Chciałbym coś wyznać.

Jestem toksycznym człowiekiem.

Narcyz.

Wymagający władzy i kontrolujący.

Egomaniak.

Tak, tak, jestem Świadomością, Boskim Ja, Wiecznym Światłem, nieskazitelnym i bezosobowym Oceanem Świadomości w sercu wszystkich Istot.

Jestem tym wszystkim, tak.

Namaste.

Ale Chcę być częścią rozwiązania, a nie problemu.

A uzdrowienie zawsze zaczyna się od radykalnej szczerości.

Mój „wewnętrzny dupek”.

Namaste..

Więc pozwól mi wyznać: jestem narcyzem.

Pełnowartościowy, obsesyjny narcyz.

Stosuję Przemoc.

Mistrz manipulacji.

Szalone i wyolbrzymione ego.

Widziałem, jak te narcystyczne wzorce odgrywają się w mnie i w moich najbliższych związkach na przestrzeni lat!

I przenosząc te głęboko zakorzenione programy z dzieciństwa w światło Świadomości, byłem w stanie rozpocząć podróż w kierunku zrozumienia, uzdrowienia… i przepisania ich na zdrowe.

Jednak tego nie uczyniłem.

Zadawanie bólu i cierpienia sprawiało mi więcej frajdy, pogrążałem siebie i innych.

Tak więc wyznaję: w moim bólu i wstydzie od lat próbuję kontrolować kobiety i nimi manipulować. Kobiety, które zasługiwały na dużo, dużo lepsze rzeczy.

Osądzałem je.

Zaniedbałem je emocjonalnie.

Starałem się, aby pasowały do ​​mojego wizerunku „idealnej kobiety”.

Zawstydzałem je, wyzywałem, drażniłem i lekceważyłem, kiedy nie spełniały moich niemożliwych oczekiwań.

Winiłem je za mój ból.

Sprawiałem, że czuły się winne, małe i rozgoryczone.

Próbowałem je przekonać, że są śmieszne lub ulegają złudzeniom i omamom, myśląc moje myśli, odbierałem im prawo do emocji.

Odbierałem ich bardzo ważne uczucia.

Okłamywałem je, ukrywałem przed nimi prawdę.

Próbowałem sprawić, by zwariowały, ocierały się o szaleństwo, zwątpiły w siebie, w swoją wartość i poczuły się bezsilne, abym mógł je kontrolować, utrzymywać w fizycznym, ekonomicznym, emocjonalnym, mentalnym i duchowym uzależnieniu od mnie, bym mógł oszczędzić sobie nieznośnego uczucia bezsilności.

Kontrolowałem i dominowałem kobiety, aby uniknąć prawdziwej intymności.

W mojej samotności i wewnętrznym zamęcie czułem się uprawniony do ich czasu i energii, prawa do lekceważenia ich potrzeb, ich granic, ich uczuć, zajmowałem ich psychiczną przestrzeń i robiłem wszystko co jedynie dotyczyło MNIE.

Stałem się lepszym, ekspertem, najbardziej wyjątkowym, „najlepszym” i zlekceważyłem oraz zbrukałem ich cenny wewnętrzny świat.

Traktowałem je raczej jak przedmioty, którymi należy manipulować, a nie czułe, wrażliwe, nieskończenie wartościowe istoty, których należy słuchać, szanować i zapewniać bezpieczeństwo emocjonalne.

W sercu mojego narcyzmu tkwił terror intymności i głęboki wstyd oraz poczucie głębokiej porażki i niegodności, których w większości byłem nieświadomy.

Mój ojciec, alkoholik i dziwkarz, nauczył mnie, jak być narcyzem, jak zawstydzać innych, aby uniknąć nieznośnego uczucia wstydu, jak oceniać innych, aby nie zostać osądzonym.

Mówię to bez winy i złośliwości.

Ale to prawda.

Uwewnętrzniłem relacyjne zranienie mojego ojca, jego poglądy i przekonania na temat tego, kim jest „bycie mężczyzną”, pranie mózgu, które otrzymał od własnych rodziców.

Kiedy umierał na Alzheimera i na alkoholowym głodzie, w bólu i zmieszaniu, mogłem też dostrzec jego całkowitą niewinność.

Jego wystraszone wewnętrzne dziecko.

Jego własne, głęboko pogrzebane pragnienie miłości, której nigdy nie zaznał pielęgnując swoją urazę i niezintegrowany gniew.

Chciałbym wyznać coś jeszcze.

Jestem współzależny.

Jestem uzależniony od miłości.

Chroniczny, zadowalający ludzi i męczennik miłości.

A przynajmniej widziałem te wzorce w sobie przez lata.

W moim bólu, czując się pusty, bez tożsamości, bez nadziei i bez sensu mojego życia, używałam kobiet, aby wypełnić moją wewnętrzną pustkę, „naprawić” siebie i odwrócić się od siebie. Zignorowałam swoje własne potrzeby, własne uczucia, własne pragnienia i pasje, stłumiłem swoje autentyczne ja i dostosowałam się do tego, kim ONI chcieli, abym był.

Grałem, grałem rolę, kłamałem i przyjmowałem „fałszywe ja”, aby być kochanym, podziwianym i aby się mną zajmowano.

Mówiłem „tak”, kiedy miałem na myśli „nie”, i mówiłem „nie”, kiedy naprawdę chciałem powiedzieć „tak”.

Nieświadomie pozwoliłem, aby każda z moich granic była naruszana, deptana, lekceważona, ignorowana, aby wygrać i zachować miłość, uniknąć zakłopotania, odrzucenia i porzucenia.

Pozwoliłem sobie na molestowanie.

Tolerowałem wyzwiska, zawstydzanie, osądy i ataki.

Pozwoliłem, aby moja cenna przestrzeń została naruszona, moje wartości zostały uciszone, moja godność została zdeptana.

Dałem się zdominować i prześladować.

Pomyliłem myśli innych z własnymi.

Uczucia innych z moimi własnymi.

Stłumiłem swój prawdziwy głos, żal, radość, strach, a zwłaszcza złość, aby być „lubianym”.

Pozwoliłem innym srać na wszystkie moje uczucia i udawałem, że „nie mam nic przeciwko”.

Nie było to „w porządku”.

Wewnątrz szalałem.

Stłumiłem wściekłość, zachorowałem i byłem przygnębiony.

I z powodu przerażenia byciem postrzeganym jako „zły” i uciekając przed nieznośnym poczuciem winy, czasami stawałem się opiekunem, uzdrowicielem, terapeutą, mediatorem, wybawcą.

Byłem „miłym facetem”, „cudowną osobą” bez własnych potrzeb i życzeń.

Pomyliłem potrzeby ze „słabością”, złość z „nerwicą”, a pragnienia z „chorobą psychiczną”. Potajemnie bulgotałem i gotowałem się z wściekłości, urazy i wyczerpania w środku, ale ukryłem ten ból, nawet przed sobą, aby zachować przy sobie przedmioty mojego uzależnienia, uniknąć własnego życia i uniknąć własnej śmierci.

Udawałem, że jestem „bezinteresowny”, aby chronić (nieistniejące) „ja”.

W mojej współzależności było coś narcystycznego.

W moim narcyzmie było coś współzależnego.

Obie zakorzenione były w strachu – strachu przed śmiercią i stratą, nicością i pustką.

Oba to fascynujące dramaty, które mają nam oszczędzić stawienia czoła naszemu bólowi. Zrobimy wszystko, aby uniknąć bólu.

Moja matka nauczyła się, jak zadowalać ludzi, błogosławię ją.

Również za to, że urodziłem się chłopcem, a ona chciała mieć córkę.

Upokorzyła mnie zapuszczając mi włosy, wiążąc kitki, ubierając jak dziewczynkę, puszczała do przedszkola w samych rajtuzach.

Chciała, abym się wstydził.

Czerpała z tego radość i zadowolenie.

Potem pojawił się brat, na którego przelała wszystkie swoje „uczucia”.

Celowo myliła nasze imiona.

Stałem się zbędny, niepotrzebny oraz niewidzialny.

Mówię to bez winy i urazy.

Ale to prawda.

Zinternalizowałem jej poczucie winy, jej potrzebę „uszczęśliwienia wszystkich” poprzez uczynienie siebie nieszczęśliwym, jej potrzebę milczenia i zhańbienia się, aby zaspokoić nieprzewidywalne wahania nastroju, zazdrość i wściekłość mojego narcystycznego ojca.

Aby się chronić.

Aby zapewnić sobie bezpieczeństwo.

Teraz rozumiem, że robiła wszystko, co w jej mocy, odgrywając program, którego nauczyła się od mojej babci, a może i setek pokoleń zadowalających ludzi przed nią.

Te trujące i autodestrukcyjne wzorce występują przez pokolenia.

Dopóki się nie załamałem.

Musiałem się załamać, dojść do granic autodestrukcji, samobójstwa, pijąc, ćpając, żyjąc na krawędzi, uciekając, aby zerwać ze strachem i obudzić się.

Widziałem we mnie wszystkie te postacie: narcyza i współzależnego.

„Ten, który zawsze ma rację” i „ten, który zawsze się myli”.

Uzależniony i zadowalający ludzi.

Ten, który obsesyjnie biegnie do intymności i ten, który reaktywnie ucieka i ukrywa się przed intymnością.

Byłem cyrkową małpą, występującą dla namiastki emocjonalnego pożywienia.

Byłem ascetą mieszkającym w jaskiniach, uciekającym przed światem.

Tym, który zaniedbuje innych, aby zadowolić siebie.

Ten, który pozwala się lekceważyć, aby zadowolić innych.

Sprawca i maltretowany.

Ofiara i ofiara własnego oszustwa.

Unikający miłości i uzależniony od miłości.

Myślę, że wszyscy mamy w sobie te wzorce charakteru, w mniejszym lub większym stopniu, w różnych czasach i w różnych kontekstach relacyjnych.

Często odgrywają najpotężniejszą rolę w naszych najbardziej intymnych związkach.

Im bardziej ktoś jest dla nas ważny, tym bardziej nieświadomie możemy próbować go unikać lub kontrolować, winić go lub mieć obsesję na punkcie jego aprobaty, odłączając się od naszego autentycznego ja.

Źródło wszelkiego narcyzmu i współzależności?

Nieświadomy terror intymności na poziomie przetrwania.

Strach przed prawdziwym zbliżeniem się do drugiego człowieka.

Bycia widzianym.

Bycia znanym.

Bycia „odkrytym” i usłyszanym.

„Jeśli ujawnię swoją wrażliwość, strach, smutek, wątpliwości, pytania, złość, niegodność, ciemność i cienie, zostanę odrzucony, zaniedbany, wyśmiany, duszony, zalany, przytłoczony, porzucony… i wygrałem ”nie będę w stanie tego przeżyć”.

Głos traumy z dzieciństwa.

Głos zapomnianego w środku.

