko tym lepiej.
Nawet mając najczystsze i najlepsze intencje, podyktowane najwyższym dobrem ogółu, staraj się powstrzymać od ograbiania się z tego co masz najcenniejszego.
Moc i energia źródła jest dostępna dla każdego, o ile tego pragnie.
Każdy jest tam gdzie być powinien, a to co jest w jego życiu to wynikowa jego wyborów.
Czy nie lepiej jest wspierać innych, jeśli o to proszą, zamiast wyręczać?
Czy faktycznie przeżyłeś to o czym mówisz innych, czy to tylko filozoficzne przepychanki lub też chciałbyś, aby tak było?
Jeśli masz dość stania pod kolejna ścianą – z przyjemnością zabiorę Cię w podróż po własne, gdzieś po drodze zatracone ja, zobaczysz w końcu kim jesteś i co już możesz śmiało puścić, aby żyć pełną, własną piersią.
Owszem, do tego trzeba odwagi i przysłowiowych jaj 😉, ale od czegoś trzeba zacząć.

Po szczegóły powrotu do własnych energetycznych korzeni jak i poznania nieświadomych bloków, nie tylko relacyjnych zapraszam TUTAJ .

Dlaczego dobro nie wraca, dlaczego „złe rzeczy dzieją się dobrym ludziom” ? Zajrzyj tutaj

relacyjny detoks – budowanie zdrowych relacji

Jeśli chcesz, aby Twoja relacja ze sobą/i lub z partnerem mogła przejść w nowy paradygmat – zapraszam Cię TUTAJ  na  indywidualny warsztat integrujący 10 wymiarów Twojego energetycznego jestestwa

Tutaj możesz przeczytać jak stworzyć prawdziwą partnerską relację

Ty i każdy bez wyjątku, jest niezwykle uzdolnionym manifestatorem.Tak zostaliśmy stworzeni. Twój boski pierwiastek  jest energetycznie kreatywny. W rzeczywistości jedyny wybór którego nie masz, to zaprzestanie tworzenia. Nawet jeśli będziesz się bardzo starał, to nie unikniesz dokonywania wyborów, i jako, że każdy wybór rodzi konsekwencje stale jesteś w procesie kreacji. Manifestujesz  cały czas! Nie mniej jednak dla sporej części ludzi ten proces pozostaje przeważnie nieświadomy.

Dusza jest uszyta na boską miarę i wizerunek i przyszła do fizycznej rzeczywistości doświadczać siebie na każdy możliwy sposób poprzez kreację.

Zmiana świadomości.

Rozważ bardzo poważnie dopuszczenie do świadomości faktu, że nie jesteś tutaj na żadnej specjalnej misji.

Nie musisz nikogo ratować, zbawiać, wyręczać ani pomagać.

Koncept, że masz tutaj coś „do zrobienia”, bardzo powszechny nawet w środowiskach rozwoju duchowego,  mający swoje źródło  w uwarunkowaniach politycznych i religijnym programowaniu, głosi, że masz być posłuszny „Bożej woli”. Tylko wtedy Twoje życie będzie spełnione, i to nie teraz, ale dopiero jak Twoja doczesna wędrówka się zakończy, o ile w ogóle „zasłużysz”.

W kwantowej rzeczywistości to TY jesteś bogiem swojego doświadczenia i TWOJA wola się dzieje.

Pozbycie się świadomości wypełniania misji może być na początku niekomfortowe i dalekie od tego, czego uczono Cię od wczesnego dzieciństwa w domu, w kościele, w szkole, w środowisku zawodowym i wśród znajomych.

Poczucie misji dawało Ci w pewnym sensie świadomość bycia kimś wyjątkowym i ważnym.

Któż tego nie chce?

Z drugiej strony, uświadomienie sobie, że przyszedłem tutaj, jedynie po to, aby tworzyć swoją rzeczywistość jest niezwykle uwalniające. Zdolność do kreacji jest energetyczną ekspresją i potrzebą doświadczenia dla duszy, która jest osadzona w neutralności . Toteż, nie ma dobrej, a tym bardziej złej drogi ekspresji własnych potrzeb.

Możesz doświadczać siebie wybierając pozytywną lub negatywną polaryzację. Przykładowo konfrontujesz się z niedostatkiem, walką o przetrwanie, trudnościami, chorobą, odrzuceniem, biedą  tworząc swoje własne piekło na ziemi, czyli decydujesz się na negatywną ekspresję swojej boskiej natury, potwierdzając kim nie jesteś jako twórca, zrzekając się swojej władzy i  zdolności.