Ponieważ byłem w stanie coraz bardziej kochać siebie, wypełniając wewnętrzną pustkę, zanurzając rdzeń traumatycznego wstydu świadomością i współczuciem, nasycając wewnętrznego „opuszczonego” miłosną uwagą, potrzebowałem coraz mniej, aby uniknąć intymności poprzez kontrolowanie innych lub pozwalając się kontrolować.

Coraz mniej potrzebowałem obwiniania innych, zawstydzania ich, traktowania ich jak przedmioty.

Coraz bardziej potrafiłem być obecny z innymi, pozwalać im mieć wszystkie subiektywne uczucia, pragnienia, radości i smutki, a ich najgłębsze doświadczenie nie postrzegałem już jako egzystencjalnego zagrożenia.

W miarę uzdrawiania potrzebowałem coraz mniej uzależnienia się od innych, „używania” innych do wypełnienia mojej wewnętrznej „czarnej dziury”.

Ponieważ czułem się coraz bardziej w sobie, byłem w stanie mówić głośno, mówić innym swoją wrażliwą i szczerą prawdę, wyznaczać granice, mówić, co jest dla mnie w porządku, a co nie, nawet ryzykując zranieniem, rozczarowaniem lub złością.

Mogłem zaryzykować utratę „miłości”, aby połączyć się głębiej i autentycznie.

Znalazłem też ludzi – zarówno kobiety, jak i mężczyzn – którzy naprawdę mogą mnie kochać za to, kim jestem, a nie za tego, za kogo udaję.

To był największy prezent – i niespodzianka – w moim życiu: że jestem w pełni kochany, nawet przy wszystkich moich wadach i niedoskonałościach.

Że są tutaj ludzie, którzy wysłuchają mnie i zostaną, a nie zawstydzają mnie ani nie próbują mnie „naprawić”, ale trzymają mnie z miłością w obecności, wspierają mnie w mojej bezbronności, celebrują moje łzy i namiętności i nie odwracają się z obrzydzeniem.

Nie muszę błagać o miłość ani kontrolować innych, aby zdobyć miłość, ani porzucić siebie dla miłości.

Muszę być tylko sobą i jestem kochany.

A jeśli ktoś nie jest w stanie zapewnić takiej miłości, bezpieczeństwa i wsparcia, zawsze mogę wyznaczyć granice, a nawet odejść, jeśli to konieczne, bez poczucia winy – zaciekła samoobrona.

Odkryłem, że miłość nie jest czymś, co możemy wygrać lub stracić.

Nie można tego znaleźć poprzez kontrolę lub manipulację sobą lub innymi osobami.

Nie można go znaleźć w wyniku uzależnienia lub męczeństwa.

Znajduje się w najgłębszych zakamarkach mojego serca.

Znajduje się, kiedy mogę być w pełni obecny z tym, który jest przede mną.

Wsłuchaj się głęboko w ich wewnętrzny świat, pozostając w doskonałej łączności z moim własnym i nie myl ich.

Pozwalam sobie na własne niedoskonałe myśli, pragnienia i uczucia, a także pozwalam ukochanej osobie przede mną.

Słuchanie.

Otrzymywanie.

Otwartość, miękkość i elastyczność.

Ale także zabieranie głosu, gdy coś mi nie odpowiada.

Potwierdzam swoją prawdę, moje potrzeby.

Dzielę się moim żywym, jasnym i niechlujnym światem wewnętrznym, pozwalając innym mieć swój głos.

Yin i Yang.

Męski i kobiecy.

Uleganie innym i zdrowa agresja ze względu na obecność, współczucie.

Penetracja i penetracja.

Otrzymywanie i potwierdzanie.

Woda i ogień.

Niebo i ziemia.

Nieśmiertelny, śmiertelny.

Duch, ciało.

Dziękuję ojcze. Dziękuję Ci matko.

Nauczyłeś mnie strategii radzenia sobie, sposobów ochrony przed głębokim bólem psychicznym.

Dałeś mi wewnętrzne programy komputerowe zwane Współzależnością i Narcyzmem, aby uchronić mnie od nieznośnej i nieznośnej agonii odrzucenia i porzucenia, programów, których już nie potrzebuję, ponieważ teraz chcę i mogę stawić czoła tym wewnętrznym „potworom”, i posiadam je, jestem ich świadom i  z nimi obecny, oddycham w nie i przytulam je blisko siebie, gdy chodzę, gdy siedzę, stoję, gram, tańczę i kładę się spać, więc już mnie nie posiadają, ale ja posiadam je, moje drogie wewnętrzne.

„Jego lewa ręka jest pod moją głową, a jego prawa ręka mnie obejmuje”.

Chcę lśnić uwagą moich najgłębszych ludzkich ran, wlać święty eliksir w miejsca, które bolą.

Chcę być samą Świadomością, tak…, ale chcę także przybrać formę niedoskonałego, częściowo zepsutego, całkowicie bezbronnego, wrażliwego i uczciwego człowieka jakim się staję.

Modlę się, abym mógł znaleźć odwagę, by wykorzenić w sobie wszelką przemoc i nieautentyczność, w tym przemoc związaną z traktowaniem innych jak przedmioty (narcyzm) i przemoc w traktowaniu siebie jako przedmiotu dla innych (współzależność).

Modlę się, aby móc wypalić dysfunkcyjne wzorce, które pojawiają się w związku – w ogniu obecności, w alchemicznym tyglu intymności.

Z pokorą proszę moje siostry o pomoc w tej pracy.

Bóg wie, teraz potrzebujemy zaciekłego i uczciwego głosu boskiej kobiecości, być może bardziej niż kiedykolwiek.

Z pokorą przepraszam każdego, mężczyznę lub kobietę, których kiedykolwiek skrzywdziłem, świadomie lub nieświadomie, świadomie lub nieświadomie.

Bałem się.

Odtwarzałem w myślach stare taśmy, tak jak wszyscy.

Taśmy strachu i kary, które moi rodzice nieświadomie zaprogramowali we mnie, gdy byłem młody.

Taśmy niegodności i winy.

Taśmy, które kazały mi porzucić siebie i stłumić swoje najgłębsze uczucia, moją wrażliwość i dziką intuicję.

Byłem wtedy niewinny.

Wszyscy byliśmy.

Nie wiedziałem nic lepszego niż skopiowanie „Ich”, bogów mojego wszechświata.

Cierpiałem i potrzebowałem miłości, ale bałem się bycia kochanym.

Myślałem, że miłość oznacza dominację lub bycie zdominowanym, kontrolowanie lub bycie kontrolowanym lub zatracenie się dla kogoś innego.

Myliłem się.

To nie jest wymówka.

Tylko prawda.

Tylko surowa prawda.

Teraz wiem lepiej.

Dlatego mówię do wszystkich moich braci:

Wszyscy wiemy teraz więcej. Zróbmy lepiej.

Możemy się uzdrowić.

Zacznijmy od prawdy.”

Jeff Foster

Jak rozpoznać swój styl przywiązania, który tak samo jak styl wychowawczy prowadzi do zaburzeń?

Poprzez zrozumienie co jest normą, a co jest toksyczne.

Więcej tutaj – na webinarze.

https://event.webinarjam.com/channel/ruinarelacji

Każdy ma inny „katalog zdarzeń” i boryka się z czym innym – zapraszam do osobistej konsultacji.

sesja wsparcia 1:1

jak rozpoznać narcyza

Czy wiesz  jakie 10 czynników zabija ogień w relacjach i kto jest za to odpowiedzialny?

Straciłaś/tracisz  relację – chcesz ją odzyskać?

Co możesz zrobić zaraz, aby zbliżyć się do tego czego pragniesz?

Odpowiem, dlaczego być może w Twojej uczucie przygasa albo zbiorniki się wyczerpały i co zrobić, aby paliło się od nowa i na długo, pod warunkiem że po drugiej stronie jest osoba kompletna i dojrzała bez dysfunkcji.

Zyskasz klarowność na czym stoisz i czy To Ci służy.

Odzyskasz spokój po konfrontacji z tym co jest, a nie z tym co byś chciał/a, aby było.

Pozbędziesz się wątpliwości.

Jak nie popełniać tych samych błędów w kółko i mieć pewność, że związek ma jeszcze szansę. 

Poprzez wykonanie szybkiego testu, obejmującego 7 obszarów zaangażowania przekonasz się, jakich brak w Twojej lub też odetchniesz z ulgą, że wszystko się dzieje zgodnie z naturalną dynamiką i czy warto to kontynuować.

Przekonasz się czy drugiej osobie jak i Tobie faktycznie zależy na głębi czy jesteś jedynie wypełniaczem pustki i w ślepej uliczce, z której trzeba się natychmiast ewakuować. 

Jakie skutki uboczne wywiera na twoje ciało, emocje, myśli pozostawanie w martwej relacji i jej wpływ na Twój sukces i spełnienie w innych dziedzinach życia. 

Dam CI niezbitą pewność, że Twoja inwestycja emocjonalna jest strzałem w 10 lub niestety nią nie jest.

Jak długo trwa okres „żałoby” i oczyszczania po zakończeniu relacji i co zrobić, aby nie zwariować po rozstaniu i za chwilę znów nie wejść w stare wzorce?

Czy jesteś już gotowa/gotów na coś nowego czy jeszcze nie?

Poruszę 20 naukowych prawd oraz sekretów o kobietach i mężczyznach i udanych relacjach. 

Ta wiedza da Ci kompas do ręki, aby wchodzić jedynie w korzystne związki i jak wyglądają czerwone flagi, których czasem nie chcemy przyjąć do wiadomości, brnąc w zależność, niepewność, a potem niespełnienie, złość, frustrację.

Czego potrzebuje człowiek w relacji – bez czego nie da się zbudować fundamentu.

Będziesz mieć pewność, że ze swojej strony zrobiłaś/zrobiłeś wszystko, aby było tak jak trzeba.

Zdrowe poczucie własnej wartości zaczyna się od AKCEPTACJI każdego aspektu swojej istoty: fizycznego, emocjonalnego, mentalnego, i duchowego i skupieniu się na mocnych stronach.
Rodzina, szkoła, religia, społeczeństwo, zasady odbiera człowiekowi tą cudowną możliwość nalegając na perfekcję oraz omnipotencję we wszystkim.
Klasyczny przykład parcia na szkło – „wzorowy uczeń”….
Parcie na wszystko zatraca szlifowanie diamentu, w skutek czego dochodzi do kreacji matowego szkiełka, podobnego do wszystkich….zatracenia potencjału w natłoku multitaskingu (robię 10 rzeczy na raz w nadziei, że coś wypali, nie robiąc tak naprawdę niczego na 100%)  i skupienia się na „słabych stronach”.
Każda dusza w ludzkim ciele to niszowy specjalista, który jest mocny jedynie w kilku dziedzinach.
Jak zbudować zdrowe poczucia własnej wartości bez zatracania się w iluzji perfekcji i poprawności?
Zapewne nie patrzysz tam gdzie trzeba – od uznania pragnienia, fantazji, spełniania marzeń….
Twoje pragnienie jest ŚWIĘTE.
Twoje ciało to najbardziej święty wymiar.
Asceza prowadzi do dalece posuniętej destrukcji oraz frustracji, zagubienia się w religijnych dogmatach i koncepcji „dobra” oraz „zła” i utracie łączności ze Źródłem i intuicją.
Do ucieczki w transcendencję lub potrzebę ascendencji (alienacji, eskapizmu od konfrontacji z życiem) i życiem na jałowym biegu bez podejmowania jakichkolwiek działań, ze strachu przed domniemaną porażką, sukcesem, opinią innych, potencjalnym, czysto hipotetycznym odrzuceniem.
Inercja da adekwatne konsekwencje!
Jak dochodzi do utraty intuicji?
Przez negację działania. Poprzez zaprzestanie tworzenia swojej rzeczywistości. Poprzez niepewność, strach, urazę,, wstyd poczucie winy, z obawy przed sukcesem jak i porażką czy też ośmieszeniem.
Brak działania powoduje, że nie ma konsekwencji i nie ma mądrości płynącej z doświadczenia czegoś na swoje własne prywatne konto… bez jakiejkolwiek asekuracji.
Zadaj sobie to elementarne pytanie czy jestem pewna/pewien swojego następnego kroku, czy też nadal żyję kolektywnym umysłem ssaka i poszukuję wsparcia i pozwolenia innych?
Czy umiem dokonać prostych/trudnych wyborów bez przetrząsania opinii w necie czy też zasięgania cudzych opinii? Z kim muszę „obgadać” swoje życiowe mniej lub większe sprawy i szukać aprobaty. A jak jej nie znajduję, bo wybieram na towarzyszy swoich doświadczeń ludzi o zamkniętych umysłach, pozbawionych odwagi oraz empatii, którym nie chce się wysilać, a skoro im się nie chce, to uwierz, że zrobią wszystko, aby i tobie się nie udało? Jeśli tego nie potrafię – powiedzieć im NIE, aby spełniać się w swoim życiu – utraciłam/łem kontakt z wyższym ja…

Jakby Tobie się udało, oni też musieli by się ruszyć i pozwolić normalnej sile ewolucji zadziałać. A narzekanie i podcinanie skrzydeł i sobie i innym jest łatwiejsze, niż dokonanie nawet małych zmian… Koło się zamyka…Doświadczasz, frustracji, złości, życie przelewa Ci się przez palce, nawet przestajesz mieć marzenia czy fantazje.

Staje się nieznośnie płasko i nudno. Wszystko straciło smak, zapach. Uderzasz w szklany sufit, a potem uderzasz głową w mur, który sam nie wyrósł. Został wzniesiony przez 5ciu manifestacyjnych i relacyjnych zabójców twoimi rękoma, dzień po dniu przy wtórze ludzi oderwanych od źródła.  Każdy dzień jest taki sam jak poprzedni. Jest płasko i nudno. Masz wrażenie bycia trzecioplanowym aktorem czarnobiałego, niemego filmu, a kiedyś chciałeś/łaś być reżyserem… Jesteś w klatce swoich własnych jak i kolektywnych przekonań. Twoje słowa są niskowibracyjne – „to musi być trudne” – zaczynasz programować swoją podświadomość, twoje myśli stają się twoimi przekonaniami, a przekonania dyktują działanie pozbawione jakiejkolwiek głębszej refleksji. Zanim się nie obejrzałeś/łaś jeździsz na autopilocie, unikając życia i jego smaku nawet w małych dawkach.
Nigdy nie jest za późno, aby rozwinąć swoje skrzydła i zachłysnąć się wolnością, bez czyjegokolwiek pozwolenia. Ty tutaj dowodzisz. Przecież nikt nie trzyma lufy przy twojej głowie. To ty dokonujesz wyboru – zawsze… 

Materiał, który tym razem nagrałam ma 40 minut, gdzie postaram się Ci wyjaśnić dlaczego warto mieszkać we własnym ciele i nie wstydzić się pragnąć. Jak pozbyć się wstydu oraz poczucia winy i przestać stawać do relacji jak energetyczny żebrak. Nie tylko tej intymnej. Do każdej….

Pamiętaj, że przeszukiwanie Internetu nie zastąpi bezpośredniej rozmowy ze specjalistą i uzyskania profesjonalnego  wsparcia  odnoszącego się bezpośrednio do Twojej sytuacji.

Do czego Cie serdecznie zachęcam. Nikt ani nic nie jest w stanie zrekompensować Ci zatracania siebie samej/samego

Kontakt

Zapraszam na autorski warsztat z budowania relacji – szczegóły tutaj

Uwolnij się od toksycznych relacji – dość już cierpienia

Inne warsztaty TUTAJ

Tutaj możesz zobaczyć jak energetycznie stworzyć prawdziwą partnerską relację a tutaj zrobić szybki test w jakiej relacji żyjesz – ciekawskim mówię – w innym życiu… 😉

Na tej ziemi jest grupa kobiet, które niosą płonące pochodnie dla ewolucji ludzkości.
Te kobiety są jak rzadkie, unikatowe, cenne klejnoty starożytnego kobiecego ducha.
Te kobiety mają więcej odwagi, odporności i wytrwałości, niż jest to wyobrażalne.
Te kobiety po cichu przeszły przez tysiące lat, aby się odzyskać z powrotem. Odpowiedzialne za przebudzanie głębokiej żeńskiej jakości w duszy ludzkości na tej ziemi.
Wyłaniając się jedna po drugiej z eterycznych świątyń Shakti we wszystkich jej postaciach.

Przebudzone Kobiety sieją nasiona stąpając swoimi nagimi stopy po jałowej ziemi. Ich promienne ciała będące żywym przejawem wewnętrznej boskiej miłości, ze swobodnie płynącą Kundalini…trzecie oczy szeroko otwarte z płynącym strumieniem kosmicznych kodów prawdy…włosy płonące gwałtowną i dziką, bezwstydną namiętnością…ich dłonie poruszają się spontanicznie, aby dotykać ran duszy tej Ziemi i przywrócić jej życie poprzez miłość.

Przebudzone kobiety nie ogłaszają się jako wybawcy naszych czasów. Przeważnie pracują nad sobą samą, ogromnym nakładem pracy, z oddaniem, dyscypliną i niezmierzonym zaangażowaniem w misję. Wszystkie te kobiety głęboko zanurzają się w swoje własne nagromadzone emocjonalne cierpienie wynikające z tłumienia energii żeńskiej świadomości. Ten zbiorowy ładunek kobiecej rany nieuchronnie osiągnie w każdym z nas punkt krytyczny w pewnym momencie podczas tego życia, pociągając tym samym do głębokiego samouzdrawiania i samoświadomości.
Kiedy te kobiety się uzdrawiają, rozpalają efekt domina, uzdrawiając i przekształcając pokolenia kobiet zarówno przeszłych, jak i przyszłych. Nie tylko to – duchowa siła tych kobiet, jest katalityczna, twórcza i alchemizująca dla wszystkich wokół.

Jeśli zostałeś wciągnięty w wibrującą sieć pola energetycznego przebudzonej kobiety, doświadczysz duchowej zmiany.
Po pierwsze, bez względu na to, co myślisz.

Twoja Dusza zdecydowała się połączyć z nią. Ta kobieta niesie dla ciebie głębokie i istotne informacje mistyczne, święte, intuicyjne kody, które są niezbędne dla ewolucji twojej Istoty.
To uruchamia falę po fali przebudzających się zmian w ciałach energetycznych ludzi, którzy się z nimi łączą. Zawsze jest głęboki cel połączeń i miejsc, do których one przynoszą swoją energię.
Noszenie świętych pochodni kobiecego przebudzenia nie jest zadaniem łatwym. Ziemia była nękana, ograniczana i obciążana przez nadmierne poleganie i inwestowanie w patriarchalną ideologię przez tak długi czas.
Nadmierne strzeżenie i blokowanie serca, utrata połączenia z intuicyjnym głosem, bezmyślne wymachiwanie energią emocjonalną niczym mieczem, całkowite odłączenie się od mądrości ciała, oraz porzucenie praktyki bycia regularnie w ciszy.
To wszystko spowodowało, że ​​ludzka świadomość skurczyła się, uciekła, przestała słuchać. Nastała era strachu.
Kiedy ludzka świadomość traci kontakt z sercem, działa ze strachu. Działania ze strachu są zawsze gwałtowne i zamierzają wyrządzić krzywdę – fizycznie, emocjonalnie, psychicznie i duchowo.
Nie możemy pozostać sparaliżowani w utkniętej wibracji strachu i odłączeni od kobiecej duszy/żeńskiej zasady – obecnej w każdym istnieniu .
Jedyna szansa na otwarcie się na prawdę, na obecność, na blask, na głębię, na uzdrowienie, na bezwarunkową akceptację, na zaufanie, na bycie wysłuchanym i widzącym, kim jesteś w twoim rdzeniu, na duchową transformację – jedyna szansa przychodzi ze słuchania tego, co mówi do ciebie głos Bogini.
Głos bogini najprawdopodobniej pochodzi od jednej z kobiet, o których mówię. Na swój sposób, poprzez boskie zbiegi okoliczności i synchroniczność – przez cuda wplecione w rzeczywistość niczym złota nić Ariadny – Ona mówi do ciebie.
Jedna z tych kobiet mówi do ciebie, wpływając na twoje pole energetyczne, pracując nad sercem z ogromnymi ilorazami Miłości, zalewając twoje zmęczone kości i obolałe ciało świętymi wodami z jej przepełnionego kielicha.
Znasz ją.

Nie mogłaś/eś jej przeoczyć.

Ona nie będzie najwspanialszą, najgłośniejszą, uwodzicielską kobietą. Nie będzie manipulować, błagać, ani winić – nie będzie zmuszać cię do bycia wokół niej. Ona nie pracuje na poziomie ego. Działa na poziomie ducha. Duch nie musi ogłaszać się.”

Sophie Bashford

Mając głęboko w duszy, sercu oraz w ciele latami zgłębiane i zintegrowane nauki Boskiej Kobiecości, Lilith, Kali (portal do życia i śmierci i nieskończoności), wypędzanej i nękanej, nierozumianej, palonej żywcem, łamanej kołem, opluwanej, szykanowanej za odwieczną mądrość Wszechświata i wiedzenie, przez ostatnie kilka tysięcy lat jak i teraz (energetyczny stos pali się codziennie nadal – jest to moja rzeczywistość, którą bezwarunkowo akceptuję) mając cały czas w uszach świst rzucanych kamieni jadu i nienawiści, zazdrości, małostkowości zapraszam Cię, abyś bez względu na płeć, wiek, orientację czy też staż zanurzył/a się wraz z ze mną w ekstatycznym tańcu żeńskiej i męskiej energii, z całym blaskiem i cieniem, aby doznać czym jest prawdziwe życie, które urywa tyłek, sprawia, że przestajesz być na siebie i innych obojętną/nym. Przede wszystkim dla siebie, ale i dla Ciebie poprowadzę jedyny w swoim rodzaju warsztat, gdzie w świętej przestrzeni możesz odnaleźć zatraconą/nego siebie i pojednać wszystko co jest w tobie – po szczegóły zapraszam TUTAJ.