W każdej chwili możesz to zmienić na pozytywne doświadczenia związane z  obfitością, radością, zaspokojeniem tworząc rzeczywistość takiej jakiej pragniesz, docierając do energetycznych źródeł swojego potencjału, żyjąc autentycznie w swoim niebie. Wolna wola jest najpiękniejszym i najhojniejszym  darem jaki został Ci dany przez Źródło wszelkiego stworzenia w duchu bezwarunkowej miłości. Źródło jest wolne od jakiegokolwiek osądu, bez znaczenia co dla siebie wybierasz i w jakiej polaryzacji.

Możesz ze swojego życia uczynić pole walki, podwórko do rywalizacji, szkołę, w której zbierasz nagany albo krainę obfitości. Źródło/Bóg/Wszechświat odpowiada na Twoje dokonania jedynie: „Jak sobie życzysz”.

Możesz z  darem wolnej woli i zdolności do kreacji zrobić co Ci się żywnie podoba, otrzymując proste energetyczne równanie – co siejesz (świadomie lub nie, myśląc, mówiąc, działając lub zaniechając myślenia, mowy i działania) to zbierasz, czyli doświadczasz konsekwencji.

Manifestacja.

Pozbądź się konceptu, że tutaj nie ma jakiejkolwiek siły zewnętrznej, która decyduje co masz robić ze swoim życiem. Takie przeświadczenie i  „ludzki osąd” w kontekście „dobra” i „zła”, wymyślony na potrzeby polityki i religii, ma zasadniczy wpływ na Twoją zdolność manifestacyjną, włączając w to potrzebę służenia lub pomocy innym, bez uwzględniania w  tym procesie swoich potrzeb.

Każdy jest jednakowo zdolnym twórcą i ma dostęp do niczym nieograniczonej obfitości, gdyż jest boskim pierwiastkiem w ludzkim ciele.

Utwierdzanie innych w przekonaniu, że potrzebują pomocy jest negowaniem ich boskości i zdolności, ubezwłasnowolnianie oraz uczenie postawy roszczeniowej i wyuczonej bezradności czy tez zależności.

Zauważ, jakie to z pozoru może być niekomfortowe – znacznie prościej i dla niektórych bardziej „duchowe” jest utrzymywanie w swoim polu energetycznym poczucia ograniczenia, struktury, „z góry” ustalonych zasad, usprawiedliwień,  dlaczego nie mogę mieć takiego życia jakiego dla siebie pragnę.

Ile razy przyłapałeś się na tym, że uważasz, że nie możesz chcieć tego, co „możesz” lub „powinieneś” dla siebie chcieć, że nie „zasługujesz”? Spójrz na naturę wokół siebie – ona nigdy nie przestaje się rozwijać,  w takim razie dlaczego myślisz, że Ty potrzebujesz jakiejkolwiek lub czyjejkolwiek zgody?

Zauważysz, że przyszedłeś tutaj kreować swoją rzeczywistość i nie sposób od tego uciec w stagnację. Apetyt rośnie w miarę jedzenia zarówno ten fizyczny jak i energetyczny.

Natura nie przeprasza, ani nie potrzebuje zgody na wzrost i radość – dlaczego Ty sądzisz, że jest Ci potrzeba zapewnień czy asekuracji?

Zapamiętaj – Wybór jest częścią fizycznej rzeczywistości i ma konsekwencje JEDYNIE jeśli podejmujesz DZIAŁANIE.
Decyzja nie jest wyborem, jest myślą, która jest właściwa dla czwartego wymiaru egzystencji. Ona może być magnesem dla pojawienia się dla Ciebie nowych możliwości, ale to WYBÓR konkretnego DZIAŁANIA przyciąga i kreuje nową rzeczywistość.
Codziennie podejmujesz setki decyzji, jednakże większości z nich nie przekładasz na konkretne działania, pozostają one jedynie w sferze pobożnych życzeń.
Kreacja nie wynika z decyzji, ale z działania. To co przyciągasz na poziomie fizycznym ludzkiego doświadczenia jest całkowicie zgodne z Twoim wibracyjnym stanem. Innymi słowy, możesz cały dzień powtarzać sobie afirmację, myśleć pozytywnie i nic nie zamanifestujesz, dopóki nie zaczniesz przekładać tego na konkretne działanie.

Dostrojenie się do energii obfitości i twojej boskiej samoekspresji oznacza zrozumienie, że to Ty, a nie ktoś inny,  jesteś za sterami życia, w którym życiodajna energia jest wyrażona w fizycznym wymiarze jako: zdrowie, pieniądze i energia seksualna.

Czym jest zatem manifestacja?