Od tysiącleci człowiek ma się wyrzec pragnień i potrzeb – do tego nawołują praktycznie wszystkie „nauki duchowe”, a kobieta w szczególności….
Ma się stać się ascetyczny, negujący ciało i jego potrzeby (bez ciała nie ma inkarnacji i tym samym doświadczenia, bez doświadczenia nie ma wniosków i ewolucji na wszystkich płaszczyznach istnienia) i za życia czekać na śmierć, która da mu „zbawienie” cokolwiek to znaczy.
Być może gdzieś w głębi duszy zastanawiasz się dlaczego ewolucja idzie tak opornie – od ery Ryb do ery Wodnika upłynęło 2 tysiące lat, a ludzie nowej ery nadal ulegają kolektywnemu umysłowi i modelowi działania, który był właściwy przed naszą erą, żyjąc nadal w zabobonie, ciemnocie, wstydzie, lęku oraz poczuciu winy.
Pragnienie jest zakazane, przeklęte, wstrętne, bezwstydne, trzeba je wypierać i się wstydzić.

Nie walcz ze swoimi pragnieniami, marzeniami i chęcią na więcej.

Niczym nie odbiegasz w tym do Źródła, które jest nieskończone w swojej kreatywności – rozejrzyj się wokół, popatrz na naturę – czy ona przeprasza lub też usprawiedliwia się za swój wzrost i ekspansję? Czy pyta kogokolwiek o zgodę?
Skąd percepcja, że Ty musisz?
Gdyby Edison odłożył swoje pragnienie dania ludzkości światła – nadal żylibyśmy po CIEMKU.
Dlaczego być może i Ty odkładasz swoje pragnienia i przypisujesz im metkę niestosowności?
Twoje pragnienia oraz fantazje nigdy nie odejdą, choćbyś się starał jak najmocniej zagłuszyć ten głos duszy, domagający się nowych doświadczeń, innych niż do tej pory.
Starach jest nieodłącznym elementem egzystencji, ale tylko Ci, którzy zajrzeli mu głęboko w oczy, poczuli czym jest ekstatyczne życie, mimo, że nie raz się potknęli, bo gdzieś mają „bycie perfekcyjnymi”.
Perfekcja jak i strefa komfortu to cudowne miejsce, jednak NIC TAM NIE ROŚNIE.
Ci co mają odwagę jednak wzrastają jak feniks z popiołu bogatsi doświadczeniem, którego nie identyfikują jako porażki.
Możesz całe życie chować się za milionem wymówek, wynajdować sobie zajęcia, próbować zaprzeczać istnieniu tego co Ci głęboko w duszy gra.
Doskonale wiesz, że na dłuższą metę prowadzi to do życia w niespełnieniu i frustracji, a Twoje fantazje nie znikają, stają się tym mocniejsze, im mocniej się od nich opędzasz, czekając na zewnętrzne pozwolenie i oglądając się na tłum…
Pamiętaj, aby bezbłędnie dyrygować własnym życiem, dyrygent musi odwrócić się plecami do widowni…
Czy pozwolisz tej wewnętrznej iskrze zapłonąć i palić się jak pochodnia zależy tylko od Ciebie – czy stać Cię na odwagę w byciu sobą.
W tej skórze masz jedno życie – jeśli nie teraz to kiedy?
Dlaczego sądzisz i przyjmujesz za pewnik, że dożyjesz setki?
Jedyne co masz to tę chwilę w Tu i Teraz…
Mam wewnętrzne mocne pragnienie, aby nasz naród powstał z kolan wstydu, strachu i poczucia winy i wiecznego niezasługiwania na nic, z wtrącania się w cudze życie, strofowania, rozgrzeszania, emocjonalnej i mentalnej biedy…
Mamy do tego wszystkie możliwe dostępne technologie, narzędzia oraz wolną wolę kreacji!
Nigdy nie byliśmy tak wolni i bezpieczni jak teraz!
Niestety nie umiemy, a raczej zbyt mocno boimy się być wolni i korzystać z możliwości jakie są dla nas dostępne, sądząc, że takie jest właśnie życie…
Nie umiemy negocjować warunków brzegowych – nikt nas tego nie nauczył, wręcz przeciwnie, tkwimy w wygodnych, aczkolwiek toksycznych schematach i relacjach, które od dawna nie służą najwyższemu dobru i ścieżce ekspresyjnej duszy, z obawy przed samotnością czy odrzuceniem i jesteśmy głęboko zdziwieni i źli dlaczego się nam nie dzieje dobrze.
Jeden aspekt życia ma bezpośrednie przełożenie na kolejny – powtarzam, karma to nie jest mechanizm liniowy (logiczny), ale energetyczny.
Tak zmiany wymagają odwagi i DZIAŁANIA poza schematem.

Twoja przyszłość jest zależna od dzisiejszych Twoich decyzji.
Brak decyzji jest jedną z nich….
Toteż masz dwie drogi, albo działasz, albo śpisz i toniesz. Ile jeszcze darmowych mądrości musisz przeczytać, aby zrozumieć, że ona nie istnieje? Że potrzebujesz mądrości, która służy Tylko TOBIE?
Każdy ma zupełnie inny manifestujący wzór i tak przez ponad 5 tysięcy lat zorganozowanych religii, służacych jedynie oderwania Cię od Twojej intuicji, został zakopany w głębokich warstwach Twojej nieświadomości, do których brak CI dostępu, bo tak wybierasz.
Nie potrzebujesz więcej informacji – potrzebujesz tego co jedynie dla Ciebie zadziała, ale potem Ty musisz to wziąć i zrobić.
Jeśli czytasz ten wpis zapomniałeś/łaś siebie i swój potencjał. Gdybyś miał/a niezachwianą pewność co jest dla Ciebie zasadne i jak do tego dojść NIE BYŁO by Cię tutaj.
Co jeszcze musi się wydarzyć, abyś zrozumiał/a, że potrzebujesz indywidualnego wglądu?
Że coś w życiu zdrowo odbiega od tego co jest dla Ciebie zasadne…
Ile chcesz jeszcze wycierpieć?
Cierpienie, bieda, niedostatek, brak klarowności, frustracja, brak zdrowia, fatalne relacje świadczą, że dalece jesteś od Źródła.
Tak, możesz mnie znielubić, możesz się wściekać, możesz przedłużać swoją agonię – wolna wola.
Nie nie oferuję Ci gruszek na wierzbie, ale rzetelną ekspertyzę.
Jeśli faktycznie masz dość i chcesz życia, które urywa tyłek, znajdziesz sposób, a nie wymówkę 😉
Ile kosztuje Cię stanie w miejscu?
Ile kosztuje Cię niepewność i strach?
Ile jeszcze musiałbyś/musiałbyś przeczytać dowodów w postaci cudzych opinii i języka, żeby uwierzyć w siebie i w swoją wartość, aby zaufać sobie i potem mnie?
Człowiek połączony ze Źródłem ufa i ma zdrowy GPS…. słucha swego serca.

Kim jest kobieta nowej Ery – wpis

Aktualny Harmonogram Warsztatów: TUTAJ

Jak wprowadzić partnera, który nie chce w świat tantry a wcześniej świadomej i obecnej intymności bez pogarszania relacji?

Czy wiesz, że według badań satysfakcji z życia 80 % intymności, seksualności, bliskości odbywa się jedynie w głowie?

W sferze czystych spekulacji i fantazji, marzeń, pobożnych życzeń,  które ze strachu, wstydu, poczucia winy oraz ze strachu przed poniżeniem, wyśmianiem, niezrozumieniem czy przed odejściem partnera, nigdy nie zostaną zrealizowane co przekłada się na każdy aspekt życia, bo niesie za sobą frustrację, niespełnienie i już krok od niebiologicznej depresji. Jeśli masz ochotę przyjrzyj się ile razy dziennie twoje myśli uciekają w ten aspekt, jakie nadajesz mu znaczenie, bo za tym idą emocje, pod których wpływem działasz.

87% badanych nie jest zadowolona ze swojego życia relacyjnego, a mimo to nie podejmuje żadnych konkretnych działań, aby tą sytuację konstruktywnie, a nie destruktywnie  rozwiązać.
Człowiek niezaspokojony i niespełniony nie jest w stanie być szczęśliwy, ani kreatywny, ani tak naprawdę żaden…
W swojej wieloletniej praktyce nie spotkałam się z NIKIM (bez względu na płeć), kto mówił, że ma fantastyczne życie, szczególnie to intymne, mimo szczerych chęci, aby było inaczej.

Temat tabu. Gorący kartofel.
No właśnie wszystko sprowadza się jedynie do chęci i do narzekania.
Kobiety zarówno jak i mężczyźni chcą być mistrzowskimi partnerami/partnerkami i kochankami, mając nadzieję, że to się stanie samo i jakoś się ułoży.
Nic bardziej mylnego!
Jeśli chcesz doznać więcej, musisz dać z siebie więcej i fizycznie, emocjonalnie, mentalnie jak i duchowo – działając, wychodząc z zabobonów, które spowiły Ziemię od kilku tysięcy lat. Wszystko sprowadza się zawsze do kontekstowej oraz niekrzywdzącej komunikacji do której mało kto dojrzał i posiada odpowiednie kompetencji, których przecież szkoła czy rodzina nie uczy, bo nie ma interesu w tym, aby ludzie żyli w spełnieniu.

Musisz zdać sobie sprawę, że Większość z nas odebrała bardzo staranny brak świadomości i niewiedzy na temat własnej godności, seksualności, komunikacji potrzeb w związku konfrontując się ze ścianą milczenia rodziców, nauczycieli oraz lansowanych religijnych, kulturowych i społecznych norm, co kobiecie przystoi, a co nie. Jedyne co zakodowane głęboko w nieświadomości oraz w dna od pokoleń jaskrawo uderza mnie w rozmowach z kobietami i mężczyznami, z którymi pracuję. Codziennie konfrontujemy się z „wzorcem absolutnego piękna” uderzającego z bilboardów stając w konkury z wyfotoszopowanymi lalami/modelami, które są dziełem grafików, a nie natury, coraz bardziej utwierdzając się w przekonaniu, że nic nie jesteśmy warci. 
Nikt nie jest w stanie sprostać takim naciskom, bez uszczerbku na własnym zdrowiu fizycznym i psychicznym. Czas zacząć mówić o tym głośno, jeśli naszym wspólnym dobrem jest zmiana świadomości oraz wychowanie następnego pokolenia bez objawów frustracji, depresji, głębokich traum psychicznych i fizycznych.
To jest nasze zadanie skończyć ze wstydem i wchodzić w prawdziwie spełnione relacje i nie godzić się na kompromis (kompromis oznacza, że ktoś musi zrezygnować z czegoś co kocha, aby ktoś mógł zyskać i to się prędzej czy później mści), ani na obniżanie swoich standardów, byle zachować dalece niezbalansowaną relację.
Intymność zaczyna się ze sobą najpierw, zawsze. Tak samo jak budowanie swojego poczucia własnej wartości, spełnienia na swoje prywatne konto, zapewnienie sobie spełnienia poza relacją. Stając jako pełnia, aby podzielić się kompletnością, a nie jak energetyczny żebrak/żebraczka, czekający/a, aż parter/ka dopełni to co nieuleczone.

Na przejście z modelu zależnego, do modelu opartego na wolności,  na całkowicie  niezależny . (ang. codependence – freedom – interdepedence) Żeby tak się stało obie strony muszą przejść etapy, których nie da się przeskoczyć czyli dojrzeć emocjonalnie w praktyce, a nie jedynie w teorii. Jeśli obydwoje partnerów cechuje wspólny mianownik, gdzie IQ=EQ, od którego zależy osobisty oraz relacyjny sukces, można rozważać następne czynniki odpowiadające za resztę składowych sukcesu, zamiast inwestować środki, czas i emocje tam, gdzie NIGDY relacja się nie uda, bo brak jest odpowiedniego zaplecza fizycznego, emocjonalnego, mentalnego, duchowego.

Partnerstwo wyklucza terapię, terapia wyklucza partnerstwo.

Chcesz wynieść siebie na wyżyny odczuwania, to pierwsze co powinieneś/powinnaś zrobić, to pielęgnować fantazje, pragnienia i potrzeby, a nie zamiatać je pod dywan….
Nie umiesz wejść w intymność, bo nie wiesz co jest dobre a co złe… I nie ma w tym nic nadzwyczajnego czy też żenującego, że czujesz się w tym zagubiony/zagubiona.

Tysiąclecia zabobonu, który zdemonizował seksualność, oderwał człowieka od odczuwania pełni swojej istoty, która zaczyna się od akceptacji, że wszystkie wymiary są święte, a wymiar ciała najbardziej.
Walcząc z pragnieniami gwarantujesz sobie drogę do piekła na ziemi, które jest dziełem Twoich przekonań…
Żeby dostać ogień, najpierw sam/a musisz zadbać, aby zapłonął w TOBIE najpierw….
Czy są w tym kraju ludzie, dla których intymność jest czymś co się kultywuje? Czy tylko spekuluje?

Jak najbardziej, komunikacyjnie, emocjonalnie i mentalnie, duchowo, a przede wszystkim RELACYJNIE jesteśmy kolektywnie w CZARNEJ DZIURZE.
To co się dzieje za zamkniętymi szczelnie drzwiami w „ludzkim zoo” podnosi większości terapeutów i coachów włosy na głowie…
Najgorsza jest znieczulica i obojętność i podciągniecie tego zjawiska do „normy”.

Gdyby ludzie potrafili się ze sobą otwarcie i normalnie komunikować, negocjować, stawiać granice, mówić o swoich potrzebach bez poczucia winy, wstydu i niezasługiwania, nie byłoby tego głębokiego cierpienia, inercji, alienacji, nie konfrontacji z tym, co powinno ujrzeć światło dzienne jako pierwsze.
Dom rodzinny, szkoła, religia, „normy” nie daje przestrzeni na emocje i do tego wszystkie oraz ich zdrową ekspresję, metkując i piętnując jako „złe”, zamykając usta, gardła, serce….

Strach przed odrzuceniem i hipotetyczną samotnością jest tak paraliżujący, że zdrowi normalni ludzie, którzy kiedyś byli pochodnią stali się zgaszoną zapałką, że godzą się na płaskie i beznamiętne życie prowadzące do agonii duszy.
Parcie na omnipotencję (trzeba wiedzieć wszystko) i perfekcję (nie można się mylić, potknąć czy popełnić błędu, bo to jest tożsame z porażką, fuckupem, blamażem, słabością, narazić na śmieszność).
Trzeba problemy zakopywać pod dywan, a jak już ich skala przerasta poziom masochizmu, to udawać, że jest dobrze i nie daj boże nie prosić o profesjonalne wsparcie, bo co ludzie powiedzą….

Jeszcze kilkanaście lat temu  większości ludzi w naszym kraju, podążających ścieżką rozwoju duchowego tantra nie kojarzyła się z niczym lub też była zasłyszanym gdzieś kompletnym abstraktem, dziwactwem, starożytną praktyką, uważaną za przestarzałą i  bezużyteczną dla człowieka XX i XXI wieku. Nawet i teraz wielu nie rozumie jej istoty i ma na ten temat swoje przekonania, nierzadko oparte na zasłyszanych, obiegowych opiniach, które nie mają nic wspólnego z faktami.

Wraz z ewolucją świadomości rośnie również świadomość ciała oraz jego potrzeb, nie tylko tych stricte egzystencjalnych, ale przede wszystkim w kontekście w przejścia w nowy paradygmat relacyjny, kiedy stare,  wpajane od tysiącleci zasady nie mają zastosowania dla ludzi duchowo, mentalnie, emocjonalnie, fizycznie wolnych lub prawie wolnych od iluzorycznej rzeczywistości lansowanej przez mainstream. Co Twoja seksualność ma wspólnego z Twoją duchowością – TUTAJ

Dlatego też coraz więcej ludzi zagłębia się w różnego rodzaju koncepty związane z ewolucją świadomości seksualnej, gdzie nie jest to tożsame z zmienianiem partnerów jak rękawiczki, prowadzeniem „rozwiązłego” życia erotycznego lub gonieniem za walidacją czy kompensacją własnych braków. Świadomi zdają sobie sprawę, że siła życiowa i napęd (energia seksualna) jest największą siłą sprawczą w manifestacji w fizycznym wymiarze (po doświadczenie którego tutaj wszyscy przyślijmy) , ale zapewnia długowieczność jak i zdrowie fizyczne, a umiejętnie kierowanie tą energią prowadzi do przebudzenia się energii kreacji znanej pod pojęciem Kundalini, odpowiadającej przebudzeniu i oświeceniu. Nic dziwnego, że moc i magia tantry zatacza coraz szersze kręgi i zjednuje sobie coraz więcej jedynie spekulujących i niezdrowo ciekawych niż rzetelnych oraz zdeterminowanych praktykujących.

Niestety bardzo często spotykam się w praktyce, kiedy jeden z partnerów bardzo chce, a drugi nie rozumie lub nie chce wchodzić na ścieżkę rozwoju duchowego, a na tantryczną w szczególności.

Duża liczba ludzi interesujących się tym konceptem po pierwsze dopatruje się w niej narzędzi naprawczych w związku w którym bliskość, intymność i żar wypaliły się kompletnie, a tantra i jej święte praktyki traktowane są jak ostatnia deska ratunku dla rozpadającego się związku, w którym tak naprawdę nie ma co zbierać.

Trzeba bardzo dokładnie zrozumieć, że święta seksualność jest duchową praktyką dążącą do przebudzenia i oświecenia, a nie narzędziem do zaspokajania najniższych instynktów. Jest to ścieżka dla ludzi sobie bliskich w każdej jednej płaszczyźnie relacyjnej, gdzie między partnerami nie ma żadnych barier komunikacyjnych, sekretów czy tajemnic, które są odpowiedzialne za oddalanie się od siebie.

Tantra nikim nie manipuluje. Jeśli chcesz doznać więcej, proszę nie przekonuj swojego partnera/partnerki, że warto.

Nie warto = zrób coś dla siebie, partner/ka się dostosuje lub odpadnie.

Tantra to nie kamasutra, ani nie gierka to ścieżka dla ludzi zdeterminowanych, cierpliwych i wiernych sobie, z PEŁNYMI zbiornikami. Nie dostajesz czego chcesz w relacji to jest sygnał na puste zbiorniki. Taką relację trzeba albo szybko przenegocjować, albo natychmiast zakończyć. Chcesz cierpieć – twój wybór i wolna wola. I proszę nie piszcie do mnie setek maili z pytaniem czy przywieźć partnera, który nie chce w nadziei, że się pokochacie od nowa – nie pokochacie.

Druga osoba albo kocha albo nie. Do miłości, bliskości, intymności nikogo zmusić nie można. I tak śmiem twierdzić, że kobiety są głównymi sprawcami rozpadających się relacji (jestem kobietą od 52 lat, gdybyś miał/a wątpliwości) gdyż traktują seksualność oraz intymność jako zło konieczne i manipulują. Tak, to kobiety w przeważającej liczbie stwarzają problem z intymnością.

Tantra nie jest TERAPIĄ dla rozpadających się relacji! Jest ścieżką dla ludzi w głębokiej miłości i zdolnych do stworzenia intymności. 

O partnerstwie współczesnym TUTAJ a tutaj możesz wykonać test, który CI uzmysłowi w jakiej relacji żyjesz, o ile stać Cię na szczerość.

Temat, który w rozmowach z klientami i osobami potencjalnie zainteresowanymi praktyką powraca jak bumerang: Jak mogę się dzielić moimi pragnieniami i potrzebami, które nie są już takie jakie były, z partnerem/ką, aby nie czuł/a się zmuszany/a? Bardzo się boję, że jeśli zacznę szczerą rozmowę to partner/ka uzna, że już mnie nie pociąga, lub co gorsze uzna, że jest beznadziejny/a w łóżku i to co jeszcze się między nami tli bezpowrotnie zgaśnie, partner/ka odejdzie lub znajdzie sobie kogoś innego, kto nie ma potrzeby zmian. Jakakolwiek próba rozmowy na ten temat kończy się karczemną awanturą i jeszcze większym dystansem.

Mój 23 letni związek nie był wolny od perturbacji mniejszych i większych, ale to co nas połączyło  to otwarta i szczera komunikacja, bez zakopywania niczego pod dywan „na potem” –  szukanie rozwiązań, a nie problemów bez obwiniania kogokolwiek. Przez prawie ćwierćwiecze  związek rozwijał się wraz z nami. Obydwoje nie urodziliśmy się z wbudowanym kompasem co jest dla nas zasadne, a co nie, nie mniej jednak nie baliśmy się swoich fantazji i ich zaspokajania oraz szczerej rozmowy i nikt nikogo nie odrzucał, ani nie robił „szlabanu” na intymność. Wiedzieliśmy, że nic nie da forsowanie na siłę i do pewnych rzeczy trzeba wydorośleć i dojrzeć. Mieliśmy szczęście, że ten wspólny mianownik poznawczy prowadził nas jak po sznurku do tantrycznych konceptów i do oddania się praktykom z otwartym umysłem i sercem. Dlatego chcę się dziś podzielić  przemyśleniami oraz tym co sama przerabiałam kiedyś tam ? Ufam, że będzie to jakiś wgląd i pewne małe wytyczne od czego można zacząć, nie narażając ani siebie ani partnera na „gromy z jasnego nieba”. Jeśli są gromy – to jest czerwony alarm – partner/ka nie rokuje.

Jak wprowadzić partnera/kę w tantryczny świat bez pogarszania tego, co między wami jest.

W większości związków sprawy mają się następująco: jeden partner jest wręcz zafiksowany nowym konceptem, chce wnieść świeże powietrze, nową energię w relację, a drugi broni się jak może. Jeśli czujesz potrzebę doświadczania tantry, zdajesz sobie sprawę, że za praktyką kryją się możliwości twojego rozwoju, magia i alchemia, bardzo chcesz spróbować i napotykasz na mur niechęci, niezrozumienia i odrzucenia. Po pierwsze nie zrażaj się, świat tantry to bliskie spotkanie ze swoim ogromnym blaskiem i jednocześnie z głębokim cieniem i wszystkim co leży pomiędzy. Używając świadomie tej ścieżki i dostępnych praktyk, z przestrzeni bezwarunkowej miłości, będziesz w stanie zmienić swoje życie miłosne i intymne w świętą podróż, na której odkryjesz prawdziwą/ego siebie, ba najlepszą wersję siebie, staniesz w źródle swojej mocy osobistej, pod warunkiem, że nie będziesz się bał/a. Ta praktyka i dla kobiety i dla mężczyzny zaczyna się solo. Nie potrzebujesz nikogo aby zacząć.

Kundalini budzi świadomość, a nieświadomość ją usypia. Nie można mówić o przebudzeniu czy oświeceniu jeśli nie przeszedłeś pierwszych drzwi – nie zmierzyłeś się ze swoimi największymi lękam i wstydzisz się nie tylko ciała, ale emocji. Tantra czyni tą podróż tajemniczą, magiczną i transformującą. Warunkiem jest zrzucenie starej skóry, pełnej masek zakładanych na potrzeby bycia akceptowanym, w te szranki musisz całkowicie się poddać i stać się bezbronnym i akceptującym siebie bezwarunkowo na trzeźwo, bez dopalaczy. Niestety stawanie się autentycznym, nie jest na rękę twoim najbliższym, bo być może przyzwyczaiłeś ich do tego, że wcześniej nie stawiałeś granic i robiłeś coś na siłę, byle tylko zadowolić innych kosztem siebie – jak toksyczne jest to dla duszy możesz przeczytać TUTAJ.

W tantrze zanurzamy się w siebie najpierw, całkowicie, otwieramy się na wszystko co jest, aby stać się jednością ze wszystkim co jest. Tutaj nie ma miejsca na gierki czy udawanie.

Jeśli uważasz, że tantra to Twoja ścieżka, być może się zdziwisz, ale możesz nią podążać odkrywając swój energetyczny potencjał sam, bez partnera/ki.

1. W przeciwieństwie do obiegowych opinii nie potrzebujesz partnera do praktykowania tantry. Jeśli zależysz od kogoś (materialnie, mentalnie, emocjonalnie, duchowo, empirycznie, fizycznie, uczuciowo) nie należysz do siebie. Jeśli nie należysz do siebie nie możesz zanurkować w to, co chce się uwolnić. Poczucia własnej wartości nie da się znaleźć na zewnątrz, tak samo jak nikt nie pokaże Ci, gdzie leżą twoje „guziki” mocy. To jest twoje zadanie. Sam/a odkrywasz co daje błogość twojemu ciału, sam/a je budzisz do życia i bycia, poszerzasz pojemność na doznania i eksplorujesz te zakamarki swojego ciała, tak jakbyś stał/a się swoim najlepszym kochanką/kiem. Kiedy wiesz co cię uszczęśliwia, siłą rzeczy stajesz się szczęśliwy/a i promieniujesz na zewnątrz tym wewnętrznym blaskiem, umiłowaniem własnego ciała, pewnością siebie oraz radością. Tego nie można nie zauważyć. Stajesz się nie tylko atrakcyjny/a dla siebie, ale i dla innych, a w szczególności dla osoby z którą jesteś w bliskości. Pamiętaj nie musisz ani nie powinieneś niczego sobie udowadniać. Będziesz się musiał/a skonfrontować z własnymi demonami oraz zabobonami w których Cię wychowano, ze wstydem i poczuciem winy. Będziesz musiał/a rozprawić się raz na zawsze z dogmatami i koncepcją dobra i zła.
2. Mniej znaczy lepiej. To jest proces, który wymaga od ciebie cierpliwości i dyskrecji. Nie musisz się ani nikomu spowiadać ani usprawiedliwiać czy też tłumaczyć. Pozwól, że twoje enigmatyczne milczenie i gracja, która z każdym dniem praktyki staje się bardziej zauważalna, będzie mówić za ciebie. Tu słowa są zbędne. Przygotuj się na to, że partner zacznie Ci się baczniej przyglądać, może pojawić się zazdrość i podejrzliwość.
3. Partner zacznie pytać. Jeśli jest otwarty na dialog nie przytłaczaj go natłokiem informacji, kupnem książek, oglądaniem filmików, nie proponuj od razu warsztatów. Mniej znaczy więcej, tym bardziej dla sceptyka czy niedowiarka. Znajdź właściwy moment, w którym możesz zakomunikować: „Kochanie, jesteś dla mnie wszystkim, uważam, że dobrze nam ze sobą (po warunkiem, że to prawda!) Ostatnio natknąłem/łam się na np. artykuł, webinar, gdzie nauczyłem/łam się czegoś nowego i miło by mi było, gdybyś i ty zechciał/a dodać coś do naszej wspólnej bliskości, która może przenieść nas w przestrzeń, w której jeszcze razem nie byliśmy. Czy chciałbyś/łabyś, aby nasze wspólne życie i bycie stało się arcydziełem?”

Po czym uważnie słuchaj, całym/ą sobą. Przyjmij to co partner mówi, nie starając się manipulować, ani wytaczać argumentów, które są prostą do nieporozumienia. Jeśli usłyszysz to co chcesz w głębi duszy usłyszeć – czyli TAK- wcześniej zastanów się czy poradzisz sobie w tym procesie sam/a czy chcesz, aby partner przeczytał/obejrzał informacje, które tak Cię nakręciły.

3. Jeśli partner/ka czuje się w tym co proponujesz dobrze, bezpiecznie, zaczyna się przekonywać, że to co robicie razem pogłębia waszą relację, wtedy jest czas, aby ewentualnie poszukać sobie warsztatów wspólnie, lub indywidualnie, które najpierw uczą jak być ze sobą blisko emocjonalnie, mentalnie oraz duchowo – bez tego tantra nie ma szansy – to nie jest kamasutra….
4.  Przed takim doświadczeniem powinniście wypracować pewien wspólny mianownik i swoje granice jak i granice w grupie. Co jest dla was do przyjęcia, a co jeszcze nie. W jakie praktyki chcecie wchodzić, a w jakie nie. Czy jesteśmy otwarci, aby zmieniać partnerów do proponowanych ćwiczeń czy też nie. Nie raz presja grupy potrafi zdominować wcześniejsze ustalenia. Warsztat jest przestrzenią gdzie nie powinno być jakiejkolwiek obligacji czy oczekiwań w stosunku do jego uczestników. Każdy ma prawo do własnego tempa i decyduje o stopniu zaangażowania. To ma być transformacja dla waszego najwyższego dobra, a nie trauma, która będzie odbijać się czkawką czy niesmakiem po. Dlatego rozmawiajcie, dzielcie się swoimi obawami czy lękami. Każdemu z was powinno zależeć na bezpiecznym zanurzeniu się błogość i prowadzenie. 
5. https://www.dostrojonadusza.pl/2019/09/18/jak-rozpoznac-osobe-z-syndromem-uzaleznienia-relacyjnego/

W głębi duszy wiemy, że jeśli raz wejdziemy na ścieżkę magii nie będzie z niej odwrotu do płaskiej, nudnej, nieciekawej, rutynowej intymności, która służy jedynie rozładowaniu napięcia czy jako tabletka na sen. Praktyka tantry solo czy w parze, daje narzędzia do odzyskania swojej własnej tożsamości, integracji męskiego i żeńskiego pierwiastka, dojrzałości, uleczenia starych traum nie tylko fizycznych (nadużyć), ale i emocjonalnych czy mentalnych i prowadzi do soczystego, spełnionego życia pełną piersią. Odblokowując swoją siłę życiową nie tylko zapraszamy do swojego życia świadomość, ale poczucie jedności ze wszystkim co jest.

Zapraszam Cię abyś pozbywał/a się wstydu, poczucia winy i lęku zakodowanych w pamięci komórkowej i zatopił/a się w dotyku, który prowadzi do poznania swojej duszy i ekspresji jej potrzeb.
Będziesz powoli zrzucać z siebie kolejne warstwy, aby dać się całkowicie ponieść poza czas i przestrzeń.

Wyjdziesz z głowy i ponownie zamieszkasz w swoim ciele. Nie ma znaczenia ile masz lat, jak wyglądasz i jakie masz doświadczenia za sobą.
Początek jest zawsze TERAZ.
Wyjdziesz ode mnie odmieniona/y, płomienna/y, z błyskiem w oku.
Z pozoru taka/i sam/a, ale wewnętrznie inn/ay.
Jedyne czego będziesz żałować, to tego, że nie przyszedłeś/przyszłaś wcześniej!

Zatem pytam czy z „czytacza” mojego bloga, żyjącego w głowie w spekulacjach i przymiarkach do życia, chcesz się stać aktywistą czy aktywistką i zacząć prawdziwie żyć i doświadczać? Nie chcę żyć w świadomości, że piszę do czyichś pleców, po których wszystko spływa jak woda po kaczce. Chcę pracować z ludźmi, którzy mają determinację, a nie chęci w najbliższej 10latce.

Pozwól, że zadam Ci kilka zasadniczych pytań:

?Czy chcesz zrobić w swoim życiu nie tylko relacyjnym coś konstruktywnego? Czy szukasz inspiracji czy konkretnych narzędzi – a może jednego i drugiego?

?Czy chcesz poznać sposoby, które skutecznie pomogą Ci z czasem doprowadzić dynamikę Twojego życia oraz Twoich związków do równowagi, harmonii oraz prawdziwej miłości, gdzie nie trzeba rezygnować z siebie i kochać za bardzo bez większego wysiłku oraz manipulacji?

?Dlaczego dając siebie do granic, a nie będąc zdolnym przyjąć, nie stwarza się przestrzeni na bycie ukochanym, obdarowanym, na poddanie się bez lęku, bez projekcji, na całkowite zaufanie wobec tej drugiej osoby, które daje energetyczny odlot poza mentalne i emocjonalne łańcuchy powszechnie imputowanej przyzwoitości i tego co „wypada”, „wolno”?
Czy żyjesz dla siebie w relacjach? Czy Twoje życie należy do Ciebie?

?Żyjesz w tym ciele tylko raz, nie masz nieskończonej ilości szans, jakie daje Ci życie, toteż wiedz, że możesz się śmiało puść, wydostać ze strefy komfortu, abyś nie musiał/a żałować ani jednej minuty, w której się wahałeś i żył/a pełną piersią.
?Tylko odwaga w szukaniu własnego ognia, nie oglądanie się na nikogo w kreowaniu swojego szczęścia (wiesz czym ono jest dla Ciebie?) daje całkowitą zdolność i spełnienie, życie z którego jest się dumnym.
?Rozwój osobisty i duchowy to nie uganianie się za kolejnymi informacjami, jałowymi dyskusjami, gdzie chcesz być nieomylny/a, znieczuleniem od emocji, których nie chcesz lub nie jesteś w stanie poczuć czy też się skonfrontować.
?Rozwój wymaga wybitnej odwagi w ciągłym lęku przed NIEZNANYM i akceptacji faktu, że NIC nie jest pewne i nie możesz kontrolować NICZEGO, ani NIKOGO poza sobą.
Czy zatem jesteś gotowa/gotów do zmierzenia się z własnymi przekonaniami oraz dogmatami w tej sferze???
nie tylko mentalnie, ale pójść po swoją prawdę i zacząć nią żyć?

Wewnętrzne Małżeństwo – prawdziwa więź tantryczna podróż dla świadomych

Mężczyzna, aby stworzyć relację niezależną, powinien rozważyć stanie się świadomym, że kobiecość ma milion odcieni, zwłaszcza tych emocjonalnych i nie będzie „jakaś”, z góry określona a tym bardziej przewidywalna, grzeczna i się „musi” dostosować. To oznacza stanie się dojrzałym emocjonalnie oraz rozumienie, że modus operandi kobiety oraz mężczyzny jest zupełnie INNY, tak samo jak układ limbiczny oraz że różnice w ośrodkach mózgowych NIE SĄ CHOROBĄ, ale normą.

Kobieta nie będzie funkcjonować jak mężczyzna, ani mężczyzna nie będzie funkcjonować jak kobieta.

To samo dotyczy zdrowej kobiecości. Kobieta ma klucze do portalu do nieskończoności, dla tego, który umie się poddać jej ponadczasowej mądrości i od jej umiejętności zarządzania swoimi standardami i wartościami zależy jacy będą mężczyźni w obcowaniu z kobietami. Standardy nie ulegają negocjacjom ani obniżeniu w obawie przed samotnością. Zdrowy człowiek umie bezwarunkowo dać i bezwarunkowo przyjąć. Mimo, że cały świat „kusi”….. Jest to możliwe jeśli zostawi się całe niskowibracyjne zewnętrze, ściągające w dół, wszystkie dystrakcje, brak konsekwencji – unia jest możliwa dla tych, którzy najpierw są wierni sobie i odpowiedzialni za swoją egzystencję i spełnili swoje osobiste pragnienia oraz fantazje.

Mają życie pełne po brzegi, którym chcą się podzielić, gdzie NIKT nie traci, a każdy zyskuje głębię i pełnię jestestwa. Mężczyzna i kobieta staje do relacji jako pełnia i równość, gdzie nikt nie musi się zmieniać, bo jest perfekcyjny jaki jest z blaskiem i cieniem i respektowany za to kim jest, a nie kim miałby się stać, aby zostać zaakceptowanym. Ludzie z deficytem fizycznym, emocjonalnym, mentalnym, duchowym nie stworzą żadnej relacji, która przetrwa. Najpierw należy zadbać o stanie się „materiałem relacyjnym”. 

Zatankowani po brzegi, zadbać o swoje szczęście poza relacją w 9 aspektach życia i stawać na równi w relacji, co oznacza wykonanie pracy nad sobą i ze sobą wyłącznie, bo to nie partner ma „problem”.I to nie oznacza moje drogie panie, że to was w jakikolwiek sposób zwalnia od własnej pracy choćby ze wstydem, poczuciem winy, strachem czy niezasługiwaniem, osiąganiem sukcesu czy szczęścia, które jest niezależne od NIKOGO.

Wszystkie powyższe próby zmiany partnera/partnerki oraz wywierania nacisku czy manipulacji są trucizną dla duszy, nie tylko twojej, ale twojego partnera również. Jeśli nie akceptujesz swojego ciała, po które tutaj jesteś, to nie możesz zaakceptować tego, co jest wyżej, nie połączysz się ze swoją intuicją. 5000 lat uległości, kompromisu, dostosowywania się, obniżenia poprzeczek i zgody na bylejakość i tolerowanie jej w jakiejkolwiek formie zrobiło swoje = oderwanie się od własnej duszy i Źródła. Jak to się objawia?

Brak energii do życia, brak klarowności w decyzji, niesamodzielność, niepewność, zasięganie opinii innych, przyciąganie niskowibracyjnych sytuacji oraz osób, tankowanie z cudzych akumulatorów, zamiast własnych oraz sporo innych – jaki jest twój model – nie mam pojęcia, ale zawsze możesz się zwrócić po swoją ewaluację. Pamiętaj,  droga do Twojego sukcesu, cokolwiek to dla Ciebie oznacza zaczyna się dzisiaj. Twoja przyszłość jest zależna od dzisiejszych Twoich decyzji. Brak decyzji jest jedną z nich….Odważnych zapraszam do zmierzenia się z własnymi mitami.

Co Twoja seksualność ma wspólnego z Twoją duchowością? Kochasz prawdziwie czy jedynie pożądasz, jesteś zakochany/a (emocja miłości) czy to prawdziwa głęboka więź z drugą osobą?

Dlaczego zadaję Ci to pytanie? Jesteś na duchowej i poznawczej ścieżce od jakiegoś czasu i starasz się ułożyć swoja karmiczną układankę w jedną całość. Nie jednokrotnie zapewne stawiałeś sobie to pytanie dlaczego tyle jest traumy, wstydu, lęku, poczucia winy, tajemnicy wokół tematu seksualności człowieka. Co jest właściwe, a co nie?

Dlaczego tylko miłość  (i tylko ta  „prawdziwa” i tylko do jednego partnera, dopiero po ślubie) daje przepustkę do zanurkowania w obcowanie ze swoim ciałem i ciałem Twojego partnera? Skąd przekonanie, że miłość jest dobra, a seks jest zły? Żebyś zintegrował ten wymiar fizyczny potrzebujesz wszystkich doznań oraz realizacji pragnień duszy oraz ciała. Do życia potrzebujesz tlenu, jedzenia, odpoczynku, wysiłku, akceptacji, miłości oraz tak wymiany energii seksualnej z drugim człowiekiem.

Dlaczego tylko w celach czysto prokreacyjnych? Dlaczego ludzkość tak łatwo dała się wmanewrować w pojęcie monogamii, uwiązania do jednego partnera, często w bardzo toksycznie zależnych relacjach, dlaczego zbiorowa iluzja nakręca spiralę frustracji i niezrozumienia, że miłość jest dobra, a seks zły?

Komu tak naprawdę zależy i dlaczego, aby utrzymywać miliony ludzi w ciemnocie, zabobonie i niewiedzy? No właśnie…..

Codziennie  zgłaszają się do mnie klienci, którym brakuje tej kropki nad „i”. Doskonale rozumieją koncepty różnych duchowych modalności, ich świadomość oscyluje na progu szóstego wymiaru i starają się przełożyć to, co już udało im się poznać mentalnie i empirycznie do własnego życia, aby żyć jak najbardziej autentycznie. Niejednokrotnie nie jest możliwe, gdyż zagadnienie seksualności, spełnienia, wolności jest tak odległe jak przysłowiowa droga mleczna. Temat seksualności jest tak drażliwy jak energia pieniądza i nie „przystoi” przecież ludziom z klasą i duchową ogładą się  czymś takim w ogóle utożsamiać czy identyfikować, a nie daj boże rozmawiać. Za nasze spełnienie emocjonalne, relacyjne i finansowe odpowiada bezpośrednio czakra sakralna, która nie rozwinie się właściwie i w pełni, jeśli  pierwsza brama (czakra podstawy) do integracji ludzkiego wymiaru stoi zamknięta na klucz przez lęk, poczucie winy, wstydu, obligacji i braku osobistej wolności, poczucia bezpieczeństwa we własnej skórze, akceptacji swojej istoty z blaskiem i cieniem , we własnej przestrzeni.

Wraz z rozwojem i ewolucją świadomości i percepcji, rozwija się nasza seksualność. Nie ma jednego bez drugiego. Moją intencją nie jest brutalne wyrywanie Cię z Twojej strefy komfortu, z twoich przekonań, czy wierzeń, ale zachęta, abyś poczuł się bezpiecznie w kwestionowaniu dogmatów, które wdrożyli ci  rodzice, szkoła, religia, rówieśnicy, znajomi, normy prawne i społeczne. Większość z nas nie może się legitymować otrzymaniem bardzo starannego i właściwego przekazu o seksualności, intymności, relacjach – wręcz przeciwnie. Wzrastaliśmy w kompletnym braku informacji, domysłach, zabobonie, rodzice nabierali wody w usta, kościół i religia wzmacniała poczucie winy i wstydu, wzorce i informacje docierały do nas od rówieśników, cytujących ciekawe „opowieści z krainy mchu i paproci”, potem być może z pornografii, odartej z człowieczeństwa, intymności i bliskości. Nie jesteś w tej traumie dezinformacyjnej sam. Nie tylko ty miewasz tego rodzaju dylematy.

Pomimo powszechnego opadania zasłon iluzji wiele osób, nawet w kręgach duchowych, nadal nie chce mieć do czynienia z seksualnością ani energią pieniądza i nie potrafi swobodnie o niej rozmawiać. Ludzie posiadają wiele bloków w postrzeganiu tej energii i są skrępowani przez głębokie warstwy wstydu, toteż wolą ignorować fakt, że są tutaj tylko dlatego, że ich rodzice odbyli akt seksualny, i w taki sam sposób przyszli na świat ich bracia, siostry, bliżsi i dalsi członkowie rodziny, znajomi i wszyscy, nawet najbardziej duchowi i święci ludzie na tej planecie.

Pracując z klientami, nie spotkałam się z nikim, kto otwarcie mówił, że chce świetnego seksu. Zdarzają się intencje zamanifestowania wymarzonego partnera, ale  na czym ta idealność miałaby polegać, czego ludzie pragną od „wymarzonego” partnera w aspekcie seksualności, jak miałoby to dla nich wyglądać, z reguły zostaje przemilczane…

Czy zastanawiałeś się, czym dla Ciebie jest ta jedna z najpotężniejszych sił w życiu? Jak ją postrzegasz? Czy jesteś w tej sferze życia skrępowany ograniczeniami wynikającymi z religijnego zniewolenia lub toksycznych przekonań wyniesionych z domu? Spróbuj choć zastanowić się głębiej nad tym, że ZA SEKS, KREATYWNOŚĆ, KOBIECOŚĆ, MĘSKOŚĆ, INSPIRACJĘ I PIENIĄDZE oraz otwarcie portalu do intuicji ODPOWIADA JEDNA I TA SAMA CZAKRA. Żeby kreować, obie te energie muszą płynąć, oboma tymi energiami musimy wymieniać się ze światem, zaś bloki w sferze seksualnej przekładają się na bloki
w sferze obfitości i odwrotnie. Asceza prowadzi do zatracenia kontaktu ze sobą, ze światem, z intuicją i tym samym ze Źródłem wszelkiej kreacji.

Manifestacja jest świadomym dążeniem do wzrostu poziomu dostępnej Ci życiodajnej energii, objawiającej się jako zdrowie, pieniądze i energia seksualna, oraz ukierunkowanie jej na kreację tego, czego dla siebie pragniesz. Polega ona na zmianie stanu wibracyjnego na poziomie ciała fizycznego, wynikającej z konkretnych działań tak, abyś mógł przyciągnąć takie realia (okoliczności, sytuacje, ludzi, przedmioty), jakie chcesz.  Manifestacja to nic innego jak kreowanie nowych rezultatów w Twojej fizycznej rzeczywistości, zmiana stanu aktualnego na taki, który – jak sądzisz – będzie Ci odpowiadał.

Toteż kreator swojego doświadczenia sam decyduje z kim chce i jak chce i kiedy chce. Co nie znaczy że „sypia z kim popadnie, jak popadnie i gdzie popadnie”  – bo jest okazja! Taki człowiek nie jest DESPERATEM i nie posługuje się energią seksualną do manipulacji.

Dotrzymuje w swoich relacjach warunków brzegowych – jest wierny sobie oraz tym z którymi go coś łączy!
Nie można nim manipulować, ani też go szantażować, bo on nie boi się nikogo ani niczego. Ma dokładnie zintegrowany w harmonii dojrzały żeński i męski pierwiastek, tak samo jak swoją boską naturę i ludzką skórę i nie ucieka od odpowiedzialności.
Zdaje sobie doskonale sprawę, że Źródło wszelkiej kreacji dało mu wszystkie swoje moce do ekspresji swojej energii oraz cokolwiek dla siebie wybiera jest w porządku. Rozumie energetyczne  równoważniki swoich wyborów – przestał już dawno wybierać z przestrzeni musu, obligacji powinności.

Nikomu nie jest nic winien, nie stawia cudzych potrzeb przed swoimi. Nie partycypuje w iluzji monogamii, nie jest uzurpowany, ani nie uzurpuje sobie nikogo na wyłączność – miłość 5D ma równoważnik wolności, ale ta wolność nikogo nie krzywdzi, gdyż jest transparentna. Nie jest w żadnej zależnej relacji, która próbowałaby go kontrolować I NIE ZGADZA SIĘ NA BYLEJAKOŚĆ.
Pełna integracja dojrzałej energii męskiej i żeńskiej daje wgląd bardzo głęboki, że nie ma nikogo na zewnątrz, kto przyjdzie i dopełni elementy wołające o uwagę i uleczenie.
To jest praca własna – akceptacja i miłość siebie z całym dobrodziejstwem inwentarza.
Ewolucja świadomości seksualnej nie kusi go, aby wymieniać się tą energią na dwóch najbardziej prymitywnych poziomach – prokreacji lub też podbojów bez emocji, których celem jest tylko i aż płytkie rozładowanie napięcia strefy genitalnej, w towarzystwie alkoholu lub środków odurzających, milczenia, strachu, wstydu i poczucia winy, grzechu, braku werbalizacji potrzeb, negacji boskiej natury swojej jak i partnera.

„Żaden problem rozebrać się i uprawiać seks. 
Ludzie robią to cały czas.
Ale otworzyć swoją duszę dla kogoś, pozwolić mu wejść do swojego wnętrza, pokazać myśli, strach, nadzieję, marzenia….
To jest Nagość.” RUMI.
Człowiek 6tego wymiaru umie doskonale kierować swoją energią seksualną i finansową, która jest pomostem do innych wymiarów. Przede wszystkim do uleczenia własnych głębokich traum i ran, a jako zwieńczenie drogą do Źródła. Mężczyzna z powodzeniem stosuje techniki injakulacji do wspomagania manifestacji, a kobieta wie, gdzie leżą wszystkie „guziki mocy” i jak z nich korzystać, aby stworzyć niebo na ziemi i nie otwiera swojego portalu do nieskończoności każdemu, nie mniej jednak sama musi je odkryć, poprzez tantryczne kobiece praktyki, a nie oczekiwaĆ na księcia na białym koniu!

Zdrowy energetycznie człowiek nie ugania się za nikim. Jest kompletny. Nie ma ciśnienia na perfekcję, bo nie przyszedł tutaj po nią. Gdyby był karmicznie i energetycznie perfekcyjny, nie miałby nic do robienia w rzeczywistości 3D i nie inkarnowałby się w ciało.

Do tego potrzeba jest świadomość, obecność i uważność i zrozumienie, że wraz z ewolucją świadomości idzie ewolucja seksualna, głęboka intymność i uważna obecność, nierozproszona na boki. W momencie kiedy dopuścimy do świadomości potrzebę uleczenia starych ran emocjonalnych powstałych z niewiedzy, naszych seksualnych traum i upadków ludzkość kolektywnie może stać się wolna.

Prawdziwe wyzwolenie nie nastąpi jak tylko ludzie będą cieszyć się z intymnego obcowania ze sobą zarówno solo jak i w parze. Do tego trzeba edukacji, czasu, przestrzeni, cierpliwości, zrozumienia, ale i własnego doświadczenia, a nie teorii.  Tantry/Tao się nie czyta, je się praktykuje. Poniżej możesz odnieść się, gdzie obecnie znajduje się Twoja świadomość seksualna.

1. Reprodukcja: napęd pochodzi z pierwotnej potrzeby przedłużenia gatunku, wbudowany głęboko w DNA, część naszego zwierzęcego kodu i dziedzictwa matki ziemi (pierwsza czakra). Pojawia się nagle, naturalnie, dąży do natychmiastowej gratyfikacji, rozładowania fizycznego napięcia bez potrzeby dogłębnej bliskości, nawiązania prawdziwej więzi, bliskości i intymności.
2. Rekreacja: napęd pochodzi z zapamiętania uczucia przyjemności i błogości, zrozumienia potrzeb ciała i jego zmysłowości (druga i trzecia czakra). Bardzo często towarzyszy mu potrzeba „wyluzowania” poprzez substancje zmieniające świadomość: alkohol i/lub narkotyki, dostatek pożywienia, konieczność budowania pseudo „nastroju” np. muzyka oraz wizualizacji np. fetysze, przebieranki oraz stymulacja mentalna przez pornografię. Czy umiesz wejść w intymność bez tego? Powiesz zapewne jeszcze jeden drineczek, blancik, kreseczka nikomu nie zaszkodziły…. Twojej świadomej obecności w ciele i otwartości na partnera owszem (u mężczyzn zawodzi pełna „hydraulika”, kobieta nie jest w stanie uruchomić systemu nerwowego w całości, aby czuć i otworzyć portal do przebudzenia ani sobie, ani mężczyźnie)…
3. Przywracanie sił życiowych: napęd pochodzi ze zrozumienia, że energia seksualna (życiowa) jest siłą sprawczą i leczącą dogłębnie ciało, emocje, umysł i duszę. Inspirowany praktykami taoistycznymi przynoszącymi i podnoszącymi świadomość w każdym aspekcie 10cio wymiarowej istoty jaką jest człowiek. Ma na celu budowanie własnej mocy, długowieczności, witalności, zdrowia, nieśmiertelności, następuje nawiązanie coraz głębszych więzi ze sobą oraz z partnerem na poziomie czakry serca i pełnej akceptacji wszystkiego co jest.
4. Transformacja: energia seksualna jest używana do świadomego wzrostu i ewolucji oraz do manifestacji. Człowiek staje się boskim przewodnikiem, który jest w stanie zmienić swoją pasję w nabożeństwo. Następuje wylogowanie z matrixa, pełne odłączenie od systemu, dzieje się magia i cuda. Siła sprawcza daje solidny fundament do transformacji wszystkiego, czego nie dotkniemy świadomą kreacją. Ten rodzaj energii pozwala na pełną integrację centralnego kanału energetycznego od czakry podstawy do czakry korony, gdzie stajemy się świadkiem pełnego przebudzenia i podniesienia energii Kundalini. Kundalini budzi świadomość (brak lęku, poczucia winy i wstydu), a nieświadomość I ASCEZA ją usypia. U kobiety brak intymnego czucia i orgazmu przyczynia się do braku przebudzenia. Dlatego obydwoje partnerzy powinni zadbać o jakość, intymności – w parze najwyższą wartością jest dobro, błogość, ekstaza, która otwiera drzwi do Źródła dla obydwojga. 

Tutaj możesz przeczytać jak stworzyć prawdziwą partnerską relację i tak intymność i bliskość jak i seks to najważniejszy filar każdego przebudzonego związku.

Czy jesteś aby napewno w relacji z właściwą osobą, czy są to jedynie pobożne życzenia?

Jak mieć 100% pewności, że osoba, z którą jesteś w relacji, to właściwa osoba?

Czy wiesz jakie 3 kluczowe elementy w kontekście fundamentu musi spełniać każda relacja, aby dostarczała każdemu spełnienia, szczęścia, poczucia bezpieczeństwa i pozwalała na wzrost i nurkowanie po więcej oraz jak szybko oszacować, gdzie Ty jesteś w relacji – czy warto to kontynuować czy trzeba poważnie zastanowić się nad rozstaniem?

Co powinnaś/powinieneś wiedzieć o sobie zanim wejdziesz w jakąkolwiek relację?

Jakie osiem warunków jest niezbędnych do stworzenia szczęśliwej i zdrowej relacji z mężczyzną / kobietą.
Czego w relacji musi doznać mężczyzna, a czego kobieta, aby związek trwał i rozwijał się.
Jak jest prawidłowa dynamika?

Jak komunikować swoje pragnienia i potrzeby bez eskalacji, bez znaczenia, czy jesteś w relacji, czy aktywnie poszukujesz partnera.

Skąd się biorą wszystkie nieporozumienia, kłótnie w relacji?

Jak się zdrowo spierać i rozwiązywać bieżące jak i stare konflikty.

Za godzinę możesz mieć całkowitą pewność jak sprawy się mają w twojej relacji oraz jakie to ma przełożenie na wszystkie inne aspekty życia.

Odważysz się?

Twój przewodnik po ludziach –

nadaje

relacyjne rewolucje

Skontaktuj się ze mną już dziś, aby wyjść z impasu – razem dobierzemy odpowiednie dla Ciebie metody, które najszybciej pozwolą Ci wyjść z trudnych sytuacji.

Zapraszam:

https://www.dostrojonadusza.pl/kontakt/