Manifestacja jest świadomym wzrostem poziomu dostępnej dla Ciebie życiodajnej energii, objawiającej się jako zdrowie, pieniądze, energia seksualna i ukierunkowanie jej na kreację tego,  czego dla siebie chcesz.

Dotyczy to zmiany stanu wibracyjnego na poziomie ciała fizycznego, abyś mógł  przyciągnąć takie sytuacje i zdarzenia jakich chcesz.

Pomimo opadania zasłony iluzji, nadal wiele osób w kręgach duchowych nie chce mieć do czynienia z seksualnością, ani swobodnie o niej rozmawiać, posiada wiele bloków w postrzeganiu tej energii, mnóstwo wstydu, toteż woli wypierać fakt, że są tutaj tylko dlatego, że ich rodzice zdecydowali się na akt seksualny, w taki sam sposób przyszli na świat ich bracia i siostry, bliżsi i dalsi członkowie rodziny, znajomi i wszyscy na tej planecie. Pracując z klientami, nie spotkałam się z nikim, kto otwarcie mówił, że chce świetnego seksu. Zamiast tego ustanawiał intencję, że chce zamanifestować wymarzonego partnera. Resztę tej relacji i na czym ona miałaby się opierać,  swoje  preferencje w tym aspekcie i jak miałoby to dla niego wyglądać,  przemilczał….

Ta sama zasada odnosi się do postrzegania energii pieniądza. Nie bez przyczyny za kreację na fizycznym poziomie odpowiada ta sama czakra – sakralna – moc sprawcza w dawaniu nowego życia i możliwości zarobkowych. Nigdy nie jest tak, że problem finansowy jest tylko problemem finansowym, jednocześnie ma to bezpośrednie przełożenie na seksualną ekspresję i odwrotnie.

Czy zastanawiałeś się czym jest dla Ciebie ta jedna z najpotężniejszych sił w Twoim życiu? Czy nie posiadasz ograniczeń  wynikających z religijnego zniewolenia lub toksycznych przekonań wyniesionych z domu w ekspresji tych dwóch energii?

Skoro wszyscy mamy boską moc kreacji to dlaczego wciąż możesz się borykać z niewidzialną ścianą i nic, co teoretycznie powinno dać efekty, nie działa?

Z mojego doświadczenia i wiedzy w tym zakresie mogę przytoczyć 3 potencjalne powody:

– to czego dla siebie pragniesz jest niezgodne z tym, w co jesteś unikalnie wyposażony przez Źródło wszelkiego stworzenia, w czym jesteś „energetycznie zdolny” do kreacji obfitości na poziomie duszy i to  czego chcesz uniemożliwi Ci doświadczanie swojej boskości w ludzkiej skórze – czyli to po co tutaj przyszedłeś (DUCHOWOŚĆ)

– to czego dla siebie chcesz w tej chwili nie jest Ci wcale potrzebne. Jest czymś, co uważasz, że powinieneś mieć lub dla siebie chcieć – bo mają to inni lub  też chęć jest naciskiem zewnętrznym (EGO)

– Twoje działanie  lub brak działania jest niezgodne z twoim najwyższym dobrem i z tym kim jesteś (FIZYCZNOŚĆ)

Od czego zatem zacząć tą wędrówkę po mądrość duszy i manifestację?

Porozmawiajmy konstruktywnie…na BEZPŁATNYM WEBINARZE.
O strachu, frustracji, niesnpełnienieniu, braku miłości, braku finansów i kulejącym zdrowiu…
Co Ci w duszy gra/nie gra i dlaczego?
Jak się spełnić w świecie bez naruszania cudzych granic, bez bycia nadużywanym i wzmocnić swoje poczucie własnej wartości przez zdrową asertywność i nauczyć się, gdzie leży ta cienka granica pomiędzy odpowiedzialnością, a nadpodopowiedzialnością, aby nie obrywać w życiu cudzymi konsekwencjami.
Jak żyć, aby oddychać pełną piersią i nie zwariować, aby celebrować istnienie bez pośpiechu?
Co jest mitem, co jest kitem w duchowości?
Co faktycznie działa i jak szybko – manifestacja czy pobożne życzenia – co ją spowalnia a co przyspiesza i jak?
Co zrobić, aby w końcu ruszyć z miejsca?
Jest sporo do poruszenia…
Jeśli lubisz zdroworozsądkową kawę na ławę, prosto i logicznie, a co najważniejsze skutecznie – bądź ze mną w dogodnym dla Ciebie terminie.
Całość przekazu to ponad 2 godziny 😉 po których o ile zechcesz nić już nie będzie takie jak było.
OTO CZEGO MOŻESZ SIĘ NAUCZYĆ W TRAKCIE TEGO WEBINARU: